కూర్మపురాణమ్

తిష్ఠంశ్చేదీక్షమాణోర్ఽకం జప్యం కుర్యాత్ సమాహితః

నిలబడి, సూర్యుని చూస్తూ, ఏకాగ్రతతో జపం చేయాలి.

కర్తవ్యా త్వక్షమాలా స్యాదుత్తరాదుత్తమా స్మృతా

అక్షమాలతో జపం చేయాలి; ఉత్తర దిశనుంచి తీసినదే ఉత్తమం అని చెప్పబడింది.

న కమ్పయేచ్ఛిరోగ్రీవాం దన్తాన్నైవ ప్రకాశయేత్

తల లేదా మెడను కదపకూడదు, పళ్లను చూపకూడదు.

ఏకాన్తే సుశుభే దేశే తస్మాజ్జప్యం సమాచరేత్

ఒంటరిగా, శుభ్రమైన ప్రదేశంలో జపం చేయాలి.

తైరేవ భాషణం కృత్వా స్నాత్వా చైవ జపేత్ పునః

వారితో మాట్లాడి, స్నానం చేసి, మళ్లీ జపం చేయాలి.

సౌరాన్ మన్త్రాన్ శక్తితో వై పావమానీస్తు కామతః

తన శక్తికి అనుగుణంగా సావిత్రి మంత్రాలను, తన ఇష్టానికి అనుగుణంగా పవమానీ స్తోత్రాలను పఠించాలి.

అన్యథా తు శుచౌ భూమ్యాం దర్భేషు సుసమాహితః

లేకపోతే, పవిత్రమైన మనస్సుతో, శుభ్రమైన నేలపై లేదా దర్భ గడ్డి మీద కూర్చోవాలి.

ఆచమ్య చ యథాశాస్త్రం శక్త్యా స్వాధ్యాయమాచరేత్

శాస్త్రోక్తంగా ఆచమనం చేసి, తన శక్తికి తగినంత స్వాధ్యాయం చేయాలి.

అదావోఙ్కారముచ్చార్య నమో ఽన్తే తర్పయామి వః

మొదట 'ఓం' అని పలికి, చివరలో 'నమః' అని చెప్పి, మీకు తర్పణం చేయాలి.

తిలోదకైః పితౄన్ భక్త్యా స్వసూత్రోక్తవిధానతః

తన వేదంలో చెప్పిన విధానాన్ని అనుసరించి, నువ్వుల నీటితో, భక్తితో పితృదేవతలను తృప్తిపర్చాలి.

దేవర్షోస్తర్పయేద్ ధీమానుదకాఞ్జలిభిః పితన్

వివేకంతో కూడినవాడు, దేవర్షులను మరియు పితృదేవతలను నీళ్లతో అంజలి సమర్పించి తర్పణం చేయాలి.

ప్రాచీనావీతీ పిత్ర్యే తు స్వేన తీర్థేన భావతః

పితృకర్మలో, ప్రాచీనావీతిగా, తన స్వంత తీర్థాన్ని శ్రద్ధతో ఉపయోగించాలి.

స్వైర్మన్త్రైరర్చయేద్ దేవాన్ పుష్పైః పత్రైరథామ్బుభిః

తనకు తెలిసిన మంత్రాలతో, పుష్పాలు, ఆకులు లేదా నీటితో దేవతలను పూజించాలి.

అన్యాంశ్చాభిమతాన్ దేవాన్ భక్త్యా చాక్రోధనో ఽత్వరః

ఇష్టమైన ఇతర దేవతలను కూడా, కోపం లేకుండా, తొందరపడకుండా, భక్తితో పూజించాలి.

ఆపో వా దేవతాః సర్వాస్తేన సమ్యక్ సమర్చితాః

అన్ని నీళ్లు దేవతలే; అందువల్ల వాటిని ఈ విధంగా సరిగ్గా పూజించినవాడవుతాడు.

నమస్కారేణ పుష్పాణి విన్యసేద్ వై పృథక్ పృథక్

భక్తితో పుష్పాలను ఒక్కొక్కటి వేర్వేరుగా ఉంచాలి.

తస్మాదనాదిమధ్యాన్తం నిత్యమారాధయేద్ధరిమ్

అందువల్ల, ఆదిలోను, మధ్యలోను, అంతంలోను లేని హరిను ఎప్పుడూ ఆరాధించాలి.

నైతాభ్యాం సదృశో మన్త్రో వేదేషూక్తశ్చతుర్ష్వపి

ఈ రెండు మంత్రాలకు సమానమైనది నాలుగు వేదాల్లో లేదు.

తదాత్మా తన్మనాః శాన్తస్తద్విష్ణోరితి మన్త్రతః

ఆ పరమాత్మను మనసారా ధ్యానించి, శాంతిగా 'అది విష్ణువు' అనే మంత్రాన్ని జపించాలి.

ఆరాధయేన్మహాదేవం భావపూతో మహేశ్వరమ్

భావపరిశుద్ధితో మహాదేవుడైన మహేశ్వరుని ఆరాధించాలి.

ఈశానేనాథ వా రుద్రైస్త్ర్యమ్బకేన సమాహితః

ఈశాన, రుద్ర, త్రయంబక మంత్రాలలో ఏదైనా ఏకాగ్రతతో జపించాలి.

ఉక్త్వా నమః శివాయేతి మన్త్రేణానేన యోజయేత్

'శివాయ నమః' అని ఈ మంత్రంతో పలికి, దాన్ని అనుసంధానం చేయాలి.

నివేదయీత స్వాత్మానం యో బ్రహ్మాణమితీశ్వరమ్

బ్రహ్మమని చెప్పబడిన పరమేశ్వరునికి తనను తాను సమర్పించాలి.

ధ్యాయీత దేవమీశానం వ్యోమమధ్యగతం శివమ్

ఆకాశమధ్యంలో ఉన్న పరమేశ్వరుడైన శివునిని మనస్సులో ధ్యానం చేయాలి.

కుర్యాత్ పఞ్చ మహాయజ్ఞాన్ గృహం గత్వా సమాహితః

మనసు ఏకాగ్రతతో ఇంట్లోకి వెళ్లి, ఐదు మహాయజ్ఞాలు చేయాలి.

మానుష్యం బ్రహ్మయజ్ఞం చ పఞ్చ యజ్ఞాన్ ప్రచక్షతే

మనుష్యయజ్ఞం, బ్రహ్మయజ్ఞం ఐదు యజ్ఞాలలో భాగమని వారు చెబుతారు.

కృత్వా మనుష్యయజ్ఞం వై తతః స్వాధ్యాయమాచరేత్

మనుష్యయజ్ఞం చేసిన తరువాత, తదుపరి స్వాధ్యాయంలో నిమగ్నం కావాలి.

కుశపుఞ్జే సమాసీనః కుశపాణిః సమాహితః

కుశ గడ్డి మడుగుపై కూర్చొని, చేతిలో కుశను పట్టుకుని, మనస్సు ఏకాగ్రతతో ఉండాలి.

వైశ్వదేవం తతః కుర్యాద్ దేవయజ్ఞః స వై స్మృతః

తర్వాత వైశ్వదేవయజ్ఞం చేయాలి; ఇది దేవతలకు చేసే యజ్ఞంగా గుర్తించబడింది.