దైవతాన్యపి గచ్ఛేత కుర్యాద్ భార్యాభిపోషణమ్
దేవతలను దర్శించాలి, భార్యను సంరక్షించాలి.
కుర్వోతాత్మహితం నిత్యం సర్వభూతానికమ్పకః
తనకు మేలు కలిగే పనులు చేస్తూ, అన్ని జీవుల పట్ల దయ చూపాలి.
వేషవాగ్బుద్ధిసారూప్యమాచరన్ విచరేత్ సదా
వేషం, మాట, మనస్సు ఒకేలా ఉండేలా ఎప్పుడూ ప్రవర్తించాలి.
తమాచారం నిషేవేత నేహేతాన్యత్ర కర్హిచిత్
ఆ ఆచారాన్ని పాటించాలి, ఎప్పుడూ వేరే దారిలో పోకూడదు.
తేన యాయాత్ సతాం మార్గం తేన గచ్ఛన్ న రిష్యతి
దానివల్ల సద్గతికి చేరుతాడు; ఆ మార్గాన్ని అనుసరిస్తే ఎప్పుడూ పడిపోడు.
సత్యవాదీ జితక్రోధో బ్రహ్మభూయాయ కల్పతే
సత్యం చెప్పేవాడు, కోపాన్ని జయించినవాడు బ్రహ్మానందానికి యోగ్యుడు.
అనసూయీ మృదుర్దాన్తో గృహస్థః ప్రేత్య వర్ధతే
ఈర్ష్య లేని, మృదువైన, నియమంగా ఉండే గృహస్థుడు మరణానంతరం అభివృద్ధి చెందుతాడు.
సావిత్రీజాప్యనిరతః శ్రాద్ధకృన్ముచ్యతే గృహీ
సావిత్రి జపంలో, పితృకర్మల్లో నిమగ్నమైన గృహస్థుడు ముక్తి పొందుతాడు.
దాన్తో యజ్వా దేవభక్తో బ్రహ్మలోకే మహీయతే
నియమంగా ఉండే, యజ్ఞాలు చేసే, దేవతభక్తి కలిగినవాడు బ్రహ్మలోకంలో గౌరవం పొందుతాడు.
కుర్యాదహరహర్నిత్యం నమస్యేత్ ప్రయతః సురాన్
ప్రతి రోజు శ్రద్ధతో, శ్రద్ధగా దేవతలను పూజించాలి.
గృహస్థస్తు సమాఖ్యాతో న గృహేణ గృహీ భవేత్
ఇల్లు ఉన్నవాడే గృహస్థుడు కాదు; గృహస్థత్వం ఇంటితో మాత్రమే రాదు.
అధ్యాత్మనిరతం జ్ఞానమేతద్ బ్రాహ్మణలక్షణమ్
ఆత్మజ్ఞానంలో నిమగ్నమవడం బ్రాహ్మణుని లక్షణం.
యథాశక్తిం చరన్ కర్మ నిన్దితాని వివర్జయేత్
తన శక్తికి తగినట్లు మంచి పనులు చేయాలి, నిందించబడే పనులను దూరంగా ఉంచాలి.
గృహస్థో ముచ్యతే బన్ధాత్ నాత్ర కార్యా విచారణా
గృహస్థుడు బంధనాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు; దీనిపై ఇంకెలాంటి సందేహం అవసరం లేదు.
అన్యమన్యుసముత్థానాం దోషాణాం మర్షణం క్షమా
ఇతరుల కోపం వల్ల వచ్చే తప్పులను సహించడమే క్షమ.
దయేతి మునయః ప్రాహుః సాక్షాద్ ధర్మస్య సాధనమ్
దయే ధర్మానికి నేరుగా మార్గమని మునులు చెప్పారు.
విజ్ఞానమితి తద్ విద్యాద్ యేన ధర్మో వివర్ధతే
ధర్మం పెరిగే జ్ఞానాన్ని నిజమైన జ్ఞానంగా తెలుసుకోవాలి.
ధర్మకార్యాన్నివృత్తశ్చేన్న తద్ విజ్ఞానమిష్యతే
ధర్మకార్యాలను వదిలిపెడితే, అది జ్ఞానం కాదు.
యథాభూతప్రవాద్ తు సత్యమాహుర్మనీషిణః
వాస్తవాన్ని యథార్థంగా చెప్పడమే సత్యమని జ్ఞానులు అంటారు.
అధ్యాత్మమక్షరం విద్యాద్ యత్ర గత్వా న శోచతి
శాశ్వతమైన ఆత్మను తెలుసుకోవాలి; దాన్ని చేరినవాడు ఇక బాధపడడు.
సాక్షాద్ దేవో మహాదేవస్తజ్జ్ఞానమితి కీర్తితమ్
సాక్షాత్తుగా మహాదేవుడే ఆ జ్ఞానమని చెప్పబడింది.
మహాయజ్ఞపరో విప్రో లభతే తదనుత్తమమ్
మహాయజ్ఞాలలో నిమగ్నమైన బ్రాహ్మణుడు ఆ అత్యుత్తమ స్థితిని పొందుతాడు.
న హి దేహం వినా రుద్రః పురుషైర్విద్యతే పరః
దేహం లేకుండా రుద్రుడు పరమపురుషుడిగా ఉండడు.
న ధర్మవర్జితం కామమర్థం వా మనసా స్మరేత్
ధర్మం లేని కామాన్ని లేదా అర్థాన్ని మనసులో కూడా ఆలోచించకూడదు.
ధర్మో హి భగవాన్ దేవో గతిః సర్వేషు జన్తుషు
ధర్మమే భగవంతుడు, దేవుడు, అన్ని జీవులకు మార్గం.
న వేదదేవతానిన్దాం కుర్యాత్ తైశ్చ న సంవసేత్
వేదాలు లేదా దేవతలను నిందించకూడదు; అలాంటి వారితో కలవకూడదు.
అధ్యాపయేత్ శ్రావయేద్ వా బ్రహ్మలోకే మహీయతే
పాఠాలు చెప్పేవాడు లేదా వినిపించేవాడు బ్రహ్మలోకంలో గౌరవించబడతాడు.
నాహితం నాప్రియం వాక్యం న స్తేనః స్యాద్ కదాచన
ఎప్పుడూ హానికరమైన లేదా అప్రమేయమైన మాటలు చెప్పకూడదు; ఎప్పుడూ దొంగతనం చేయకూడదు.
పరస్యాపహరఞ్జన్తుర్నరకం ప్రతిపద్యతే
ఇతరులది అన్యాయంగా తీసుకునే జీవి నరకంలో పడతాడు.
న చాన్యస్మాదశక్తశ్చ నిన్దితాన్ వర్జయేద్ బుధః
మరొకరి వల్ల, శక్తి లేకపోయినా, జ్ఞాని నిందించబడే పనులను వదిలిపెట్టకూడదు.