కూర్మపురాణమ్

ప్రాహః గమ్భీరయా వాచా సమాలోక్య చ మాధవమ్

మాధవుడిని దర్శించి, వారు లోతైన మాటలతో పలికారు.

వక్ష్యామీశస్య మాహాత్మ్యం యత్తద్వేదవిదో విదుః

వేదాలను తెలిసినవారు గ్రహించే ఈశ్వరుని మహిమను నేను వివరించబోతున్నాను.

సర్వలోకైకసంహర్తా సర్వాత్మాహం సనాతనః

నేనే అన్ని లోకాలను వినాశనం చేసే వాడిని; నేనే సమస్తానికి శాశ్వతాత్మ.

మధ్యే చాన్తః స్థితం సర్వం నాహం సర్వత్ర సంస్థితః

మధ్యంలో, అంతంలో ఉన్నది అన్నీ నాలోనే ఉన్నాయి, కానీ నేను ప్రతిచోటా లేను.

మమైషా హ్యుపమా విప్రా మాయయా దర్శితా మయా

మునులారా! ఇది నా ఉపమానం; నా మాయ ద్వారా నేను చూపించాను.

ప్రేరయామి జగత్ కృత్స్నం క్రియాశాక్తిరియం మమ

ఈ లోకమంతటిని నేను నడిపిస్తున్నాను; ఈ క్రియాశక్తి నాదే.

సో ఽహం కాలో జగత్ కృత్స్నం ప్రేరయామి కలాత్మకమ్

నేనే కాలం; కాలస్వరూపమైన ఈ జగత్తును నేను నడిపిస్తున్నాను.

సంహరామ్యేకరూపేణ ద్విధావస్థా మమైవ తు

ప్రపంచాన్ని నేను ఒక్క రూపంలోకి తీసుకుంటాను. కానీ ఈ రెండు స్థితులు కూడా నాది అన్నదే నిజం.

క్షోభయామి చ సర్గాదౌ ప్రధానపురుషావుభౌ

సృష్టి ప్రారంభంలో, నేను ప్రథానం, పురుషుడు ఇద్దరినీ కదిలిస్తాను.

మహదాదిక్రమేణైవ మమ తేజో విజృమ్భతే

మహత్ మొదలైన క్రమంలో నా తేజస్సు విస్తరిస్తుంది.

హిరణ్యగర్భో మార్తణ్డః సో ఽపి మద్దేహసంభవః

హిరణ్యగర్భుడు, ఆది సూర్యుడు, నా శరీరంలో నుంచే జన్మించాడు.

దత్తవానాత్మజాన్ వేదాన్ కల్పాదౌ చతురో ద్విజాః

కాల ప్రారంభంలో, అతను తన కుమారులకు, ద్విజులకు, నాలుగు వేదాలను ఇచ్చాడు.

దివ్యం తన్మామకైశ్వర్యం సర్వదా వహతి స్వయమ్

ఆ దివ్యమైన ఐశ్వర్యాన్ని, నా పరాక్రమాన్ని, అతనే ఎప్పుడూ మోస్తూ ఉంటాడు.

భూత్వా చతుర్ముఖః సర్గం సృజత్యేవాత్మసంభవః

నాలుగు ముఖాలతో, తనలో నుంచే ఉద్భవించి, సృష్టిని సృష్టిస్తాడు.

మమైవ పరమా మూర్తిః కరోతి పరిపాలనమ్

నా పరమమూర్తే రక్షణ కార్యాన్ని చేస్తుంది.

మదాజ్ఞయాసౌ సతతం సంహరిష్యతి మే తనుః

నా ఆజ్ఞతో, నా ఆ రూపం ఎప్పుడూ లయాన్ని కలిగిస్తుంది.

పాకం చ కురుతే వహ్నిః సో ఽపి మచ్ఛక్తిచోదితః

వెన్నెల కూడా, నా శక్తిచేత ప్రేరేపించబడి, వంటచేయడాన్ని నిర్వహిస్తుంది.

వైశ్వానరో ఽగ్నిర్భగవానీశ్వరస్య నియోగతః

వైశ్వానరుడు అనే అగ్ని, భగవంతుని ఆజ్ఞతోనే కార్యం చేస్తాడు.

సో ఽపి సంజీవయేత్ కృత్స్నమీశస్యైవ నియోగతః

అతడూ, పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞతోనే సమస్తాన్ని జీవింపజేస్తాడు.

మదాజ్ఞయాసౌ భూతానాం శరీరాణి బిభర్తి హి

నా ఆజ్ఞతో, అతడు భూతాల శరీరాలను పోషిస్తాడు.

సోమః స మన్నియోగేన చోదితః కిల వర్తతే

సోముడు కూడా, నిజంగా నా ఆజ్ఞతోనే కార్యం చేస్తాడు.

సూర్యో వృష్టిం వితనుతే శాస్త్రేణైవ స్వయంభువః

సూర్యుడు, స్వయంభువుని ఆజ్ఞ ప్రకారం వర్షాన్ని కురిపిస్తాడు.

యజ్వనాం ఫలదో దేవో వర్తతే ఽసౌ మదాజ్ఞయా

యజ్ఞం చేసే వారికి ఫలితాన్ని ఇచ్చే దేవుడు, నా ఆజ్ఞతోనే పనిచేస్తాడు.

యమో వైవస్వతో దేవో దేవదేవనియోగతః

వైవస్వతుని కుమారుడైన యముడు, దేవదేవుని ఆజ్ఞతోనే కార్యం చేస్తాడు.

సో ఽపీశ్వరనియోగేన కుబేరో వర్తతే సదా

అలాగే, కుబేరుడు కూడా ఎప్పుడూ ఈశ్వరుని ఆజ్ఞతోనే ఉన్నాడు.

మన్నియోగాదసౌ దేవో వర్తతే నిరృతిః సదా

నా ఆజ్ఞతోనే ఆ దేవుడు నిరృతి ఎప్పుడూ కార్యాచరణలో ఉంటాడు.

ఈశానః కిల భక్తానాం సో ఽపి తిష్ఠన్మమాజ్ఞయా

భక్తులను కాపాడే ఈశానుడు కూడా నా ఆజ్ఞను పాటిస్తూ ఉంటాడు.

రక్షకో యోగినాం నిత్యం వర్తతే ఽసౌ మదాజ్ఞయా

యోగులకు ఎప్పుడూ రక్షకుడైన వాడు కూడా నా ఆజ్ఞతోనే పని చేస్తాడు.

వినాయకో ధర్మనేతా సో ఽపి మద్వచనాత్ కిల

విఘ్నాలను తొలగించే ధర్మనేత కూడా నా మాట ప్రకారమే వ్యవహరిస్తాడు.