కూర్మపురాణమ్

ఖం బ్రహ్మ శూన్యం ప్రకృతిం నిర్గుణం చ

ఆకాశం, బ్రహ్మం, శూన్యం, ప్రకృతి, గుణరహితమైనదీ అన్నీ నీవే.

తదన్తరా యత్ప్రతిభాతి తత్త్వమ్

వాటిమధ్యలో కనిపించేది ఏదైనా నిజమైన తత్వమే.

ప్రసీద భూతాధిపతే మహేశ

ప్రాణుల అధిపతీ, మహేశ్వరా, దయచూపు.

ప్రసాదయామో వయమేకమీశమ్

మేము ఒక్క ఈశ్వరుని ప్రసన్నత కోసం ప్రార్థిస్తున్నాము.

నమో ఽగ్నయే దేవ నమః శివాయ

అగ్నిదేవా! నీకు నమస్కారం. శివుడికి నమస్కారం.

సంహృత్య పరమం రూపం ప్రకృతిస్థో ఽభవద్ భవః

పరమ రూపాన్ని ఉపసంహరించి, భవుడు ప్రకృతిలో స్థిరమయ్యాడు.

దృష్ట్వా నారాయణం దేవం విస్మితా వాక్యమబ్రువన్

నారాయణుడిని చూసి, వారు ఆశ్చర్యంతో మాటలు చెప్పారు.

దృష్ట్వా తే పరమం రూపం నిర్వృతాః స్మ సనాతన

నీ పరమ రూపాన్ని చూచి, శాశ్వతుడా, మేము సంతృప్తి పొందాము.

అస్మాకం జాయతే భక్తిస్త్వయ్యేవావ్యభిచారిణీ

మాకు నీవైపే ఎలాంటి మార్పు లేని భక్తి కలుగుతోంది.

భూయో ఽపి తవ యన్నిత్యం యాథాత్మ్యం పరమేష్ఠినః

పరమేశ్వరుడా! మళ్లీ నీ నిత్య స్వరూపాన్ని తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాము.

ప్రాహః గమ్భీరయా వాచా సమాలోక్య చ మాధవమ్

మాధవుడిని దర్శించి, వారు లోతైన మాటలతో పలికారు.

వక్ష్యామీశస్య మాహాత్మ్యం యత్తద్వేదవిదో విదుః

వేదాలను తెలిసినవారు గ్రహించే ఈశ్వరుని మహిమను నేను వివరించబోతున్నాను.

సర్వలోకైకసంహర్తా సర్వాత్మాహం సనాతనః

నేనే అన్ని లోకాలను వినాశనం చేసే వాడిని; నేనే సమస్తానికి శాశ్వతాత్మ.

మధ్యే చాన్తః స్థితం సర్వం నాహం సర్వత్ర సంస్థితః

మధ్యంలో, అంతంలో ఉన్నది అన్నీ నాలోనే ఉన్నాయి, కానీ నేను ప్రతిచోటా లేను.

మమైషా హ్యుపమా విప్రా మాయయా దర్శితా మయా

మునులారా! ఇది నా ఉపమానం; నా మాయ ద్వారా నేను చూపించాను.

ప్రేరయామి జగత్ కృత్స్నం క్రియాశాక్తిరియం మమ

ఈ లోకమంతటిని నేను నడిపిస్తున్నాను; ఈ క్రియాశక్తి నాదే.

సో ఽహం కాలో జగత్ కృత్స్నం ప్రేరయామి కలాత్మకమ్

నేనే కాలం; కాలస్వరూపమైన ఈ జగత్తును నేను నడిపిస్తున్నాను.

సంహరామ్యేకరూపేణ ద్విధావస్థా మమైవ తు

ప్రపంచాన్ని నేను ఒక్క రూపంలోకి తీసుకుంటాను. కానీ ఈ రెండు స్థితులు కూడా నాది అన్నదే నిజం.

క్షోభయామి చ సర్గాదౌ ప్రధానపురుషావుభౌ

సృష్టి ప్రారంభంలో, నేను ప్రథానం, పురుషుడు ఇద్దరినీ కదిలిస్తాను.

మహదాదిక్రమేణైవ మమ తేజో విజృమ్భతే

మహత్ మొదలైన క్రమంలో నా తేజస్సు విస్తరిస్తుంది.

హిరణ్యగర్భో మార్తణ్డః సో ఽపి మద్దేహసంభవః

హిరణ్యగర్భుడు, ఆది సూర్యుడు, నా శరీరంలో నుంచే జన్మించాడు.

దత్తవానాత్మజాన్ వేదాన్ కల్పాదౌ చతురో ద్విజాః

కాల ప్రారంభంలో, అతను తన కుమారులకు, ద్విజులకు, నాలుగు వేదాలను ఇచ్చాడు.

దివ్యం తన్మామకైశ్వర్యం సర్వదా వహతి స్వయమ్

ఆ దివ్యమైన ఐశ్వర్యాన్ని, నా పరాక్రమాన్ని, అతనే ఎప్పుడూ మోస్తూ ఉంటాడు.

భూత్వా చతుర్ముఖః సర్గం సృజత్యేవాత్మసంభవః

నాలుగు ముఖాలతో, తనలో నుంచే ఉద్భవించి, సృష్టిని సృష్టిస్తాడు.

మమైవ పరమా మూర్తిః కరోతి పరిపాలనమ్

నా పరమమూర్తే రక్షణ కార్యాన్ని చేస్తుంది.

మదాజ్ఞయాసౌ సతతం సంహరిష్యతి మే తనుః

నా ఆజ్ఞతో, నా ఆ రూపం ఎప్పుడూ లయాన్ని కలిగిస్తుంది.

పాకం చ కురుతే వహ్నిః సో ఽపి మచ్ఛక్తిచోదితః

వెన్నెల కూడా, నా శక్తిచేత ప్రేరేపించబడి, వంటచేయడాన్ని నిర్వహిస్తుంది.

వైశ్వానరో ఽగ్నిర్భగవానీశ్వరస్య నియోగతః

వైశ్వానరుడు అనే అగ్ని, భగవంతుని ఆజ్ఞతోనే కార్యం చేస్తాడు.

సో ఽపి సంజీవయేత్ కృత్స్నమీశస్యైవ నియోగతః

అతడూ, పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞతోనే సమస్తాన్ని జీవింపజేస్తాడు.