కూర్మపురాణమ్

అహోరాత్రాణి తావన్తి మాసః పక్షద్వయాత్మకః

అంతటి పగలు-రాత్రులు కలిస్తే ఒక నెల అవుతుంది; అది రెండు పక్షాలుగా ఉంటుంది.

అయనం దక్షిణం రాత్రిర్దేవానాముత్తరం దినమ్

దక్షిణాయనం దేవతలకు రాత్రి, ఉత్తరాయనం వారికి పగలు.

చతుర్యుగం ద్వాదశభిః తద్విభాగం నిబోధత

ఒక చతుర్యుగం పన్నెండు భాగాలుగా ఉంటుంది; దాని విభాగాలు తెలుసుకోండి.

తస్య తావచ్ఛతీ సన్ధ్యా సన్ధ్యాంశశ్చ కృతస్య తు

అందులో వంద భాగాలు సంధ్య, కృతయుగ సంధ్యాంశం కూడా అంతే.

అంశకం షట్శతం తస్మాత్ కృసన్ధ్యాంశకం వినా

దానిలో ఆరు వందలు భాగం; కృత సంధ్యాంశాన్ని తప్పించి.

త్రేతాద్వాపరతిష్యాణాం కాలజ్ఞానే ప్రకీర్తితమ్

త్రేతా, ద్వాపర, కలియుగాల కాలమానం ఇలా చెప్పబడింది.

తదేకసప్తతిగుణం మనోరన్తరముచ్యతే

దాన్ని డబ్బై ఒకటి రెట్లు చేసితే, అది ఒక మన్వంతరం అవుతుంది.

స్వాయంభువాదయః సర్వే తతః సావర్ణికాదయః

స్వాయంభువాది మనువులు, ఆ తరువాత సావర్ణికాది మనువులు కూడా ఉన్నారు.

పూర్ణం యుగసహస్త్రం వై పరిపాల్యా నరేశ్వరైః

పూర్తిగా వెయ్యి యుగాలను మనుష్యుల రాజులు పరిరక్షించాలి.

వ్యాఖ్యాతాని న సందేహః కల్పం కల్పేన చైవ హి

ఇవి వివరించబడ్డాయి; కల్పం మరియు దాని వ్యవధిపై ఎలాంటి సందేహం లేదు.

చతుర్యుగసహస్త్రం తు కల్పమాహుర్మనీషిణః

ఒక కల్పం అనేది వెయ్యి చతుర్యుగాలు అని జ్ఞానులు చెబుతారు.

బ్రహ్మణః కథితం వర్షం పరాఖ్యం తచ్ఛతం విదుః

బ్రహ్మదేవుడు చెప్పిన సంవత్సరాన్ని 'పరా' అని అంటారు. జ్ఞానులు దాన్ని వంద సంవత్సరాలుగా తెలుసుకుంటారు.

తేనాయం ప్రోచ్యతే సద్భిః ప్రాకృతః ప్రతిసంచరః

అందుకే మంచి వారు దీనిని సహజమైన లయమని ప్రకటిస్తారు.

ప్రోచ్యతే కాలయోగేన పునరేవ చ సంభవః

కాలం ప్రకారం మళ్లీ సృష్టి జరుగుతుందని చెబుతారు.

కాలేనైవ తు సృజ్యన్తే స ఏవ గ్రసతే పునః

కాలం వల్లే జీవులు పుడతారు, అదే కాలం వాటిని మళ్లీ లోపలికి తీసుకుపోతుంది.

సర్వగత్వాత్ స్వతన్త్రత్వాత్ సర్వాత్మాసౌ మహేశ్వరః

అతడు అన్నింటిలోనూ వ్యాపించి, స్వతంత్రుడై, అందరికీ ఆత్మగా ఉన్న మహేశ్వరుడు.

ఏకో హి భగవానీశః కాలః కవిరితి శ్రుతి

నిజంగా, భగవంతుడు ఒక్కడే అధిపతి, కాలం, కవి అని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి.

సాంప్రతం వర్తతే తద్వత్ తస్య కల్పో ఽయమష్టమః

ప్రస్తుతం కూడా ఇదే విధంగా కొనసాగుతోంది; ఇది ఆయన ఎనిమిదవ కల్పం.

వారాహో వర్తతే కల్పః తస్య వక్ష్యామి విస్తరమ్

ఇప్పుడు వరాహ కల్పం నడుస్తోంది; దాని వివరాలు నేను చెబుతాను.

శాన్తవాతాదికం సర్వం న ప్రజ్ఞాయత కిఞ్చన

శాంతమైన గాలులు మొదలైనవి ఏమీ కనబడలేదు.

తదా సమభవద్ బ్రహ్మా సహస్త్రాక్షః సహస్త్రపాత్

అప్పుడు బ్రహ్మదేవుడు, వెయ్యి కళ్ళు, వెయ్యి కాళ్లతో ప్రकटించాడు.

బ్రహ్మా నారాయణాఖ్యస్తు సుష్వాప సలిలే తదా

బ్రహ్మా, నారాయణుడు అని పిలవబడే ఆయన, ఆ సమయంలో నీటిపై నిద్రించేవాడు.

బ్రహ్మస్వరూపిణం దేవం జగతః ప్రభవాప్యయమ్

బ్రహ్మస్వరూపుడైన ఆ దేవుడు జగత్తుకు ఆది, అంతమూ అయినవాడు.

అయనం తస్య తా యస్మాత్ తేన నారాయణః స్మృతః

ఆయనకు ఆ విశ్రాంతి స్థలాలు ఉండటం వల్ల ఆయనను నారాయణుడు అని అంటారు.

శర్వర్యన్తే ప్రకురుతే బ్రహ్మత్వం సర్గకారణాత్

రాత్రి చివరలో, సృష్టి కోసం ఆయన బ్రహ్మగా మారతాడు.

అనుమానాత్ తదుద్ధారం కర్తుకామః ప్రజాపతిః

అర్థం చేసుకుని, దాన్ని పైకి తీయాలని కోరిన ప్రజాపతి ప్రయత్నించాడు.

అధృష్యం మనసాప్యన్యైర్వాఙ్మయం బ్రహ్మసంజ్ఞితమ్

ఇతరుల మనసుతో కూడా అందుకోలేనిది, మాటలతో చెప్పబడే బ్రహ్మ అని పిలుస్తారు.

దంష్ట్రయాభ్యుజ్జహారైనామాత్మాధారో ధరాధరః

తన దంతంతో, భూమిని మోయువాడు, తనే ఆధారంగా ఉన్నవాడు, ఆమెను పైకి తీశాడు.

అస్తువఞ్జనలోకస్థాః సిద్ధా బ్రహ్మర్షయో హరిమ్

వాయువులో నివసించే సిద్ధులు, బ్రహ్మర్షులు హరిని స్తుతించారు.