నమస్కరిష్యే న యతో ఽన్యదస్తి
వేరే దేమీ లేదు కాబట్టి, నేను ఆయనేకు నమస్కరిస్తాను.
తం బ్రహ్మపారం భవతః స్వరూపమ్
ఆ అనంతమైన బ్రహ్మస్వరూపాన్ని, నీ నిజమైన స్వరూపాన్ని,
స్వయంభువం త్వాం శరణం ప్రపద్యే
స్వయంభువుడైన నిన్ను ఆశ్రయంగా కోరుతున్నాను.
సబ్రహ్మపారం ప్రణతో ఽస్మి నిత్యమ్
బ్రహ్మను కూడా మించిపోయిన నీకు నేను ఎప్పుడూ నమస్కరిస్తున్నాను.
కాలం బృహన్తం భవతః స్వరూపమ్
అంతటా వ్యాపించిన కాలమే నీ స్వరూపం.
పినాకినం త్వాం శరణం వ్రజామి
పినాకము ధరించిన నిన్ను నేను ఆశ్రయంగా వెళ్ళుతున్నాను.
పపాత దణ్డవద్ భూమౌ ప్రోచ్చరన్ ప్రణవం పరమ్
ఆయన భూమిపై దండంగా పడి, పరమమైన ఓంకారాన్ని ఉచ్చరించాడు.
జ్ఞానమానన్దమద్వైతం కోటికాలాగ్నిసన్నిభమ్
అది జ్ఞానం, ఆనందం, అద్వైత స్వరూపం, కోట్ల కాలాగ్నిలా ప్రకాశిస్తోంది.
నిలిల్యే విమలే లిఙ్గే తద్భుతమివాభవత్
అతడు నిర్మలమైన లింగంలో లీనమై, అది అద్భుతంగా మారింది.
న కశ్చిద్ వేత్తి తమసా విద్వానప్యత్ర ముహ్యతి
దాన్ని ఎవ్వరూ తెలుసుకోలేరు; పండితుడైనా అంధకారంలో అయోమయానికి లోనవుతాడు.
భక్తః పాపవిశుద్ధాత్మా రుద్రసామీప్యమాప్నుయాత్
భక్తుడు, పాపాల నుంచి పవిత్రుడై, రుద్రుని సన్నిధిని పొందుతాడు.
ప్రాతర్మధ్యాహ్నసమయే స యోగం ప్రాప్నుయాత్ పరమ్
ఉదయం, మధ్యాహ్నం, సాయంత్రం, అతడు పరమయోగాన్ని పొందుతాడు.
ద్రక్ష్యామః సతతం దేవం పూజయామో ఽథ శూలినమ్
మనము ఎప్పుడూ ఆ దేవుణ్ణి దర్శించి, త్రిశూలాన్ని ధరించినవారిని పూజిస్తాము.
ఉవాస తత్ర యుక్తాత్మా పూజయన్ వై కపర్దినమ్
అక్కడ, ఏకాగ్రతతో ఉన్నవాడు, జటాజూటాన్ని ధరించినవారిని పూజిస్తూ నివసించాడు.
ద్రష్టుం యయౌ మధ్యమేశం బహువర్షగణాన్ ప్రభుః
అనేక సంవత్సరాల తరువాత, ప్రభువు మధ్యదేశాధిపతిని దర్శించడానికి వెళ్లాడు.
నదీం విమలపానీయాం దృష్ట్వా హృష్టో ఽభవన్మునిః
నిర్మలమైన నీళ్ళతో నదిని చూసి, ఆ ముని ఆనందంతో నిండిపోయాడు.
చకార భావపూతాత్మా స్నానం స్నానవిధానవిత్
భక్తితో మనస్సు పవిత్రంగా చేసుకొని, స్నాన విధానాన్ని బాగా తెలిసినవాడు స్నానం చేశాడు.
పూజయామాస లోకాదిం పుష్పైర్నానావిధైర్భవమ్
ప్రపంచాలకు ఆదిగా ఉన్న భవుడిని ఎన్నో రకాల పువ్వులతో పూజించాడు.
మధ్యమేశ్వరమీశానమర్చయామాస శూలినమ్
మధ్యమేశ్వరుడైన ఈశ్వరుడిని, త్రిశూలాన్ని ధరించినవాడిని ఆరాధించాడు.
ద్రష్టుం సమాగతా రుద్రం మధ్యమేశ్వరమీశ్వరమ్
రుద్రుడు అయిన మధ్యమేశ్వరుడిని దర్శించడానికి వారు అక్కడికి చేరుకున్నారు.
జటిలా ముణ్డితాశ్చాపి శుక్లయజ్ఞోపవీతినః
అక్కడ జటలు వేసుకున్నవారు, తల ముండన చేసుకున్నవారు, తెల్ల యజ్ఞోపవీతాలు ధరించినవారు ఉన్నారు.
బ్రహ్మచర్యరతాః శాన్తా వేదాన్తజ్ఞానతత్పరాః
వారు బ్రహ్మచర్యంలో నిమగ్నులై, శాంతంగా, వేదాంత జ్ఞానంలో ఆసక్తితో ఉన్నారు.
పూజయిత్వా యథాన్యాయమిదం వచనమబ్రువన్
విధిగా పూజ చేసి, వారు ఈ మాటలు చెప్పారు.
ప్రోచుః పైలాదయః శిష్యాస్తానృషీన్ బ్రహ్మభావితాన్
పైలుడు మొదలైన శిష్యులు, బ్రహ్మంలో లీనమైన ఆ ఋషులను ఉద్దేశించి మాట్లాడారు.
వ్యాసః స్వయం హృషీకేశో యేన వేదాః పృథక్ కృతాః
వేదాలను వేరు చేసిన హృషీకేశుడైన వ్యాసుడు స్వయంగా ఉన్నాడు.
అంశాంశేనాభవత్ పుత్రో నామ్నా శుక ఇతి ప్రభుః
తన భాగంగా ప్రభువు శుకుడు అనే కుమారునిగా అవతరించాడు.
ప్రపన్నః పరయా భక్త్యా యస్య తజ్జ్ఞానమైశ్వరమ్
ఎవరైనా పరమ భక్తితో శరణు చేరితే, ఆయన దివ్య జ్ఞానం పొందగలుగుతారు.
నేమురవ్యగ్రమనసః ప్రోచుః సత్యవతీసుతమ్
ఏకాగ్రతతో వారు సత్యవతీ కుమారుడికి నమస్కరించి ఇలా అన్నారు.
ప్రిసాదాద్ దేవదేవస్య యత్ తన్మాహేశ్వరం పరమ్
దేవదేవుని అనుగ్రహంగా ఉన్న పరమమైన మహేశ్వరుడు ఎవరో,
క్షిప్రం పశ్యేమ తం దేవం శ్రుత్వా భగవతో ముఖాత్
భగవంతుని వాక్కు విని, ఆ దేవుణ్ణి మేము త్వరగా దర్శించగలమని కోరుతున్నాము.