కూర్మపురాణమ్

పుత్రపౌత్రాదిభిర్యుక్తః కుటుమ్బభరణోత్సుకః

మీరు కుమారులు, మనవళ్ళు ఇతరులతో కూడి, ఇంటి బాధ్యతలు తలపోతూ ఉండేవారు.

న కదాచిత్ కృతం పుణ్యమల్పం వా స్వల్పమేవ వా

మీరు ఎప్పుడూ చిన్నదైనా, కొద్దిగా అయినా, మంచి పని చేయలేదు.

విశ్వేశ్వరో వారాణస్యాం దృష్టః స్పృష్టే నమస్కృతః

విశ్వేశ్వరుడు వారాణసిలో దర్శించబడి, తాకబడి, నమస్కరించబడ్డాడు.

న దృష్టం నన్మయా ఘోరం యమస్య వదనం మునే

మహర్షీ, నేను యముని భయంకరమైన ముఖాన్ని చూడలేదు.

పిపాసయాధునాక్రాన్తో న జానామి హితాహితమ్

ఇప్పుడు దాహంతో బాధపడి, నాకు ఏది మంచిదో, ఏది చెడిదో తెలియడం లేదు.

కురుష్వ తం నమస్తుభ్యం త్వామహం శరణం గతః

దయచేసి నా కోసం అది చేయండి. నేను మీకు నమస్కరిస్తున్నాను. నేను మీను ఆశ్రయించాను.

త్వాదృశో న హి లోకే ఽస్మిన్ విద్యతే పుణ్యకృత్తమః

ఈ లోకంలో మీలాంటి ధర్మవంతుడు మరొకరు లేరు.

సంస్పృష్టో వన్దితో భూయః కో ఽన్యస్త్వత్సదృశో భువి

మీరు తాకబడి, మళ్లీ నమస్కరించబడి—ఈ భూమిపై మీలాంటి వారు ఇంకెవరున్నారు?

యేనేమాం కుత్సితాం యోనిం క్షిప్రమేవ ప్రహాస్యసి

మీ ద్వారా నేను ఈ నీచ జన్మను త్వరగా విడిచిపెడతాను.

చక్రే సమాధాయ మనో ఽవగాహమ్

ఆయన మనసును ఏకాగ్రతలో స్థిరపరిచాడు.

శశాఙ్కచిహ్నాఙ్కితచారుమౌలిః

వెన్నెల గుర్తు ఉన్న అందమైన కిరీటాన్ని ఆయన ధరించాడు.

యథోదయే భానురశేషదేవః

ఎలా ఉదయాన్నప్పుడు సూర్యుడు అందరు దేవతలకు కనిపిస్తాడో—

గన్ధర్వవిద్యాధరకింనరాద్యాః

గంధర్వులు, విద్యాధరులు, కిన్నరులు మరియు ఇతరులు—

త్రయీమయం యత్ర విభాతి రుద్రః

అక్కడ మూడు వేదాల రూపమైన రుద్రుడు ప్రకాశిస్తున్నాడు.

ప్రణమ్య తుష్టావ కపర్దినం తమ్

ఆయన జటాధారుడైన ఆ పరమేశ్వరుని నమస్కరించి స్తుతించాడు.

మాదిత్యమగ్నిం కపిలాధిరూఢమ్

ఆదిత్యుడు, అగ్ని, పింగళవర్ణపు గుర్రంపై ఎక్కి ఉన్నారు.

మహామునిం బ్రహ్మమయం పవిత్రమ్

బ్రహ్మస్వరూపుడైన పవిత్రమైన మహర్షిని ఆయన చూశాడు.

హిరణ్యగర్భాధిపతిం త్రినేత్రమ్

హిరణ్యగర్భునికి అధిపతిగా, మూడు కళ్ళు కలిగిన దేవుని గురించి చెబుతున్నాను.

ప్రణమ్య నిత్యం శరణం ప్రపద్యే

ఆయనకు నేను ఎప్పుడూ నమస్కరిస్తూ, ఆశ్రయం కోరుతున్నాను.

నమస్కరిష్యే న యతో ఽన్యదస్తి

వేరే దేమీ లేదు కాబట్టి, నేను ఆయనేకు నమస్కరిస్తాను.

తం బ్రహ్మపారం భవతః స్వరూపమ్

ఆ అనంతమైన బ్రహ్మస్వరూపాన్ని, నీ నిజమైన స్వరూపాన్ని,

స్వయంభువం త్వాం శరణం ప్రపద్యే

స్వయంభువుడైన నిన్ను ఆశ్రయంగా కోరుతున్నాను.

సబ్రహ్మపారం ప్రణతో ఽస్మి నిత్యమ్

బ్రహ్మను కూడా మించిపోయిన నీకు నేను ఎప్పుడూ నమస్కరిస్తున్నాను.

కాలం బృహన్తం భవతః స్వరూపమ్

అంతటా వ్యాపించిన కాలమే నీ స్వరూపం.

పినాకినం త్వాం శరణం వ్రజామి

పినాకము ధరించిన నిన్ను నేను ఆశ్రయంగా వెళ్ళుతున్నాను.

పపాత దణ్డవద్ భూమౌ ప్రోచ్చరన్ ప్రణవం పరమ్

ఆయన భూమిపై దండంగా పడి, పరమమైన ఓంకారాన్ని ఉచ్చరించాడు.

జ్ఞానమానన్దమద్వైతం కోటికాలాగ్నిసన్నిభమ్

అది జ్ఞానం, ఆనందం, అద్వైత స్వరూపం, కోట్ల కాలాగ్నిలా ప్రకాశిస్తోంది.

నిలిల్యే విమలే లిఙ్గే తద్భుతమివాభవత్

అతడు నిర్మలమైన లింగంలో లీనమై, అది అద్భుతంగా మారింది.

న కశ్చిద్ వేత్తి తమసా విద్వానప్యత్ర ముహ్యతి

దాన్ని ఎవ్వరూ తెలుసుకోలేరు; పండితుడైనా అంధకారంలో అయోమయానికి లోనవుతాడు.