కూర్మపురాణమ్

సామాన్యాద్ వైకృతాచ్చైవదృష్టిభేదైః క్వచిత్ క్వచిత్

సాధారణ, ప్రత్యేక మార్పులతో, వివిధ చోట్ల దృష్టి భేదాలతో వేదంలో తేడాలు వచ్చాయి.

ఇతిహాసపురాణాని ధర్మశాస్త్రాణి సువ్రత

ధర్మశాస్త్రాలు, పురాణాలు, ఇతిహాసాలు — ఇవన్నీ, ఓ సద్గుణసంపన్నుడా, నీకు చెప్పబడుతున్నాయి.

వాఙ్మనః కాయజైర్దుః సైర్నిర్వేదో జాయతే నృణామ్

మన మాట, మనసు, శరీరం వల్ల కలిగే బాధలతో మనుషులకు విరక్తి కలుగుతుంది.

విచారణాచ్చ వైరాగ్యం వైరాగ్యాద్ దోషదర్శనమ్

ఆలోచన వల్ల విరక్తి కలుగుతుంది; విరక్తి వల్ల లోపాలు కనిపించటం జరుగుతుంది.

ఏషా రజస్తమోయుక్తా వృత్తిర్వై ద్వాపరే స్మృతా

ఈ ప్రవర్తన రజోగుణం, తమోగుణంతో కూడి ద్వాపరయుగంలో ఉందని చెబుతారు.

ద్వాపరే వ్యాకులీభూత్వా ప్రణశ్యతి కలౌ యుగే

ద్వాపరయుగంలో అది కలవరపడి, కలియుగంలో పూర్తిగా నశిస్తుంది.

సాధయన్తి నరా నిత్యం తమసా వ్యాకులీకృతాః

తమోగుణంతో కలవరపడిన మనుషులు ఎప్పుడూ దాన్ని సాధించడానికి ప్రయత్నిస్తారు.

అనావృష్టిభయం ఘోరం దేశానాం చ విపర్యయః

దేశాల్లో భయంకరమైన వర్షాభావం, విపత్తుల భయం ఏర్పడుతుంది.

అనృతం వదన్తి తే లుబ్ధాస్తిష్యే జాతాః సుదుః ప్రజాః

అక్కడ లోభులు అబద్ధాలు చెబుతారు; దుష్టులు పుట్టి ప్రజలకు తీవ్రమైన బాధలు కలిగిస్తారు.

విప్రాణాం కర్మదోషైశ్చ ప్రజానాం జాయతే భయమ్

బ్రాహ్మణుల కర్మలో లోపాల వల్ల ప్రజలకు భయం కలుగుతుంది.

యజన్త్యన్యాయతో వేదాన్ పఠన్తే చాల్పబుద్ధయః

వారు యజ్ఞాలు సరిగా చేయరు; అర్ధం తెలియని వారు వేదాలు చదువుతారు.

భవిష్యతి కలౌ తస్మిఞ్ శయనాసనభోజనైః

ఆ కలియుగంలో పడుకోవడం, కూర్చోవడం, తినడం వంటి అలవాట్లు పెరుగుతాయి.

భ్రూణహత్యా వీరహత్యా ప్రజాయేతే నరేశ్వర

ఓ రాజా, కలియుగంలో శిశువులను, వీరులను హత్య చేయడం జరుగుతుంది.

అన్యాని చైవ కర్మాణి న కుర్వన్తి ద్విజాతయః

మరియు ద్విజాతులు ఇతర కర్తవ్యాలను చేయరు.

ఆమ్నాయధర్మశాస్త్రాణి పురాణాని కలౌ యుగే

కలియుగంలో వేదాలు, ధర్మశాస్త్రాలు, పురాణాలు లెక్కచేయబడవు.

స్వధర్మే ఽభిరుచిర్నైవ బ్రాహ్మణానాం ప్రిజాయతే

బ్రాహ్మణులకు తమ స్వధర్మంలో ఆసక్తి ఉండదు.

బహుయాచనకో లోకో భవిష్యతి పరస్పరమ్

ప్రజలు పరస్పరం ఎక్కువగా యాచించుకుంటూ ఉంటారు.

ప్రమదాః కేశశూలిన్యో భవిష్యన్తి కలౌ యుగే

కలియుగంలో స్త్రీలు జుట్టు విడిచిపెట్టుకుని తిరుగుతారు.

శూద్రా ధర్మం చరిష్యన్తి యుగాన్తే సముపస్థితే

యుగాంతంలో శూద్రులు ధర్మాన్ని ఆచరిస్తారు.

చౌరాశ్చౌరస్య హర్తారో హర్తుర్హర్తా తథాపరః

దొంగలు మరొక దొంగని దోచుకుంటారు, ఆ దొంగని ఇంకొంతమంది దోచుకుంటారు.

అధర్మాభినివేశిత్వాత్ తమోవృత్తం కలౌ స్మృతమ్

అధర్మానికి ఆసక్తి వల్ల, అంధకారపు ప్రవర్తన కలియుగానికి లక్షణంగా భావించబడుతుంది.

వేదవిక్రయిణశ్చాన్యే తీర్థవిక్రయిణః పరే

కొంతమంది వేదాలను అమ్ముతారు, మరికొంతమంది తీర్థాలను అమ్ముతారు.

తాడయన్తి ద్విజేన్ద్రాంశ్చ శూద్రా రాజోపజీవినః

రాజు వద్ద పనిచేసే శూద్రులు, గొప్ప ద్విజులను కొడతారు.

జ్ఞాత్వా న హింసతే రాజా కలౌ కాలబలేన తు

రాజు తెలిసినా హింసించడు; కానీ కలియుగంలో కాలబలంతో హింసిస్తాడు.

శూద్రానభ్యర్చయన్త్యల్పశ్రుతభగ్యబలాన్వితాః

తక్కువ విద్య, అదృష్టం, బలమున్న వారు శూద్రులను పూజిస్తారు.

సేవావసరమాలోక్య ద్వారి తిష్ఠన్తి చ ద్విజాః

సేవకు అవకాశం చూసి, ద్విజులు తలుపు వద్ద నిలబడతారు.

సేవన్తే బ్రాహ్మణాస్తత్ర స్తువన్తి స్తుతిభిః కలౌ

అక్కడ బ్రాహ్మణులు సేవ చేస్తూ, కలియుగంలో స్తుతులతో పొగిడతారు.

పఠన్తి వైదికాన్ మన్త్రాన్ నాస్తిక్యం ఘోరమాశ్రితాః

వారు వేద మంత్రాలు చదువుతారు, అయినా భయంకరమైన నాస్తికత్వాన్ని ఆశ్రయిస్తారు.

యతయశ్చ భవిష్యన్తి శతశో ఽథ సహస్త్రశః

యతులు వందల కొద్దీ, వేల కొద్దీ పుట్టుకొస్తారు.