కూర్మపురాణమ్

తుల్యమాయుః సుఖం రూపం తాసాం తస్మిన్ కృతే యుగే

ఆ కృతయుగంలో వారికి సమానమైన ఆయుష్షు, ఆనందం, అందం లభించేవి.

ధ్యాననిష్ఠాస్తపోనిష్ఠా మహాదేవపరాయణాః

వారు ధ్యానంలో, తపస్సులో స్థిరంగా, మహాదేవుడి భక్తిలో నిమగ్నంగా ఉండేవారు.

పర్వతోదధివాసిన్యో హ్యనికేతః పరన్తప

పర్వతాల్లో, సముద్రతీరాల్లో నివసిస్తూ, ఇల్లు లేకుండా జీవించేవారు, ఓ శత్రువులను కాల్చేవాడా!

తస్యాం సిద్ధౌ ప్రణష్టాయామన్యా సిద్ధిరవర్తత

ఆ సిద్ధి పోయిన తర్వాత, ఇంకొక సిద్ధి కలిగింది.

మేఘేభ్యః స్తనయిత్నుభ్యః ప్రవృత్తం వృష్టిసర్జనమ్

ఆ సమయంలో మేఘాలు, మెరుపులతో వర్షం కురిసింది.

ప్రాదురాసంస్తదా తాసాం వృక్షా వై గృహసంజ్ఞితాః

అప్పుడు వారికి చెట్లు కనిపించాయి, అవే ఇళ్లుగా పిలవబడ్డాయి.

వర్తయన్తి స్మ తేభ్యస్తాస్త్రేతాయుగముఖే ప్రజాః

త్రేతాయుగ ప్రారంభంలో ప్రజలు ఆ చెట్ల ద్వారా జీవించేవారు.

రాగలోభాత్మకో భావస్తదా హ్యాకస్మికో ఽభవత్

ఆ సమయంలో అకస్మాత్తుగా రాగం, లోభం కలిగిన మనస్తత్వం ఏర్పడింది.

ప్రణశ్యన్తి తతః సర్వే వృక్షాస్తే గృహసంజ్ఞితాః

దాంతో, ఇళ్లుగా పిలవబడే ఆ చెట్లు అన్నీ నశించిపోయాయి.

అభిధ్యాయన్తి తాం సిద్ధిం సత్యాభిధ్యాయినస్తదా

అప్పుడు నిజాయితీగా ఉన్న వారు ఆ సిద్ధిని మనసులో ఆలోచించేవారు.

వస్త్రాణి తే ప్రసూయన్తే ఫలాన్యాభరణాని చ

వారికోసం వస్త్రాలు, పండ్లు, ఆభరణాలు పుట్టుకొచ్చాయి.

అమాక్షికం మహావీర్యం పుటకే పుటకే మధు

ప్రతి తేనెగూళ్లో పవిత్రమైన, గొప్ప శక్తిగల తేనె దొరికేది.

హృష్టపుష్టాస్తయా సిద్ధ్యా సర్వా వై విగతజ్వరాః

ఆ సిద్ధివల్ల అందరూ ఆనందంగా, ఆరోగ్యంగా, వ్యాధుల్లేకుండా ఉండేవారు.

వృక్షాంస్తాన్ పర్యగృహ్ణన్త మధు చామాక్షికం బలాత్

వారు ఆ వృక్షాలను, తేనెను, తేనెటీగల తేనెను బలవంతంగా పట్టుకున్నారు.

ప్రణష్టామధునా సార్ధం కల్పవృక్షాః క్వచిత్ క్వచిత్

తేనె పోయిన తరువాత, కొంతకొంత చోట కల్పవృక్షాలు కూడా కనపడకుండా పోయాయి.

ద్వన్ద్వైః సంపీడ్యమానాస్తు చక్రురావరణాని చ

ద్వంద్వాల బాధతో వారు తమకు రక్షణగా ప్రాకారాలు నిర్మించారు.

నష్టేషు మధునా సార్ధం కల్పవృక్షేషు వై తదా

ఆ సమయంలో తేనె, కల్పవృక్షాలు రెండూ పోయినప్పుడు,

వార్తాయాః సాధికా హ్యన్యా వృష్టిస్తాసాం నికామతః

వారికి జీవనోపాధిగా ఇంకొక మార్గం, అంటే సమృద్ధిగా వర్షం కలిగింది.

అవహన్ వృష్టిసంతత్యా స్త్రోతః స్థానాని నిమ్నగాః

అటు తటవుగా వర్షం పడటంతో నదులు తమ ప్రవాహ మార్గాలను నింపుకున్నాయి.

అపాం భూణేశ్చ సంయోగాదోషధ్యస్తాస్తదాభవన్

నీరు, భూమి కలిసినప్పుడు, ఆ సమయంలో ఔషధులు పుట్టుకొచ్చాయి.

ఋతుపుష్పఫలైశ్చైవ వృక్షగుల్మాశ్చ జజ్ఞిరే

ఋతువుల ప్రకారం పువ్వులు, పండ్లతో వృక్షాలు, పొదలు కూడా ఏర్పడ్డాయి.

అవశ్యం భావినార్ఽథే న త్రేతాయుగవశేన వై

ఇది తప్పనిసరిగా జరగాల్సిందే, త్రేతాయుగ ప్రభావం వల్ల మాత్రమే కాదు.

వృక్షగుల్మౌషధీశ్చైవ ప్రసహ్య తు యథాబలమ్

వృక్షాలు, పొదలు, ఔషధులను ఎవరి బలానికి తగినట్లు బలవంతంగా తీసుకున్నారు.

పితామహనియోగేన దుదోహ పృథివీం పృథుః

పితామహుని ఆజ్ఞతో పృథు భూమిని పాలు పీల్చాడు.

వసుదారధనాద్యాంస్తు బలాత్ కాలబలేన తు

భూమిలోని ధన సంపదలను కాలబలంతో బలవంతంగా తీసుకున్నాడు.

ససర్జ క్షత్రియాన్ బ్రహ్మా బ్రాహ్మణానాం హితాయ చ

బ్రహ్మా, బ్రాహ్మణుల హితార్థంగా క్షత్రియులను సృష్టించాడు.

యజ్ఞప్రవర్తనం చైవ పశుహింసావివర్జితమ్

అతడు జంతు హింస లేకుండా యజ్ఞాలను నిర్వహించే విధానాన్ని ఏర్పరిచాడు.

రాగో లోభస్తథా యుద్ధం తత్త్వానామవినిశ్చయః

కామం, లోభం, యుద్ధం, ధర్మ విషయాల్లో అనిశ్చితి కలిగాయి.

వేదవ్యాసైశ్చతుర్ధా తు వ్యస్యతే ద్వాపరాదిషు

వేదవ్యాసుడు ద్వాపరయుగం మొదలుకొని వేదాన్ని నాలుగు భాగాలుగా విభజించాడు.