కూర్మపురాణమ్

పాలయాద్య పరం ధర్మం స్వకీయం ముచ్యసే భయాత్

ఈ రోజు నీ పరమధర్మాన్ని పాటిస్తే, భయంనుండి విముక్తి పొందుతావు.

పృష్టవాన్ ప్రణిపత్యాసౌ యుగధర్మాన్ ద్విజోత్తమాః

అతడు నమస్కరించి, ద్విజశ్రేష్ఠులను యుగధర్మాల గురించి అడిగాడు.

ప్రణమ్య దేవమీశానం యుగధర్మాన్ సనాతనాన్

దేవుడైన ఈశానుని నమస్కరించి, యుగధర్మాలను గురించి అడిగాడు.

న శక్యతే మయా పార్థ విస్తరేణాభిభాషితుమ్

పార్థా, నేను దాన్ని నీకు పూర్తిగా వివరించలేను.

తృతీయం ద్వాపరం పార్థ చతుర్థం కలిరుచ్యతే

మూడవది ద్వాపరయుగం, నాల్గవది కలియుగం అని పిలుస్తారు, పార్థా.

ద్వాపరే యజ్ఞమేవాహుర్దానమేవ కలౌ యుగే

ద్వాపరయుగంలో యజ్ఞమే ప్రధానమని చెబుతారు; కలియుగంలో దానం ఒక్కటే ముఖ్యమైంది.

ద్వాపరే దైవతం విష్ణుః కలౌ రుద్రో మహేశ్వరః

ద్వాపరయుగంలో దేవుడు విష్ణువు; కలియుగంలో మహేశ్వరుడైన రుద్రుడే ఆరాధ్యుడు.

పూజ్యతే భగవాన్ రుద్రశ్చతుర్ష్వపి పినాకధృక్

పినాకధారి రుద్రుడు నాలుగు యుగాల్లోనూ భక్తులతో పూజించబడతాడు.

త్రిపాదహీనస్తిష్యే తు సత్తామాత్రేణ తిష్ఠతి

తిష్యయుగంలో మూడు భాగాలు లేనప్పటికీ, కేవలం సత్తతోనే జీవితం కొనసాగుతుంది.

ప్రజాస్తృప్తాః సదా సర్వాః సదానన్దాశ్చ భోగినః

అందరు ప్రజలు ఎప్పుడూ తృప్తిగా, సంతోషంగా, సుఖాల్ని అనుభవిస్తూ ఉంటారు.

తుల్యమాయుః సుఖం రూపం తాసాం తస్మిన్ కృతే యుగే

ఆ కృతయుగంలో వారికి సమానమైన ఆయుష్షు, ఆనందం, అందం లభించేవి.

ధ్యాననిష్ఠాస్తపోనిష్ఠా మహాదేవపరాయణాః

వారు ధ్యానంలో, తపస్సులో స్థిరంగా, మహాదేవుడి భక్తిలో నిమగ్నంగా ఉండేవారు.

పర్వతోదధివాసిన్యో హ్యనికేతః పరన్తప

పర్వతాల్లో, సముద్రతీరాల్లో నివసిస్తూ, ఇల్లు లేకుండా జీవించేవారు, ఓ శత్రువులను కాల్చేవాడా!

తస్యాం సిద్ధౌ ప్రణష్టాయామన్యా సిద్ధిరవర్తత

ఆ సిద్ధి పోయిన తర్వాత, ఇంకొక సిద్ధి కలిగింది.

మేఘేభ్యః స్తనయిత్నుభ్యః ప్రవృత్తం వృష్టిసర్జనమ్

ఆ సమయంలో మేఘాలు, మెరుపులతో వర్షం కురిసింది.

ప్రాదురాసంస్తదా తాసాం వృక్షా వై గృహసంజ్ఞితాః

అప్పుడు వారికి చెట్లు కనిపించాయి, అవే ఇళ్లుగా పిలవబడ్డాయి.

వర్తయన్తి స్మ తేభ్యస్తాస్త్రేతాయుగముఖే ప్రజాః

త్రేతాయుగ ప్రారంభంలో ప్రజలు ఆ చెట్ల ద్వారా జీవించేవారు.

రాగలోభాత్మకో భావస్తదా హ్యాకస్మికో ఽభవత్

ఆ సమయంలో అకస్మాత్తుగా రాగం, లోభం కలిగిన మనస్తత్వం ఏర్పడింది.

ప్రణశ్యన్తి తతః సర్వే వృక్షాస్తే గృహసంజ్ఞితాః

దాంతో, ఇళ్లుగా పిలవబడే ఆ చెట్లు అన్నీ నశించిపోయాయి.

అభిధ్యాయన్తి తాం సిద్ధిం సత్యాభిధ్యాయినస్తదా

అప్పుడు నిజాయితీగా ఉన్న వారు ఆ సిద్ధిని మనసులో ఆలోచించేవారు.

వస్త్రాణి తే ప్రసూయన్తే ఫలాన్యాభరణాని చ

వారికోసం వస్త్రాలు, పండ్లు, ఆభరణాలు పుట్టుకొచ్చాయి.

అమాక్షికం మహావీర్యం పుటకే పుటకే మధు

ప్రతి తేనెగూళ్లో పవిత్రమైన, గొప్ప శక్తిగల తేనె దొరికేది.

హృష్టపుష్టాస్తయా సిద్ధ్యా సర్వా వై విగతజ్వరాః

ఆ సిద్ధివల్ల అందరూ ఆనందంగా, ఆరోగ్యంగా, వ్యాధుల్లేకుండా ఉండేవారు.

వృక్షాంస్తాన్ పర్యగృహ్ణన్త మధు చామాక్షికం బలాత్

వారు ఆ వృక్షాలను, తేనెను, తేనెటీగల తేనెను బలవంతంగా పట్టుకున్నారు.

ప్రణష్టామధునా సార్ధం కల్పవృక్షాః క్వచిత్ క్వచిత్

తేనె పోయిన తరువాత, కొంతకొంత చోట కల్పవృక్షాలు కూడా కనపడకుండా పోయాయి.

ద్వన్ద్వైః సంపీడ్యమానాస్తు చక్రురావరణాని చ

ద్వంద్వాల బాధతో వారు తమకు రక్షణగా ప్రాకారాలు నిర్మించారు.

నష్టేషు మధునా సార్ధం కల్పవృక్షేషు వై తదా

ఆ సమయంలో తేనె, కల్పవృక్షాలు రెండూ పోయినప్పుడు,

వార్తాయాః సాధికా హ్యన్యా వృష్టిస్తాసాం నికామతః

వారికి జీవనోపాధిగా ఇంకొక మార్గం, అంటే సమృద్ధిగా వర్షం కలిగింది.

అవహన్ వృష్టిసంతత్యా స్త్రోతః స్థానాని నిమ్నగాః

అటు తటవుగా వర్షం పడటంతో నదులు తమ ప్రవాహ మార్గాలను నింపుకున్నాయి.