కూర్మపురాణమ్

తర్పయామాస దేవేశో దేవేశో దేవాన్ మునిగణాన్ పితౄన్

దేవతలకూ, మునులకూ, పితృదేవతలకూ దేవేశుడు తర్పణం చేశాడు.

పూజయామాస లిఙ్గస్థం భూతేశం భూతిభూషణమ్

భూతేశుడు లింగంలో నివసిస్తూ, బస్మంతో అలంకరించబడిన వాడిని పూజించాడు.

భోజయిత్వా మునివరం బ్రాహ్మణానభిపూజ్య చ

మునిశ్రేష్ఠుడిని భోజనం పెట్టి, బ్రాహ్మణులను గౌరవంగా ఆహ్వానించాడు.

కథాః పౌరాణికీః పుణ్యాశ్చక్రే పుత్రాదిభిర్వృతః

తన కుమారులతో పాటు ఇతరులతో కూడి, పవిత్రమైన పురాణకథలు చెప్పాడు.

మార్కణ్డేయో హసన్ కృష్ణం బభాషే మధురం వచః

మార్కండేయుడు చిరునవ్వుతో కృష్ణునికి మధురంగా మాటలు చెప్పాడు.

బ్రూహి త్వం కర్మభిః పూజ్యో యోగినాం ధ్యేయ ఏవ చ

నీ గురించి చెప్పు; యోగులు ధ్యానించే వారు, కార్యాల ద్వారా పూజించేవారు నీవే.

భారావతరణార్థాయ జాతో వృష్ణికులే ప్రభుః

భూమి భారాన్ని తీయటానికి ప్రభువు వృష్ణికులలో జన్మించాడు.

శృణ్వతామేవ పుత్రాణాం సర్వేషాం ప్రహసన్నివ

అందరు కుమారులు వినుతూ ఉండగా, ఆయన చిరునవ్వుతో మాటలు అన్నాడు.

తథాపి దేవమీశానం పూజయామి సనాతనమ్

అయినా నేను శాశ్వతమైన దేవదేవుని పూజిస్తాను.

పూజయామి తథాపీశం జానన్నైతత్ పరం శివమ్

ఈ పరమ శివుని తెలుసుకుని, అయినా నేను ప్రభువును పూజిస్తాను.

తతో ఽహం స్వాత్మనో మూలం జ్ఞాపయన్ పూజయామి తమ్

అందుకే నా ఆత్మ మూలమైన వానిని గుర్తించి, నేను ఆయనను పూజిస్తున్నాను.

తథా లిఙ్గే హితాయైషాం లోకానాం పూజయేచ్ఛివమ్

ప్రపంచాల మేలుకోసం, లింగంలో శివుని పూజించాలి.

తతో ఽహమాత్మమీశానం పూజయామ్యాత్మనైవ తు

అందుకే నా ఆత్మతోనే ఆత్మాధిపతిని పూజిస్తున్నాను.

నావయోర్ద్యితే భేదో వేదేష్వేవం వినిశ్చయః

ఓ ప్రకాశమయుడా, మన ఇద్దరిలో తేడా లేదు; ఇదే వేదాల నిర్ణయం.

ధ్యేయః పూజ్యశ్చ వన్ద్యశ్చ జ్ఞేయో లిఙ్గే మహేశ్వరః

లింగంలో మహేశ్వరుడిని ధ్యానించాలి, పూజించాలి, నమస్కరించాలి, తెలుసుకోవాలి.

బ్రూహి కృష్ణ విశాలాక్ష గహనం హ్యేతదుత్తమమ్

కృష్ణా, విశాలమైన కళ్లవాడా, ఈ గొప్ప రహస్యాన్ని నాకు చెప్పు. ఇది నిజంగా అత్యుత్తమమైనది.

వేదా మహేస్వరం దేవమాహుర్లిఙ్గినమవ్యయమ్

వేదాలు మహేశ్వరుడిని, ఆ నిత్యమైన దేవుడిని, లింగాన్ని ధరించినవాడిగా ప్రకటించాయి.

ప్రబోధార్థం బ్రహ్మణో మే ప్రాదుర్భూతః స్వయం శివః

బ్రహ్మను జాగృతం చేయడానికి శివుడు నన్నుంచి తానే ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

పూజయావో మహాదేవం లోకానాం హితకామ్యయా

ప్రపంచాల శ్రేయస్సు కోరి మనం మహాదేవుని పూజిద్దాం.

ప్రబోధార్థం స్వయం కృష్ణ వక్తుమర్హసి సాంప్రతమ్

కృష్ణా, జ్ఞానం కోసం ఇప్పుడు నువ్వే స్వయంగా చెప్పాలి.

మధ్యే చైకార్ణవే తస్మిన్ శఙ్ఖచక్రగదాధరః

ఆ ఒకటి మాత్రమే ఉన్న సముద్ర మధ్యలో నేనెప్పుడూ ఉండి, శంఖం, చక్రం, గదను ధరించి విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నాను.

సహస్త్రబాహుర్యుక్తాత్మా శయితో ఽహం సనాతనః

వెయ్యి చేతులు కలిగి, తనలో తానే ఐక్యమై, నేను ఆ ప్రాచీనుడు అక్కడ పడుకున్నాను.

కోటిసూర్యప్రతీకాశం భ్రాజమానం శ్రియావృతమ్

కోట్లాది సూర్యుల్లా ప్రకాశిస్తూ, మహిమతో నిండినవాడిగా వెలిగిపోతున్నాడు.

కృష్ణాజిరధరం దేవమృగ్యజుః సామభిః స్తుతమ్

నీలగలదారుడైన ఆ దేవుడు ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదాలతో స్తుతించబడుతున్నాడు.

వ్యాజహార స్వయం బ్రహ్మా స్మయమానో మహాద్యుతిః

అప్పుడు మహాతేజస్సుతో కూడిన బ్రహ్మ తానే చిరునవ్వుతో మాట్లాడాడు.

అహం కర్తా హి లోకానాం స్వయంభూః ప్రపితామహః

ప్రపంచాల సృష్టికర్తను, స్వయంభువుని, ప్రపితామహుడిని నేనే.

అహం కర్తాస్మి లోకానాం సంహర్తా చ పునః పునః

ప్రపంచాల సృష్టికర్తను నేనే, మళ్లీ మళ్లీ వాటిని సంహరించేవాడిని కూడా నేనే.

ప్రబోధార్థం పరం లిఙ్గం ప్రాదుర్భూతం శివాత్మకమ్

జ్ఞానం కోసం, శివస్వరూపమైన పరమ లింగం ప్రత్యక్షమైంది.

క్షయవృద్ధివినిర్ముక్తమాదిమధ్యాన్తవర్జితమ్

క్షయం, వృద్ధి లేవు; ఆది, మధ్య, అంత్యమూ లేని స్వరూపం అది.