కూర్మపురాణమ్

శఙ్ఖాన్ సహస్త్రశో దధ్ముర్వోణావాదాన్ వితేనిరే

వెయ్యలాది శంఖాలు ఊదారు, మృదంగాల ధ్వని ప్రతిధ్వనించింది.

అగాయన్ మధురం గానం స్త్రియో యౌవనశాలినః

యవ్వనంతో మెరిసే స్త్రీలు మధురమైన పాటలు పాడారు.

ముముచుః పుష్పవర్షాణి వసుదేవసుతోపరి

వసుదేవుని కుమారుని మీద పుష్పవర్షం కురిపించారు.

వరాసనే మహాయోగీ భాతి దేవీభిరన్వితః

గొప్ప యోగి గొప్ప ఆసనంపై కూర్చొని, దేవతలతో కలిసి ప్రకాశించాడు.

ఆత్మజైరభితో ముఖ్యైః స్త్రీసహస్త్రైశ్చ సంవృతః

ఆయన చుట్టూ ముఖ్యమైన కుమారులు, వేలాది స్త్రీలు ఉన్నారు.

భ్రాజతే మాలయా దేవో యథా దేవ్యా సమన్వితః

దేవుడు తన భార్య మాలాతో కలిసి ఉన్నప్పుడు ఎలా ప్రకాశిస్తాడో అలాగే ప్రకాశించాడు.

మహర్షయః పూర్వజాతా మార్కణ్డేయాదయో ద్విజాః

పూర్వకాల మహర్షులు, మర్కండేయుడు మొదలైన ద్విజులు అక్కడ ఉన్నారు.

ననామోత్థాయ శిరసా స్వాసనం చ దదౌ హరిః

హరి తలవంచి లేచి, తన ఆసనాన్ని సమర్పించాడు.

విసర్జయామాస హరిర్దత్త్వా తదభివాఞ్ఛితాన్

వారు కోరిన వరాలు ఇచ్చి, హరి వారిని పంపించాడు.

స్నాత్వా శుక్లామ్బరో భానుముపతిష్ఠత్ కృతాఞ్జలిః

స్నానం చేసి, తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి, చేతులు జోడించి భానుని ఎదుట నిలిచాడు.

తర్పయామాస దేవేశో దేవేశో దేవాన్ మునిగణాన్ పితౄన్

దేవతలకూ, మునులకూ, పితృదేవతలకూ దేవేశుడు తర్పణం చేశాడు.

పూజయామాస లిఙ్గస్థం భూతేశం భూతిభూషణమ్

భూతేశుడు లింగంలో నివసిస్తూ, బస్మంతో అలంకరించబడిన వాడిని పూజించాడు.

భోజయిత్వా మునివరం బ్రాహ్మణానభిపూజ్య చ

మునిశ్రేష్ఠుడిని భోజనం పెట్టి, బ్రాహ్మణులను గౌరవంగా ఆహ్వానించాడు.

కథాః పౌరాణికీః పుణ్యాశ్చక్రే పుత్రాదిభిర్వృతః

తన కుమారులతో పాటు ఇతరులతో కూడి, పవిత్రమైన పురాణకథలు చెప్పాడు.

మార్కణ్డేయో హసన్ కృష్ణం బభాషే మధురం వచః

మార్కండేయుడు చిరునవ్వుతో కృష్ణునికి మధురంగా మాటలు చెప్పాడు.

బ్రూహి త్వం కర్మభిః పూజ్యో యోగినాం ధ్యేయ ఏవ చ

నీ గురించి చెప్పు; యోగులు ధ్యానించే వారు, కార్యాల ద్వారా పూజించేవారు నీవే.

భారావతరణార్థాయ జాతో వృష్ణికులే ప్రభుః

భూమి భారాన్ని తీయటానికి ప్రభువు వృష్ణికులలో జన్మించాడు.

శృణ్వతామేవ పుత్రాణాం సర్వేషాం ప్రహసన్నివ

అందరు కుమారులు వినుతూ ఉండగా, ఆయన చిరునవ్వుతో మాటలు అన్నాడు.

తథాపి దేవమీశానం పూజయామి సనాతనమ్

అయినా నేను శాశ్వతమైన దేవదేవుని పూజిస్తాను.

పూజయామి తథాపీశం జానన్నైతత్ పరం శివమ్

ఈ పరమ శివుని తెలుసుకుని, అయినా నేను ప్రభువును పూజిస్తాను.

తతో ఽహం స్వాత్మనో మూలం జ్ఞాపయన్ పూజయామి తమ్

అందుకే నా ఆత్మ మూలమైన వానిని గుర్తించి, నేను ఆయనను పూజిస్తున్నాను.

తథా లిఙ్గే హితాయైషాం లోకానాం పూజయేచ్ఛివమ్

ప్రపంచాల మేలుకోసం, లింగంలో శివుని పూజించాలి.

తతో ఽహమాత్మమీశానం పూజయామ్యాత్మనైవ తు

అందుకే నా ఆత్మతోనే ఆత్మాధిపతిని పూజిస్తున్నాను.

నావయోర్ద్యితే భేదో వేదేష్వేవం వినిశ్చయః

ఓ ప్రకాశమయుడా, మన ఇద్దరిలో తేడా లేదు; ఇదే వేదాల నిర్ణయం.

ధ్యేయః పూజ్యశ్చ వన్ద్యశ్చ జ్ఞేయో లిఙ్గే మహేశ్వరః

లింగంలో మహేశ్వరుడిని ధ్యానించాలి, పూజించాలి, నమస్కరించాలి, తెలుసుకోవాలి.

బ్రూహి కృష్ణ విశాలాక్ష గహనం హ్యేతదుత్తమమ్

కృష్ణా, విశాలమైన కళ్లవాడా, ఈ గొప్ప రహస్యాన్ని నాకు చెప్పు. ఇది నిజంగా అత్యుత్తమమైనది.

వేదా మహేస్వరం దేవమాహుర్లిఙ్గినమవ్యయమ్

వేదాలు మహేశ్వరుడిని, ఆ నిత్యమైన దేవుడిని, లింగాన్ని ధరించినవాడిగా ప్రకటించాయి.

ప్రబోధార్థం బ్రహ్మణో మే ప్రాదుర్భూతః స్వయం శివః

బ్రహ్మను జాగృతం చేయడానికి శివుడు నన్నుంచి తానే ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

పూజయావో మహాదేవం లోకానాం హితకామ్యయా

ప్రపంచాల శ్రేయస్సు కోరి మనం మహాదేవుని పూజిద్దాం.