కూర్మపురాణమ్

రేమే నారాయణః శ్రీమాన్ మాయయా మోహయఞ్జగత్

శ్రీమంతుడైన నారాయణుడు తన మాయతో లోకాన్ని మోహింపజేస్తూ ఆనందించాడు.

బభూవుర్విహ్వలా భీతా గోవిన్దవిరహే జనాః

గోవిందుడి విరహంలో ప్రజలు బాధతో, భయంతో ఉన్నారు.

కృష్ణేన మార్గమాణస్తం హిమవన్తం యయౌ గిరిమ్

కృష్ణుడు అతన్ని వెతుకుతూ, హిమవంత పర్వతానికి వెళ్లాడు.

ఆజగామోపమన్యుం తం పురీం ద్వారవతీం పునః

ఆయన ఉపమన్యువుతో పాటు మళ్లీ ద్వారక నగరానికి వచ్చాడు.

ఆజగ్ముర్ద్వారకాం శుభ్రాం భీషయన్తః సహస్త్రశః

వెయ్యల సంఖ్యలో వారు ప్రకాశవంతమైన ద్వారకకు వచ్చి భయపెట్టారు.

హత్వా యుద్ధేన మహతా రక్షతి స్మ పురీం శుభామ్

వారు గొప్ప యుద్ధంలో చంపబడి, ఆయన ఆ పవిత్ర నగరాన్ని కాపాడాడు.

దృష్ట్వా కైలాసశిఖరే కృష్ణం ద్వారవతీం గతః

కైలాస శిఖరంపై కృష్ణుని చూసి, అతను ద్వారకకు వెళ్లాడు.

ప్రోచుర్నారాయణో నాథః కుత్రాస్తే భగవాన్ హరిః

'నారాయణా ప్రభూ, భగవంతుడైన హరిదేవుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు?' అని వారు అడిగారు.

రమతే ఽద్య మహాయోగీం తం దృష్ట్వాహమిహాగతః

'ఈ రోజు ఆ మహాయోగి ఆనందంగా ఉన్నాడు; ఆయనను చూసి నేను ఇక్కడికి వచ్చాను.'

జగామాకాశగో విప్రాః కైలాసం గిరిముత్తమమ్

ఓ మహర్షులారా, ఆకాశంలో సంచరించే వాడు పరమమైన కైలాస పర్వతానికి వెళ్లాడు.

వరాసనస్థం గోవిన్దం దేవదేవాన్తికే హరిమ్

అక్కడ దేవతల దేవుడైన హరివైపు, గొప్ప ఆసనంపై గోవిందుడు కూర్చున్నాడు.

మహాదేవగణైః సిద్ధైర్యోగిభిః పరివారితమ్

ఆయన చుట్టూ మహాదేవుని గణాలు, సిద్ధులు, యోగులు ఉన్నారు.

నివేదయామాస హరేః ప్రవృత్తిం ద్వారకే పురే

అప్పుడు హరికి ద్వారకలో జరిగిన సంగతులను తెలియజేశాడు.

ఆజగామ పురీం కృష్ణః సో ఽనుజ్ఞాతో హరేణ తు

తర్వాత హరి అనుమతి ఇచ్చిన తరువాత కృష్ణుడు తన పట్టణానికి తిరిగి వెళ్లాడు.

వచోభిరమృతాస్వాదైర్మానితో మధుసూదనః

అమృతంతో పోలిన మధురమైన మాటలతో గౌరవించబడిన మధుసూదనుడు బయలుదేరాడు.

అన్వగచ్ఛన్ మహోయోగం శఙ్ఖచక్రగదాధరమ్

శంఖం, చక్రం, గదా ధరించిన వాడిని గొప్ప యోగులు అనుసరించారు.

యయౌ స తూర్ణం గోవిన్దో దివ్యాం ద్వారవతీం పురీమ్

గోవిందుడు వెంటనే దివ్యమైన ద్వారావతీ నగరానికి వెళ్లాడు.

నిశేవ చన్ద్రరహితా వినా తేన చకాశిరే

ఆయన వల్ల చంద్రుడు లేని రాత్రులు కూడా ప్రకాశించాయి.

మణ్డయాఞ్చక్రిరే దివ్యాం పురీం ద్వారవతీం శుభామ్

వారు దివ్యమైన, శుభమైన ద్వారావతీ నగరాన్ని అలంకరించారు.

లాజాదిభిః పురీం రమ్యాం భూషయాఞ్చక్రిరే తదా

ఆ సమయంలో లాజలు మరియు ఇతర ప్రసాదాలతో ఆ అందమైన పట్టణాన్ని అలంకరించారు.

శఙ్ఖాన్ సహస్త్రశో దధ్ముర్వోణావాదాన్ వితేనిరే

వెయ్యలాది శంఖాలు ఊదారు, మృదంగాల ధ్వని ప్రతిధ్వనించింది.

అగాయన్ మధురం గానం స్త్రియో యౌవనశాలినః

యవ్వనంతో మెరిసే స్త్రీలు మధురమైన పాటలు పాడారు.

ముముచుః పుష్పవర్షాణి వసుదేవసుతోపరి

వసుదేవుని కుమారుని మీద పుష్పవర్షం కురిపించారు.

వరాసనే మహాయోగీ భాతి దేవీభిరన్వితః

గొప్ప యోగి గొప్ప ఆసనంపై కూర్చొని, దేవతలతో కలిసి ప్రకాశించాడు.

ఆత్మజైరభితో ముఖ్యైః స్త్రీసహస్త్రైశ్చ సంవృతః

ఆయన చుట్టూ ముఖ్యమైన కుమారులు, వేలాది స్త్రీలు ఉన్నారు.

భ్రాజతే మాలయా దేవో యథా దేవ్యా సమన్వితః

దేవుడు తన భార్య మాలాతో కలిసి ఉన్నప్పుడు ఎలా ప్రకాశిస్తాడో అలాగే ప్రకాశించాడు.

మహర్షయః పూర్వజాతా మార్కణ్డేయాదయో ద్విజాః

పూర్వకాల మహర్షులు, మర్కండేయుడు మొదలైన ద్విజులు అక్కడ ఉన్నారు.

ననామోత్థాయ శిరసా స్వాసనం చ దదౌ హరిః

హరి తలవంచి లేచి, తన ఆసనాన్ని సమర్పించాడు.

విసర్జయామాస హరిర్దత్త్వా తదభివాఞ్ఛితాన్

వారు కోరిన వరాలు ఇచ్చి, హరి వారిని పంపించాడు.