కూర్మపురాణమ్

నావయోర్విద్యతే భేద ఏవం పశ్యన్తి సూరయః

మనిద్దరిలో ఎలాంటి తేడా లేదు; మహర్షులు కూడా ఇదే భావంతో చూస్తారు.

ఈశ్వరే నిశ్చలాం భక్తిమాత్మన్యపి పరం బలమ్

పరమేశ్వరునిపై స్థిరమైన భక్తి, తనలో పరాక్రమం ఉండాలి.

ఆశిషం శిరసాహృఙ్ణాద్ దేవో ఽప్యాహ మహేశ్వరః

తల వంచి, మహేశ్వరుడు కూడా ఆశీర్వచనం పలికాడు.

ర్ జగామ కైలాసగిరిం గిరీశః

గిరీశుడు కైలాసపర్వతానికి వెళ్లాడు.

రరామ భగవాన్ సోమః కేశవేన మహేశ్వరః

భగవంతుడు సోముడు, మహేశ్వరుడు కేశవునితో ఆనందంగా గడిపాడు.

పూజయాఞ్చక్రిరే కృష్ణం దేవదేవమథాచ్యుతమ్

తర్వాత వారు దేవతలలో దేవుడైన, అచ్యుతుడైన కృష్ణుడిని పూజించారు.

కిరీటినం శార్ఙ్గపాణి శ్రీవత్సాఙ్కితవక్షసమ్

కిరీటముతో, శారంగధనురును ధరించినవాడు, శ్రీవత్సముద్రికతో ఉన్నవాడు—

దధానమురసా మాలాం వైజయన్తీమనుత్తమామ్

తన ఛాతిపై అపూర్వమైన వైజయంతి మాలను ధరించినవాడు—

పద్మాఙ్ఘ్రినయనం చారు సుస్మితం సుగతిప్రదమ్

తామరపూల వంటి పాదాలు, కళ్ళు కలిగి, మధురమైన నవ్వుతో, శుభమిచ్చే వాడు—

భ్రాజమానః శ్రీయా కృష్ణశ్చచార గిరికన్దరే

శ్రీతో ప్రకాశిస్తూ, కృష్ణుడు పర్వత గుహల్లో సంచరించాడు.

సిద్ధా యక్షాశ్చ గన్ధర్వాస్తత్ర తత్ర జగన్మయమ్

అక్కడక్కడ సిద్ధులు, యక్షులు, గంధర్వులు ఆ జగత్ని వ్యాపించిన వాడిని దర్శించారు.

ముముచుః పుష్పవర్షాణి తస్య మూర్ధ్ని మహాత్మనః

ఆ మహాత్ముడి తలపై పుష్పవర్షం కురిపించారు.

దృష్ట్వా చకమిరే కృష్ణం స్త్రస్తవస్త్రవిభూషణాః

కృష్ణుడిని చూసి, వారి వస్త్రాలు, ఆభరణాలు అస్తవ్యస్తంగా ఉండగా, వారు వణికిపోయారు.

సంప్రేక్ష్య దేవకీసూనుం సున్దర్యః కామమోహితాః

దేవకీ కుమారుడిని చూసిన అందమైన మహిళలు కోరికతో మోహించిపోయారు.

సంప్రేక్ష్య సంస్థితాః కాశ్చిత్ పపుస్తద్వదనామృతమ్

కొంతమంది నిలబడి, ఆయన ముఖామృతాన్ని తిలకిస్తూ త్రాగారు.

భూషయాఞ్చక్రిరే కృష్ణం కామిన్యో లోకభూషణమ్

ప్రేమతో ఉన్న మహిళలు లోకానికి అలంకారమైన కృష్ణుని అలంకరించారు.

స్వాత్మానం బూషయామాసుః స్వాత్మగైరపి మాధవమ్

తమ ఆభరణాలతో తామూ, మాధవునికీ అలంకారం చేశారు.

చుచుమ్బుర్వదనామ్భోజం హరేర్ముగ్ధమృగేక్షణాః

మృదువైన జింక కన్నులతో ఉన్న వారు హరిదేవుని పద్మముఖాన్ని ముద్దుపెట్టుకున్నారు.

ప్రాపయామాసుర్లోకాదిం మాయయా తస్య మోహితాః

ఆయన మాయకు మోహితులై, వారు ఆయనను దేవలోకానికి తీసుకెళ్లారు.

బహూని కృత్వా రూపాణి పూరయామాస లీలయా

అతడు అనేక రూపాలు ధరించి, ఆటలో వారి కోరికలు తీర్చాడు.

రేమే నారాయణః శ్రీమాన్ మాయయా మోహయఞ్జగత్

శ్రీమంతుడైన నారాయణుడు తన మాయతో లోకాన్ని మోహింపజేస్తూ ఆనందించాడు.

బభూవుర్విహ్వలా భీతా గోవిన్దవిరహే జనాః

గోవిందుడి విరహంలో ప్రజలు బాధతో, భయంతో ఉన్నారు.

కృష్ణేన మార్గమాణస్తం హిమవన్తం యయౌ గిరిమ్

కృష్ణుడు అతన్ని వెతుకుతూ, హిమవంత పర్వతానికి వెళ్లాడు.

ఆజగామోపమన్యుం తం పురీం ద్వారవతీం పునః

ఆయన ఉపమన్యువుతో పాటు మళ్లీ ద్వారక నగరానికి వచ్చాడు.

ఆజగ్ముర్ద్వారకాం శుభ్రాం భీషయన్తః సహస్త్రశః

వెయ్యల సంఖ్యలో వారు ప్రకాశవంతమైన ద్వారకకు వచ్చి భయపెట్టారు.

హత్వా యుద్ధేన మహతా రక్షతి స్మ పురీం శుభామ్

వారు గొప్ప యుద్ధంలో చంపబడి, ఆయన ఆ పవిత్ర నగరాన్ని కాపాడాడు.

దృష్ట్వా కైలాసశిఖరే కృష్ణం ద్వారవతీం గతః

కైలాస శిఖరంపై కృష్ణుని చూసి, అతను ద్వారకకు వెళ్లాడు.

ప్రోచుర్నారాయణో నాథః కుత్రాస్తే భగవాన్ హరిః

'నారాయణా ప్రభూ, భగవంతుడైన హరిదేవుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు?' అని వారు అడిగారు.

రమతే ఽద్య మహాయోగీం తం దృష్ట్వాహమిహాగతః

'ఈ రోజు ఆ మహాయోగి ఆనందంగా ఉన్నాడు; ఆయనను చూసి నేను ఇక్కడికి వచ్చాను.'