కూర్మపురాణమ్

సమారేభే తపః కర్తుం తపోనిధిరరిన్దమః

శత్రువులను జయించినవాడు, తపస్సులో నిధిగా ఉన్నవాడు తపస్సు చేయాలని సంకల్పించాడు.

దృష్ట్వా లేభే సుతం రుద్రం తప్త్వా తీవ్రం మహత్ తపః

తీవ్రమైన గొప్ప తపస్సు చేసి, రుద్రుడిని కుమారుడిగా పొందాడు.

తతాప ఘోరం పుత్రార్థం నిదానం తపసస్తపః

కుమారుని కోసం భయంకరమైన తపస్సు, తపస్సుకు మూలమైన తపస్సు చేశాడు.

చచార స్వాత్మనో మూలం బోధయన్ భావమైశ్వరమ్

తనలోని మూలాన్ని, ఐశ్వర్యమయమైన భావాన్ని మేల్కొలిపే సాధన చేశాడు.

ఆశ్రమం తూపమన్యోర్వై మునీన్ద్రస్య మహాత్మనః

అతను మహాత్ముడైన మునులలో పెద్దవాడు ఉపమన్యువు ఆశ్రమానికి వెళ్లాడు.

శఙ్ఖచక్రగదాపాణిః శ్రీవత్సకృతలక్షణః

శంఖం, చక్రం, గదను చేతుల్లో పట్టుకుని, శ్రీవత్సం గుర్తుతో ఉన్నవాడు.

ఋషీణామాశ్రమైర్జుష్టం వేదఘోషనినాదితమ్

ఆ ప్రదేశం మునుల ఆశ్రమాలతో నిండిపోయి, వేదఘోషలతో మారుమోగింది.

విమలస్వాదుపానీయైః సరోభిరుపశోభితమ్

అక్కడ నిర్మలమైన, తీపిగా, చల్లగా ఉన్న సరస్సులతో అలంకరించబడి ఉంది.

ఋషికైరృషిపుత్రైశ్చ మహామునిగణైస్తథా

అక్కడ మునులు, వారి కుమారులు, గొప్ప మునుల సమూహాలు ఉన్నారు.

యోగిభిర్ధ్యాననిరతైర్నాసాగ్రగతలోచనైః

అక్కడ ధ్యానంలో లీనమై, ముక్కు చివర దృష్టి పెట్టిన యోగులు ఉన్నారు.

నదీభిరభితో జుష్టం జాపకైర్బ్రహ్మవాదిభిః

ఆ ప్రదేశం నదులతో చుట్టుముట్టబడి, జపం చేసే వారు, బ్రహ్మవిద్యను వివరించే వారు అక్కడ ఉన్నారు.

ప్రశాన్తైః సత్యసంకల్పైర్నిః శోకైర్నిరుపద్రవైః

శాంతమైన, సత్యనిష్ఠురులైన, దుఃఖం లేని, ఎలాంటి కలహం లేని వారికి అక్కడ స్థానం కలదు.

సేవితం తాపసైర్నిత్య జ్ఞానిభిర్బ్రహ్మచారిభిః

ఆ స్థలాన్ని ఎప్పుడూ తపస్సు చేసే వారు, జ్ఞానులు, బ్రహ్మచారులు సేవిస్తారు.

గఙ్గా భగవతీ నిత్యం వహత్యేవాఘనాశినీ

పవిత్రమైన గంగా నదీ ఎప్పుడూ అక్కడ ప్రవహిస్తూ, పాపాలను తొలగిస్తుంది.

ప్రణామేనాథ వచసా పూజయామాస మాధవః

తర్వాత మాధవుడు నమస్కారం చేసి, మధురమైన మాటలతో ఆరాధించాడు.

ప్రణేముర్భక్తిసంయుక్తా యోగినాం పరమం గురుమ్

భక్తితో నిండిన వారు యోగుల పరమగురువుకు నమస్కరించారు.

ప్రోచురన్యోన్యమవ్యక్తమాదిదేవం మహామునిమ్

వారు పరమాత్మ, ఆదిదేవుడు, మహాముని గురించి ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకున్నారు.

అగచ్ఛత్యధునా దేవః పురాణపురుషః స్వయమ్

అప్పుడు పురాతన పురుషుడు, ఆ దేవుడు స్వయంగా అక్కడికి వచ్చాడు.

అమూర్తో మూర్తిమాన్ భూత్వా మునీన్ ద్రష్టుమిహాగతః

ఆయన రూపం లేని వాడు, తరువాత రూపాన్ని ధరించి, మునులను దర్శించడానికి వచ్చాడు.

అనాదిరక్షయో ఽనన్తో మహాభూతో మహేశ్వరః

ఆయన ఆదిలేని, నశించని, అనంతుడు, మహాభూతుడు, మహేశ్వరుడు.

యయౌ స తూర్ణం గోవిన్దః స్థానం తస్య మహాత్మనః

గోవిందుడు వెంటనే ఆ మహాత్ముని నివాసానికి వెళ్లాడు.

చకార దేవకీసూనుర్దేవర్షిపితృతర్పణమ్

దేవకీ కుమారుడు దేవతలకు, ఋషులకు, పితృదేవతలకు తర్పణం చేశాడు.

లిఙ్గాని పూజయామాస శంభోరమితతేజసః

అపారమైన తేజస్సుతో ఉన్న శంభుని లింగాలను ఆయన పూజించాడు.

పూజయాఞ్చక్రిరే పుష్పైరక్షతైస్తత్ర వాసినః

అక్కడ నివసించే వారు పుష్పాలతో, అక్షతాలతో పూజలు చేశారు.

తస్థిరే నిశ్చలాః సర్వే శుభాఙ్గం తన్నివాసినః

అక్కడ నివసించే అందరూ శుభమైన అవయవాలతో, కదలకుండా నిలిచారు.

దృష్ట్వా సమీహితాన్యాసన్ నిష్క్రామన్తి పురాహిరమ్

తాము కోరుకున్న కార్యాలు పూర్తైనదని చూసి, వారు పురాతన నగరం నుంచి బయలుదేరారు.

ఆదాయ పుష్పవర్యాణి మునీన్ద్రస్యావిశద్ గృహమ్

ఉత్తమమైన పుష్పాలు తీసుకుని, ఆయన మునీంద్రుని ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.

జటాచీరధరం శాన్తం ననామ శిరసా మునిమ్

జటలు, వల్కలాలు ధరించిన, శాంతమైన ఆ మునికి ఆయన తల వంచి నమస్కరించాడు.

ఆసనే చాసయామాస యోగినాం ప్రథమాతిథిమ్

యోగులలో ప్రథమ అతిథిని ఆసనంపై కూర్చోబెట్టాడు.