దానధర్మరతో నిత్యం సమ్యక్శీలపరాయణః
అతడు ఎప్పుడూ దానం, ధర్మంలో నిమగ్నుడై, మంచి నడవడిలో స్థిరంగా ఉండేవాడు.
దుద్రావ మహాతవిష్టో భయేన మునిపుఙ్గవాః
భయంతో గొప్ప ఋషులు చాలా వేగంగా అక్కడి నుంచి పారిపోయారు.
దుర్యోధనో ఽగ్నిసంకాశః శూలాసక్తమహాకరః
దుర్యోధనుడు అగ్నిలా జ్వలిస్తూ, గొప్ప చేతితో శూలాన్ని పట్టుకుని ఉన్నాడు.
అపశ్యత్ పరమం స్థానం సరస్వత్యా సుగోపితమ్
అతడు సరస్వతీదేవి బాగా దాచిన పరమ స్థలాన్ని చూశాడు.
వవన్దే శిరసా దృష్ట్వా సాక్షాద్ దేవీం సరస్వతీమ్
దేవి సరస్వతిని ప్రత్యక్షంగా చూసి, తల వంచి నమస్కరించాడు.
పపాత దణ్డవద్ భూమౌ త్వామహం శరణం గతః
అతడు భూమిపై దండవత్ప్రణామం చేసి, 'నేను నీ ఆశ్రయానికి వచ్చాను' అని చెప్పాడు.
వాగ్దేవతామనాద్యన్తామీశ్వరీం బ్రహ్మచారిణీమ్
ఆది అంతం లేని, వాగ్దేవత, పరమేశ్వరి, బ్రహ్మచారిణిని ఆశ్రయించాడు.
హిరణ్యగర్భమహిషీం త్రినేత్రాం చన్ద్రశేఖరామ్
హిరణ్యగర్భుని భార్య, మూడు కన్నులు కలిగి, చంద్రుని అలంకరించుకున్నవారిని ఆశ్రయించాడు.
పాహి మాం పరమేశాని భీతం శరణమాగతమ్
పరమేశ్వరీ! భయంతో నీ ఆశ్రయానికి వచ్చిన నన్ను కాపాడుము.
హన్తుం సమాగతః స్థానం యత్ర దేవీ సరస్వతీ
దేవి సరస్వతీ ఉన్న ఆ స్థలంలో, వధించేందుకు అతడు వచ్చాడు.
త్రిలోకమాతుస్తత్స్థానం శశాఙ్కాదిత్యసంన్నిభమ్
మూడు లోకాల తల్లి ఉన్న ఆ స్థలం చంద్రుడిలా, సూర్యుడిలా ప్రకాశించేది.
శూలేనోరసి నిర్భిద్య పాతయామాస తం భువి
ఆయన కత్తితో అతని ఛాతీలో పొడిచి, భూమిపై పడగొట్టాడు.
ఇదానీం నిర్భయస్తూర్ణం స్థానే ఽస్మిన్ రాక్షసో హతః
ఈ స్థలంలో రాక్షసుడు చనిపోవడంతో, అతడు భయమేమీ లేకుండా వేగంగా మారాడు.
పురీం జగామ విప్రేన్ద్రాః పురన్దరపురోపమామ్
అతడు, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠులారా, పురందరుని నగరంలా ఉన్న ఒక పట్టణానికి వెళ్లాడు.
ఈజే చ వివిధైర్యజ్ఞైర్హేమైర్దేవీం సరస్వతీమ్
అతడు వివిధ యజ్ఞాలతో, బంగారంతో సరస్వతీదేవిని ఆరాధించాడు.
దేవ్యా భక్తో మహాతేజాః శకునిస్తస్య చాత్మజః
దేవికి భక్తుడై, గొప్ప తేజస్సుతో ఉన్నవాడు శకుని అనే అతని కుమారుడు.
ఈజే స చాశ్వమేధేన దేవక్షత్రశ్చ తత్సుతః
అతని కుమారుడు దేవక్షత్రుడు అశ్వమేధయాగం నిర్వహించాడు.
పుత్రద్వయమభూత్ తస్య సుత్రామా చానురేవ చ
అతనికి ఇద్దరు కుమారులు పుట్టారు — సుత్రాముడు, అనురుడు.
మహాత్మా దాననిరతో ధనుర్వేదవిదాం వరః
అతడు మహాత్ముడు, దానం చేయడంలో ఆసక్తి కలవాడు, విలుద్యానం తెలిసినవారిలో శ్రేష్ఠుడు.
శాస్త్రం ప్రవర్తయామాస కుణ్డగోలాదిభిః శ్రుతమ్
అతడు కుండగోలాది గురువుల నుండి విన్న శాస్త్రాన్ని స్థాపించాడు.
ప్రవర్తతే మహాశాస్త్రం కుణ్డాదీనాం హితావహమ్
కుండాది వంశాలకు మేలు చేసే గొప్ప శాస్త్రం అలా స్థాపించబడింది.
పుణ్యశ్లోకో మహారాజస్తేన వై తత్ప్రవర్తితమ్
పుణ్యశ్లోకుడైన మహారాజు దానిని స్థాపించాడు.
జ్యేష్ఠం చ భజమానాఖ్యం ధనుర్వేదవిదాం వరమ్
అతని పెద్దవాడు భజమానుడు, విలుద్యానం తెలిసినవారిలో శ్రేష్ఠుడు.
పుత్రః సర్వగుణోపేతో మమ భూయాదితి ప్రభుః
నా కుమారుడు అన్ని గుణాలతో ఉండాలని ప్రభువు కోరాడు.
ధార్మికో రూపసంపన్నస్తత్త్వజ్ఞానరతః సదా
ధార్మికుడు, అందగాడు, సత్యజ్ఞానంలో ఎప్పుడూ నిమగ్నుడై ఉండేవాడు.
తేషాం ప్రధానౌ విఖ్యాతౌ నిమిః కృకణ ఏవ చ
వారిలో నిమి, కృకణుడు ప్రధానులుగా ప్రసిద్ధి చెందారు.
వృష్ణేః సుమిత్రో బలవాననమిత్రః శినస్తథా
వృష్ణికి సుమిత్రుడు బలవంతుడు, అనమిత్రుడు కూడా అలాగే, శినినీ అంతే.
ప్రసేనస్తు మహాభాగః సత్రాజిన్నామ చోత్తమః
ప్రసేనుడు మహాభాగుడు, సత్రాజిత్ అనే ఉత్తముడూ ఉన్నారు.
సత్యవాన్ సత్యసంపన్నః సత్యకస్తత్సుతో ఽభవత్
సత్యవాన్ అనే సత్యవంతుడు, సత్యకుడు అనే కుమారుడిని పొందాడు.
కుణిస్తస్య సుతో ధీమాంస్తస్య పుత్రో యుగన్ధరః
ఆయన కుమారుడు కుణి, జ్ఞానవంతుడు. కుణికి యుగంధరుడు అనే కుమారుడు జన్మించాడు.