కూర్మపురాణమ్

ఆగమిష్యామి భూయో ఽత్ర తన్మే ఽనుజ్ఞాతుమర్హసి

'నేను మళ్లీ ఇక్కడికి వస్తాను; దానికి నీవు అనుమతి ఇవ్వాలి.'

నాన్యయాప్సరసా తావద్ రన్తవ్యం భవత్ పునః

'అంతవరకు నీవు మరే ఇతర అప్సరసతో కూడకూడదు.'

గత్వా పతివ్రతాం పత్నీం దృష్ట్వా బీతో ఽభవన్నృపః

తన భార్యను చూసిన రాజు భయంతో నిండిపోయాడు.

భీతం ప్రసన్నయా ప్రాహ వాచా పీనపయోధరా

అతడిని భయపడుతున్నట్టు చూసి, పుష్టమైన వక్షోజాలు కల ఆమె మృదువుగా మాట్లాడింది.

తద్ బ్రూహి మే యథా తత్త్వం న రాజ్ఞాం కీర్తయే త్విదమ్

'నిజం ఏదో చెప్పు; నేను ఈ విషయం రాజులకు చెప్పను.'

నోవాచ కిఞ్చిన్నృపతిర్జ్ఞానదృష్ట్యా వివేద సా

అప్పుడా రాజు ఏమీ మాట్లాడలేదు, జ్ఞానదృష్టితో ఆమెను గుర్తించలేకపోయాడు.

భీతే త్వయి మహారాజ రాష్ట్రం తే నాశమేష్యతి

ఓ మహారాజా! నీవు భయపడితే నీ రాజ్యం నాశనమవుతుంది.

గత్వా కణ్వాశ్రమం పుణ్యం దృష్ట్వా తత్ర మహామునిమ్

తరువాత అతడు పవిత్రమైన కణ్వాశ్రమానికి వెళ్లి, అక్కడ మహర్షిని దర్శించాడు.

జగామ హిమవత్పృష్ఠం సముద్దిశ్య మహాబలః

ఆ మహాబలుడు హిమవంతు కొండలు వైపు ప్రయాణమయ్యాడు.

భ్రాజమానం శ్రియా వ్యోమ్ని భూషితం దివ్యమాలయా

ఆకాశంలో దివ్యమయమైన మాలతో అలంకరించబడి, మహోన్నత కాంతితో ప్రకాశిస్తూ కనిపించింది.

ఉర్వశీం తాం మనశ్చక్రే తస్యా ఏవేయమర్హతి

అతడు తన మనసంతా ఉర్వశిపై కేంద్రీకరించి, 'ఈమెకే ఇది తగినది' అని భావించాడు.

చకార సుమహద్ యుద్ధం మాలామాదాతుముద్యతః

ఆ మాలను పొందేందుకు అతడు గొప్ప యుద్ధాన్ని చేశాడు.

జగామ తామప్సరసం కాలిన్దీం ద్రష్టుమాదరాత్

ఆ అప్సరస అయిన కాలిందిని చూడాలని అతడు ఆసక్తితో వెళ్లాడు.

బభ్రామ సకలాం పృథ్వీం సప్తద్వీపసమన్వితామ్

అతడు ఏడు ద్వీపాలతో కూడిన ఈ భూమంతటినీ సంచరించాడు.

జగామ శైలప్రవరం హేమకూటమితి శ్రుతమ్

హేమకూటమని ప్రసిద్ధమైన శ్రేష్ఠమైన పర్వతాన్ని అతడు చేరాడు.

కామం సందధిరే ఘోరం భూషితం చిత్రమాలయా

విచిత్రమైన మాల ధరించి, వారు భయంకరమైన కామంలో మునిగిపోయారు.

న పశ్యతి స్మతాః సర్వాగిరిశృఙ్గాణిజగ్మివాన్

కామంతో మత్తులో ఉన్న అతడు, వెళ్లే దారిలో పర్వత శిఖరాలేవీ కనిపించలేదు.

దేవలోకం మహామేరుం యయౌ దేవపరాక్రమః

దివ్యబలంతో దేవతల లోకానికి, మహామేరు పర్వతానికి అతడు వెళ్లాడు.

భేజే శృఙ్గాణ్యతిక్రమ్య స్వబాహుబలభావితః

తన బాహుబలాన్ని నమ్ముకొని, పర్వత శిఖరాలను దాటి, వాటిని అధిగమించాడు.

దృష్టవాననవద్యాఙ్గీం తస్యై మాలాం దదౌ పునః

అతడు దోషరహితమైన ఆమెను చూసి, మళ్లీ ఆ మాలను ఆమెకు ఇచ్చాడు.

రేమే కృతార్థమాత్మానం జానానః సుచిరం తయా

తన కోరిక నెరవేరిందని తెలుసుకొని, ఆమెతో చాలా కాలం సంతోషంగా గడిపాడు.

కిం కృతం భవతా పూర్వం పురీం గత్వా వృథా నృప

ఓ రాజా! నీవు ముందుగా ఆ పట్టణానికి వెళ్లి ఏమి సాధించావు?

కణ్వస్య దర్శనం చైవ మాలాపహరణం తథా

కణ్వుని దర్శించడమూ, అలాగే మాలను అపహరించడమూ.

శాపం దాస్యతి తే కణ్వో మమాపి భవతః ప్రియా

కణ్వుడు నిన్ను శపిస్తాడు. నీకు ప్రియమైనవారిని కూడా నీవు కోల్పోతావు.

న తత్యజాథ తత్పార్శ్వం తత్ర సంన్యస్తమానసః

నీవు ఆమె పక్కనుండి వెళ్లిపోలేదు, మనసు పూర్తిగా అక్కడే నిలిపావు.

సురోమశం పిఙ్గలాక్షం దర్శయామాస సర్వదా

అతడు ఎప్పుడూ సురోమశుని, పింగళవర్ణమైన కన్నులతో, అందరికి చూపించేవాడు.

ధిఙ్మామితి వినిశ్చిత్యతపః కర్తుం సమారభత్

నాకు నిందే అని భావించి, తపస్సు చేయాలని నిశ్చయించుకొని ఆచరించసాగాడు.

భూయ ఏవ ద్వాదశకం వాయుభక్షో ఽభవన్నృపః

మళ్లీ పన్నెండు సంవత్సరాలు రాజు కేవలం గాలినే ఆహారంగా తీసుకుంటూ జీవించాడు.

వాసమప్సరసా భూయస్తపోయోగమనుత్తమమ్

ఒక అప్సరసుతో కలిసి ఉండి, అత్యుత్తమమైన తపస్సు, యోగాన్ని ఆచరించాడు.