కూర్మపురాణమ్

జయధ్వజస్తు మతిమాన్ సస్మార జగతః పతిమ్

అయితే జయధ్వజుడు, బుద్ధిమంతుడు, జగత్తుకు అధిపతిని స్మరించాడు.

త్రాతారం పురుషం పూర్వం శ్రీపతిం పీతవాససమ్

అతడు పూర్వకాలంలో రక్షకుడైన, పసుపు వస్త్రాలు ధరించిన శ్రీపతిని మనసులో గుర్తు చేసుకున్నాడు.

ఆదేశాద్ వాసుదేవస్య భక్తానుగ్రహకారణాత్

వాసుదేవుని ఆజ్ఞతో, భక్తునికి అనుగ్రహం చూపాలనే ఉద్దేశ్యంతో,

ప్రాహిణోద్ వై విదేహాయ దానవేభ్యో యథా హరిః

హరి చేసినట్లే, అతడు విదేహుడిని దానవులపైకి పంపించాడు.

పృథివ్యాం పాతయామాస శిరో ఽద్రిశిఖరాకృతి

పర్వత శిఖరంలా ఉన్న ఆ తలను భూమిపై పడగొట్టాడు.

సమాయయుః పురీం రమ్యాం భ్రాతరం చాప్యపూజయన్

వారు అందమైన పట్టణంలోకి ప్రవేశించి, తమ అన్నయ్యను కూడా గౌరవించారు.

కార్తవీర్యసుతం ద్రష్టుం విశ్వామిత్రో మహామునిః

కార్తవీర్యుని కుమారుడిని చూడటానికి మహాముని విశ్వామిత్రుడు వచ్చాడు.

సమావేశ్యాసనే రమ్యే పూజయామాస భావతః

అతన్ని అందమైన ఆసనంపై కూర్చోబెట్టి, భక్తితో పూజించాడు.

నిపాతితో మయా సంఖ్యే విదేహో దానవేశ్వరః

యుద్ధంలో నేను దానవుల అధిపతైన విదేహుడిని పడగొట్టాను.

ప్రపన్నః శరణం తేన ప్రసాదో మే కృతః శుభః

అతడు నా వద్ద శరణు కోరాడు. దాంతో నాకు మంగళకరమైన కృప లభించింది.

కథం కేన విధానేన సంపూజ్యో హరిరీశ్వరః

హరి అనే ప్రభువును ఎలా, ఏ విధంగా పూజించాలి?

సర్వమేతన్మమాచక్ష్వ పరం కౌతూహలం హి మే

ఇవి అన్నీ నాకు వివరంగా చెప్పు; దీనిపై నాకు చాలా ఆసక్తి ఉంది.

స విష్ణుః సర్వభూతాత్మా తమాశ్రిత్య విముచ్యతే

అన్ని జీవులకు ఆత్మ అయిన విష్ణువును ఆశ్రయిస్తే, బంధనాల నుండి విముక్తి కలుగుతుంది.

అకామహతభావేన సమారాధ్యో న చాన్యథా

కామనలేని మనస్సుతో ఆయనను పూజించాలి; వేరే విధంగా కాదు.

శూరాద్యైః పూజితో విప్రా జగామాథ స్వమాలయమ్

వీరులు మొదలైనవారు పూజించిన తరువాత, ఆయన తన స్వగృహానికి వెళ్లాడు.

యజ్ఞేన యజ్ఞగమ్యం తం నిష్కామా రుద్రమవ్యయమ్

యజ్ఞంతో, యజ్ఞంలో పొందదగిన, నిత్యుడైన, కామములేని రుద్రుని వారు పూజించారు.

గౌతమో ఽత్రిరగస్త్యశ్చ సర్వే రుద్రపరాయణాః

గౌతముడు, అత్రి, అగస్త్యుడు—అందరూ రుద్రుని భక్తులే.

యాజయామాస భూతాదిమాదిదేవం జనార్దనమ్

ఆ మహర్షి భూతాలకూ మూలమైన ఆదిదేవుడైన జనార్దనుని కొరకు యజ్ఞాలు చేయించించాడు.

ఆవిరాసీత్ స భగవాన్ తదద్భుతమివాభవత్

అప్పుడు ఆ భాగవంతుడు ప్రత్యక్షమై, అది ఒక అద్భుతం జరిగినట్టు అనిపించింది.

సర్వపాపవిముక్తాత్మా విష్ణులోకం స గచ్ఛతి

అతడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తుడై, విష్ణు లోకానికి వెళ్ళిపోతాడు.

శతపుత్రాస్తు తస్యాసన్ తాలజఙ్ఘాః ప్రకీర్తితాః

ఆమెకు వంద మంది కుమారులు ఉండేవారు, వారిని తాళజంఘులు అని ప్రసిద్ధి.

వృషప్రభృతయశ్చాన్యే యాదవాః పుణ్యకర్మిణః

వృషుడు మొదలైన ఇతరులు యాదవులు, పుణ్యకార్యాలు చేసే వారు.

మధోః పుత్రశతం త్వాసీద్ వృషణస్తస్య వంశభాక్

మధువుకు వంద మంది కుమారులు పుట్టారు; వారిలో వృషణుడు వంశాధిపతిగా అయ్యాడు.

దుర్జయస్తస్య పుత్రో ఽబూత్ సర్వశాస్త్రవిశారదః

వృషణునికి దుర్జయుడు కుమారుడిగా జన్మించాడు; అతడు అన్ని శాస్త్రాలలో నిపుణుడు.

పతివ్రతాసీత్ పతినా స్వధర్మపరిపాలికా

అతని భార్య భర్తకు అంకితమై, తన కర్తవ్యాన్ని నిబద్ధంగా పాటించేది.

అపశ్యదుర్వశీం దేవీం గాయన్తీం మధురస్వనామ్

వారు దేవత అయిన ఉర్వశిని, తీయని స్వరంతో పాడుతూ ఉన్నదాన్ని చూశారు.

ప్రోవాచ సుచిరం కాలం దేవి రన్తుం మయార్ఽహసి

చాలా కాలం తరువాత అతడు ఇలా అన్నాడు: 'దేవీ! నాతో కలసి ఆనందించాలి.'

రేమే తేన చిరం కాలం కామదేవమివాపరమ్

అతడు ఆమెతో చాలా కాలం సంతోషంగా గడిపాడు, ఆమెను మరో కామదేవుడిలా భావించాడు.

గమిష్యామి పురీం రమ్యాం హసన్తీ సాబ్రవీద్ వచః

ఆమె చిరునవ్వుతో ఇలా చెప్పింది: 'నేను అందమైన నగరానికి వెళ్ళిపోతాను.'