కూర్మపురాణమ్

మేనే సర్వాత్మకం దేవం వాసుదేవం సనాతనమ్

వాసుదేవుడు, సర్వాంతర్యామి, శాశ్వతుడు అని అతను భావించాడు.

ననామ శిరసా దేవం యోగినాం హృదయేశయమ్

యోగుల హృదయాలలో నివసించే దేవునికి అతను తలవంచి నమస్కరించాడు.

నివార్య పితరం భ్రాతృన్ హిరణ్యాక్షం తదాబ్రవీత్

తండ్రిని, అన్నదమ్ములను ఆపి, హిరణ్యాక్షునితో మాట్లాడాడు.

పురాణపురుషో దేవో మహాయోగీ జగన్మయః

పురాతనుడైన పరమాత్మ, మహాయోగి, ఈ జగత్తు అంతటినీ నింపిన దేవుడు.

ప్రధానపురుషస్తత్త్వం మూలప్రకృతిరవ్యయః

ఆయన ప్రథమమైన పురుషుడు, మూలకారణమైన ప్రకృతి, ఎప్పటికీ మారని తత్వం.

గచ్ఛధ్వమేనం శరణం విష్ణుమవ్యక్తమవ్యయమ్

మీరు అందరూ ఆ అవ్యక్తమైన, నశించని విష్ణువు ఆశ్రయానికి వెళ్లండి.

ప్రోవాచ పుత్రమత్యర్థం మోహితో విష్ణుమాయయా

విష్ణుమాయ వల్ల మోహితుడై, అతను తన కుమారుడితో ఎంతో ఆవేశంగా ఇలా చెప్పాడు.

సమాగతో ఽస్మద్భవనమిదానీం కాలచోదితః

కాల ప్రభావంతో, అతను ఇప్పుడు మన ఇంటికి వచ్చాడు.

మా నిన్దస్వైనమీశానం భూతానామేకమవ్యయమ్

ఈ భూతాలకందరికీ ఏకైక, శాశ్వతమైన ఈశ్వరుణ్ణి నిందించకూడదు.

కాలేన హన్యతే విష్ణుః కాలాత్మా కాలరూపధృక్

కాల స్వరూపుడైన విష్ణువు కూడా కాలచేతిలో నశించిపోతాడు.

నివారితో ఽపి పుత్రేణ యుయోధ హరిమవ్యయమ్

తన కుమారుడు అడ్డుకున్నా, అతను నశించని హరిని యుద్ధానికి పిలిచాడు.

నఖైర్విదారయామాస ప్రహ్రాదస్యైవ పశ్యతః

ప్రహ్లాదుడు చూస్తుండగానే, అతనిని గోళ్ళతో చీల్చివేశాడు.

విసృజ్య పుత్రం ప్రహ్రాదం దుద్రువే భయవిహ్వలః

తన కుమారుడు ప్రహ్లాదుని వదిలేసి, భయంతో తడబడి పారిపోయాడు.

నృసింహదేహసంభూతైః సింహైర్నోతా యమాలయమ్

నరసింహుని శరీరంలోంచి పుట్టిన సింహాలు పట్టేసి, అతను యమలోకానికి చేరలేదు.

స్వమేవ పరమం రూపం యయౌ నారాయణాహ్వయమ్

తన పరమ రూపమైన నారాయణ స్వరూపాన్ని స్వీకరించాడు.

అభిషేకేణ యుక్తేన హిరణ్యాక్షమయోజయత్

అభిషేకం చేసి, హిరణ్యాక్షుని పట్టాభిషేకం చేశాడు.

లబ్ధ్వాన్ధకం మహాపుత్రం తపసారాధ్య శఙ్కరమ్

తపస్సు చేసి శంకరుణ్ణి ఆరాధించి, మహాపుత్రుడైన అంధకుని పొందాడు.

నీత్వా రసాతలం చక్రే వన్దీమిన్దీవరప్రభామ్

ఆమెను రసాతలానికి తీసుకెళ్లి, నీలకమలంలా ప్రకాశించే వందినిగా చేశాడు.

గత్వా విజ్ఞాపయామాసుర్విష్ణవే హరిమన్దిరమ్

వారు విష్ణువు ఆలయానికి వెళ్లి, తమ మనసులోని కోరికను తెలియజేశారు.

సర్వేదేవమయం శుభ్రం వారాహం వపురాదధే

అన్ని దేవతల స్వరూపమైన, నిర్మలమైన వారాహ రూపాన్ని ధరించాడు.

దంష్ట్రయోద్ధారయామాస కల్పాదౌ ధరణీమిమామ్

కల్ప ప్రారంభంలో తన దంతంతో ఈ భూమిని పైకి ఎత్తాడు.

స్వామేవ ప్రకృతిం దివ్యాం యయౌ విష్ణుః పరం పదమ్

విష్ణువు తన దివ్యమైన స్వభావంలోకి ప్రవేశించి, పరమ పదాన్ని పొందాడు.

అపాలయత్ స్వకంరాజ్యం భావం త్యక్త్వా తదాఽసురమ్

ఆయన అసుర స్వభావాన్ని వదిలిపెట్టి, తన రాజ్యాన్ని పాలించాడు.

నిః సపత్నం తదా రాజ్యం తస్యాసీద్ విష్ణువైభవాత్

విష్ణువు మహిమ వల్ల, అప్పటికి అతని రాజ్యం శత్రువుల్లేని రాజ్యంగా మారింది.

తాపసం నార్చయామాస దేవానాం చైవ మాయయా

అతడు మాయ వల్ల తపస్విని గానీ, దేవతలను గానీ గౌరవించలేదు.

శశాపాసురరాజానం క్రోధసంరక్తలోచనః

కోపంతో కళ్లెరుపెక్కిన వాడు, అసురరాజును శపించాడు.

సా భక్తిర్వైష్ణవీ దివ్యా వినాశం తే గమిష్యతి

ఆ వైష్ణవ భక్తి నీ నాశనానికి కారణమవుతుంది.

ముమోహ రాజ్యసంసక్తః సో ఽపి శాపబలాత్ తతః

రాజ్యంలో ఆసక్తి వల్ల, ఆ శాపబలంతో అతడు మోహానికి లోనయ్యాడు.

పితుర్వధమనుస్మృత్య క్రోధం చక్రే హరిం ప్రతి

తండ్రి మరణాన్ని గుర్తుచేసుకుని, హరికి కోపం వచ్చింది.