కూర్మపురాణమ్

पुराणसंहितां पुण्यां पप्रच्छू रोमहर्षणम्

పుణ్యమైన పురాణసంహిత గురించి మునులు రోమహర్షణుని అడిగారు.

इतिहासपुराणार्थं व्यासः सम्यगुपासितः

ఇతిహాసాలు, పురాణాల అర్థాన్ని, యోగ్యంగా పూజించబడిన వ్యాసుడు వివరంగా చెప్పాడు.

द्वैपायनस्य भगवांस्ततो वै रोमहर्षणः

ఆ తరువాత ద్వైపాయనుని శిష్యుడైన గౌరవనీయుడు రోమహర్షణుడు దాన్ని స్వీకరించాడు.

मुनीनां संहितां वक्तुं व्यासः पौराणिकीं पुरा

పురాతన కాలంలో వ్యాసుడు మునుల కోసం పురాణాల సంగ్రహాన్ని రచించాడు.

संभूतः संहितां वक्तुं स्वांशेन पुरुषोत्तमः

పురుషోత్తముడు తన భాగంతో పురాణ సంగ్రహాన్ని చెప్పేందుకు స్వయంగా అవతరించాడు.

वक्तुमर्हसि चास्माकं पुराणार्थविशारद

పురాణాల అర్థాన్ని బాగా తెలిసిన నీవు మాకు చెప్పడానికి యోగ్యుడవు.

प्रणम्य मनसा प्राह गुरुं सत्यवतीसुतम्

మనసారా నమస్కరించి, గురువైన సత్యవతీ కుమారునితో మాట్లాడాడు.

वक्ष्ये पौराणिकीं दिव्यां कथां पापप्रणाशिनीम्

పాపాలను తొలగించే దివ్యమైన పురాణకథను నేను చెప్పబోతున్నాను.

न नास्तिके कथां पुण्यामिमां ब्रूयात् कदाचन

ఈ పవిత్రమైన కథను నమ్మకులేని వారికి ఎప్పుడూ చెప్పకూడదు.

इमां कथामनुब्रूयात् साक्षान्नारायणेरिताम्

ఈ కథను నారాయణుడు ప్రత్యక్షంగా చెప్పినదిగా పఠించాలి.

वंशानुचरितं चैव पुराणं पञ्चलक्षणम्

ఐదు లక్షణాలతో కూడిన పురాణం వంశావళి కథనాన్ని కూడా వివరించుతుంది.

शैवं भागवतं चैव भविष्यं नारदीयकम्

శైవ, భాగవత, భవిష్య, నారద పురాణాలు,

लैङ्गं तथा च वाराहं स्कान्दं वामनमेव च

లైంగ, వరాహ, స్కాంద, వామన పురాణాలు కూడా,

अष्टादशं समुद्दिष्टं ब्रह्मण्डमिति संज्ञितम्

పదహారవ పురాణంగా బ్రహ్మాండము పేరుతో పేర్కొనబడింది.

अष्टादशपुराणानि श्रुत्वा संक्षेपतो द्विजाः

ఓ ద్విజులారా, పదహారు పురాణాలను సంక్షిప్తంగా వినిన తరువాత,

तृतीयं स्कान्दमुद्दिष्टं कुमारेण तु भाषितम्

మూడవది స్కాంద పురాణంగా చెప్పబడింది, దాన్ని కుమారస్వామి వివరించాడు.

दुर्वाससोक्तमाश्चर्यं नारदोक्तमतः परम्

దుర్వాసుడు చెప్పిన ఆశ్చర్యకరమైన పురాణం, ఆ తరువాత నారదుడు చెప్పినది.

ब्रह्माण्डं वारुणं चाथ कालिकाह्वयमेव च

బ్రహ్మాండం, వారుణం, అలాగే కాలిక అని పిలవబడే పాఠాలు ఉన్నాయి.

पराशरोक्तमपरं मारीचं भार्गवाह्वयम्

పరాశరుడు చెప్పినది, మరొకటి మారీచుడు, భార్గవుడు అనే పాఠాలు కూడా ఉన్నాయి.

चतुर्धा संस्थितं पुण्यं संहितानां प्रभेदतः

ఈ పవిత్రమైన సంహితలు నాలుగు విధాలుగా విభజించబడ్డాయి.

चतस्त्रः संहिताः पुण्या धर्मकामार्थमोक्षदाः

ఈ నాలుగు పవిత్ర సంహితలు ధర్మం, కామం, మోక్షం ప్రసాదిస్తాయి.

भवन्ति षट्सहस्त्राणि श्लोकानामत्र संख्यया

ఇక్కడ మొత్తం ఆరు వేల శ్లోకాలు ఉన్నాయి.

माहात्म्यमखिलं ब्रह्म ज्ञायते परमेश्वरः

పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మ యొక్క మహిమ అంతా ఇక్కడ తెలిసిపోతుంది.

वंशानुचरितं दिव्याः पुण्याः प्रासङ्गिकीः कथाः

వంశవృత్తాంతాలు, దైవికమైనవి, పవిత్రమైన అనుబంధ కథలు ఉన్నాయి.

तामहं वर्तयिष्यामि व्यासेन कथितां पुरा

ఈ సంగతిని నేను ఇప్పుడు చెప్పబోతున్నాను; ఇది పురాణకాలంలో వ్యాసుడు వివరించాడు.

मन्थानं मन्दरं कृत्वा ममन्थुः क्षीरसागरम्

మందర పర్వతాన్ని మథన దండంగా చేసుకుని, వారు పాలు సముద్రాన్ని మథించారు.

बभार मन्दरं देवो देवानां हितकाम्यया

దేవతలకు మేలు కలగాలని ఆ దేవుడు మందరాన్ని మోశాడు.

कूर्मरूपधरं दृष्ट्वा साक्षिणं विष्णुमव्ययम्

అక్షయుడైన విష్ణువు, కూర్మ రూపంలో ప్రత్యక్షమై, సాక్షిగా నిలిచాడు.

जग्राह भगवान् विष्णुस्तामेव पुरुषोत्तमः

భగవంతుడు, పురుషోత్తముడు అయిన విష్ణువు దానిని పట్టుకున్నాడు.