భగవానుడు తన మహిమాన్వితమైన తపోబలంతో, కోరికలేని, సమస్తాన్ని తెలిసిన, కోట్లాది మంది మహానుభావులను సృష్టించాడు. ఆ మహాత్ములను శివుడు, గురువుగా, వారిని వృద్ధాప్యం, మరణం లేని స్థితికి ప్రతిష్టించాడు. అప్పుడా భూతాధిపతి ప్రభువును ఉద్దేశించి, మరికొంతమంది జననమరణాలకు లోబడిన ప్రాణులను కూడా సృష్టించమని కోరారు. శివుడు, ‘‘నాకు అలాంటి సృష్టి లేదు; నీవే అశుభమైన జీవులను సృష్టించు,’’ అని అన్నారు. అప్పుడు అచలత్వం, స్థిరత్వం, ఆ దేవదేవుడైన త్రిశూలధారి శివునికే చెందింది. ఆయనకు సృష్టి శక్తి, స్వయంభూత్వం, సమస్తాన్ని పాలించే అధికారం ఉన్నది. ఆయనే శంకరుడు, పినాకధారి, పరమేశ్వరుడు. తన మనసులో పుట్టిన కుమారులతో, ఆనందంతో విస్తారమైన కళ్లతో, ఆ జగత్పతిని హృదయపూర్వకంగా నమస్కరించుకుంటూ, హస్తాలను మస్తకానికి జోడించి స్తుతించారు. ‘‘దేవదేవా శివా! బ్రహ్మస్వరూపుడైన నిన్ను నమస్కరిస్తున్నాను. ప్రధానపురుషాధిపతికి, యోగేశ్వరునికి నమస్సు. పినాకధారికి, త్రినేత్రునికి పునఃపునః నమస్సు. బ్రహ్మజ్ఞానాధిపతికి, బ్రహ్మజ్ఞానదాయకునికి నమస్సు. వేదాంత సారస్వరూపుడైన, వేదాత్మక రూపుడైన నిన్ను నమస్కరిస్తున్నాను. వివిధ దుఃఖాలనుండి విముక్తులైన భూతగణాలచే పర్యవేష్టితుడవైన నిన్ను నమస్కరిస్తున్నాను. త్రినేత్రుడవైన పరమేశ్వరా! నీకు నమస్సు. ఆది లేని, మలినరహితుడవైన, జ్ఞానమార్గాన సులభంగా లభ్యుడవైన నీకు నమస్సు. ధర్మమార్గాన, యోగమార్గాన పొందదగినవాడవైన నీకు నమస్సు. విశ్వరూపుడైన బ్రహ్మణ్యుడవైన పరమాత్మకు నమస్సు. జగత్తును, ప్రధానముతో మొదలై, లయంచేసే విశ్వరూపుడవైన నీకు నమస్కారం. శాంతస్వరూపుడైన పరమేశ్వరా! నీవే పరిపూర్ణుడు, ప్రధానప్రకృతిస్వరూపుడవు. బ్రహ్మరూపమైన నీ ఆ స్వరూపానికి నమస్కరిస్తున్నాను. ఆకాశమంత పొడవైన పొట్ట కలిగి ప్రకాశించే నీకు నమస్సు. నిత్యమైన బ్రహ్మతేజోమయుడవైన, సూర్యస్వరూపుడైన నీకు నమస్సు. అగ్నిస్వరూపుడవై, పితృదేవతలకు హవిర్భాగమైనవాడవైన నీకు నమస్సు. సోమస్వరూపుడవై, దేవతాగణాలచే పానీయుడవైన నీకు నమస్సు. వాయుస్వరూపుడవై, మహేశ్వర మహిమతో కదిలే శక్తిగలవాడవైన నీకు నమస్సు. స్వరూపంలో స్థితుడవై, చతుర్ముఖ బ్రహ్మస్వరూపుడవైన నీకు నమస్సు. విశ్వానికి ఆత్మస్వరూపుడవై, స్వస్వరూప సమాధియందు గ్రాహ్యుడవైన నీకు నమస్సు. శేషస్వరూపుడవై, బ్రహ్మాండానికి ఆదారమైనవాడవైన నీకు నమస్సు. రుద్రస్వరూపుడవై, అనంతమైన మహిమతో నాట్యమాడువాడవైన నీకు నమస్సు. జగత్క్షముడవైన నీ దివ్యరూపానికి నమస్కరిస్తున్నాను. యోగసారస్వరూపుడవై, యోగులచే ధ్యానించబడే తేజోరూపుడవైన నీకు నమస్సు. జ్ఞానస్వరూపుడవై, అనంతమైన, ఆవర్తన లేని రూపుడవైన నీకు నమస్సు. ఆ పరమసత్యస్వరూపుడైన పరమేశ్వరునిలోనే నేను శరణు కోరుతున్నాను. పరమాత్ముడవైన, పరమేశ్వరుడవైన నీలోనే నేను శరణు కోరుతున్నాను.’’ ఇలా చేతులు జోడించి, తలవంచి, శాశ్వత బ్రహ్మను స్తుతిస్తూ నిలిచాడు. ఆ హరుడు అతనికి ఇశ్వర్యాన్ని, బ్రహ్మస్థితిని, వైరాగ్యాన్ని అనుగ్రహించాడు. ఆ దేవుడు అనుగ్రహంతో, ప్రపితామహునితో స్వయంగా అనుగ్రహవచనాలు పలికాడు.