ప్రాచీన కాలంలో ధర్మాన్ని గౌరవించే ఋషులు, మహర్షులు మనకు కొన్ని ఆచరణీయమైన నియమాలను వివరించారు. జీవితం సజీవంగా, పవిత్రంగా కొనసాగాలంటే, మనం ఎవరి సాంగత్యంలో ఉండాలో, ఎవరి సాంగత్యాన్ని నివారించాలో జాగ్రత్తగా నిర్ణయించుకోవాలి. దుష్టులనో, హీనమైన బుద్ధిని కలిగినవారితోనో ఎప్పుడూ స్నేహం చేయకూడదు. విశిష్టులైనవారిని అవమానించకూడదు; అలాగే, జ్ఞానులు తమను తాము శపించరాదు. నదుల మధ్యలో “ఇది నది” అని, పర్వతాల మధ్యలో “ఇది పర్వతం” అని పిలవకూడదు. నీటిలో నగ్నంగా ప్రవేశించకూడదు; అగ్నిని కాలితో దాటి పోకూడదు. అపవిత్రులైనవారితో కలిసి, శరీరంలోని రహస్య భాగాలు కనబడే ప్రదేశాలకు వెళ్లకూడదు. లైంగిక విషయాలు, కడుపు గురించి, వ్యర్థమైన విషయాలలో మాటలు, చర్యలు చేయకూడదు; అలాంటి వాటిని వినకూడదు. నీటిని చేతులతో, కాళ్లతో కొట్టకూడదు. మ्लेచ్చ భాషను నేర్చుకోకూడదు; కుర్చీని కాలితో లాగకూడదు. మసాజ్ చేయవచ్చును, కానీ అనవసరంగా లేదా హఠాత్తుగా చేయకూడదు. నాట్యం చేయకూడదు, పాడకూడదు, వాద్యాలు వాయించకూడదు. దేవతలను లోకికమైన లేదా బాహ్యమైన స్తోత్రాలతో సంతృప్తిపరచకూడదు. అపవిత్ర స్థితిలో పడుకోకూడదు; నగ్నంగా స్నానం చేయకూడదు. జుట్టు, నఖాలు, శరీర రోమాలను పళ్లతో కోయకూడదు; నిద్రలో ఉన్నవారిని లేపకూడదు. ఖాళీ ఇంట్లో ఒంటరిగా నిద్రపోకూడదు; తానే తాను చెప్పులు మోసుకెళ్లకూడదు. కాళ్లతోనే పాదాలను కడగకూడదు. గాలి, అగ్ని, గురువు, బ్రాహ్మణుడు, సూర్యుడు, చంద్రుడు వంటి పవిత్రమైన వాటి సమక్షంలో బయటకు వెళ్లి మలమూత్ర విసర్జన చేయకూడదు. ఈ విధంగా చేయడాన్ని రెండు సంధ్యల సమయంలో, మధ్యాహ్న సమయంలో ఎప్పుడూ నివారించాలి. ఆసనాన్ని లేదా దేవతా విగ్రహాన్ని కాలితో తాకకూడదు. అపారమైన నీటిలో ప్రవేశించకూడదు; అవసరం లేకుండా నీళ్లు మోసుకెళ్లకూడదు. మూత్ర విసర్జన తర్వాత నీటితో శుభ్రం చేసుకోకుండా శరీరాన్ని తుడవకూడదు; నీటిలో వీర్యాన్ని విడిచిపెట్టకూడదు. పవిత్ర వృక్షాన్ని నరికి వేయకూడదు; నీటిలో ఉమ్మికూడదు. విపరీతమైన పదార్థాలపై, అగ్నిపై, పేడపై కూర్చోకూడదు; వాటిని కాలితో తాకకూడదు, నోటితో ఊదకూడదు. అగ్నిలోకి మళ్లీ అగ్ని వేయకూడదు; అగ్నిని నీటితో ఆర్పకూడదు. నకిలీ వస్తువులను అమ్మకూడదు. పుణ్యక్షేత్రాల్లో లేదా నీటి మూలాల వద్ద సరిహద్దులు వేసుకోకూడదు. జంతువులను, అడవి మృగాలను, పక్షులను పరస్పరం కలవరపెట్టకూడదు. ఉదయం లేదా సాయంత్రం వేళల్లో ఇళ్ల తలుపులు తట్టి భిక్ష అడగకూడదు. గొడవలు, అనుచిత ద్వారాల ద్వారా ప్రవేశించడం నివారించాలి. తన స్వంత అగ్నిని చేతితో తాకకూడదు; నీటిలో ఎక్కువసేపు ఉండకూడదు. నోటితో అగ్నిని ఊదకూడదు, ఎందుకంటే అగ్ని నోటి నుండే ఉద్భవించింది. బ్రాహ్మణుడు ఒంటరిగా సభకు వెళ్లకూడదు, సమూహంలో కలవకూడదు. వస్త్రంతో స్వయంగా అభిమర్శించుకోకూడదు; దేవాలయంలో నిద్రపోకూడదు. వ్యాధిగ్రస్తులతో, శూద్రులతో, పతితులతో కలిసి ఉండకూడదు. అగ్నిని, ఆవును, బ్రాహ్మణుడిని మధ్యలో దాటి పోకూడదు. యోగులను, సిద్ధులను, తపస్వులను, వ్రతధారులను అపహాస్యం చేయకూడదు. బ్రాహ్మణుడు లేదా ఆవు నీడపై కోరికతో అడుగు పెట్టకూడదు. బూడిద, అగ్ని, జుట్టు మీద కూర్చోకూడదు. ద్విజులు నిషిద్ధమైన ఆహారాన్ని తినకూడదు; అనుచితమైన పానీయాలు సేవించకూడదు. ఈ విధంగా, ఋషులు నియమించిన ఈ ఆచారాలను మనం పాటిస్తే, జీవితం పవిత్రంగా, ధర్మబద్ధంగా కొనసాగుతుంది.