ఈ కథలో, గొప్ప ఋషులు, మునులు, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానానికి పునాది వేసినవారు, వారి పేర్లు పరంపరగా ప్రస్తావించబడ్డాయి. కపిల, ఆసురి, వొఢు, పంచశిఖ వంటి మహర్షులు; బాలబంధు, నిరామిత్ర, కేతుశృంగ, తపోధన; సర్వజ్ఞ, సమబుద్ధి, సాధ్య, సత్య; అత్రి, ఉగ్ర, శ్రవణ, శ్రవిష్ఠక; కశ్యప, ఉశన, చ్యవన, బృహస్పతి; వచశ్రవ, సుపిక, శ్యవశ్వ, సపతిశ్వర; సుమంతు, వర్చరి, కబంధ, కుషికంధర; భల్లపి, మధుపింగా, శ్వేతకేతు, తపోనిధి; శాలిహోత్ర, అగ్నివేశ్య, యువనాశ్వ, శరద్వసు; ఉలూక, విద్యుత, షద్వల, అశ్వాలయన; కుషిక, గార్గ, మిత్రక, ఋష్య—ఈ మహనీయులందరూ బ్రహ్మన్కు అంకితమైన శుద్ధాత్ములు, జ్ఞాన యోగంలో నిమగ్నమైనవారు. యోగేశ్వరుల ఆజ్ఞతో, వేద స్థాపన కోసం, వీరు ముందుకు వచ్చారు. వీరిని పూజించి, సంతృప్తి పరచినవారు బ్రహ్మజ్ఞానం పొందుతారు. భవిష్యత్తులో, సావర్ణి మరియు దక్ష సావర్ణి మనువులు పుట్టుతారు; పద్నాలుగవ మనువు భౌత్య అని పిలవబడతాడు; భవిష్యత్తులో మనువులు వరుసగా వచ్చి, గత, వర్తమాన, భవిష్యత్తు కథలతో సంపన్నంగా ఉంటారు. ఈ మహనీయులు పాపాలన్నీ తొలగించుకుని, బ్రహ్మతో కలిసి ఆనందిస్తారు. తరువాత, నారాయణుడు, పరమ పురుషుడు, విశ్వానికి పునాది అయిన కూర్మావతారమైన విష్ణువుకు భక్తితో నమస్కరించారు. విశ్వ విస్తారాన్ని, మన్వంతరాల నిర్ణయాన్ని, జ్ఞాన యోగంలో నిమగ్నమైనవారు ఎల్లప్పుడూ పూజించాల్సినదిగా వివరించారు. బ్రహ్మన్ను గ్రహించేందుకు అవసరమైన జ్ఞానం గురించి తెలుసుకోవాలని మునులు అడిగారు. అప్పుడు, పురాణాలను పఠించే సూదుడు, తన జ్ఞానాన్ని గుర్తుచేసుకుని, యజ్ఞానికి కూడిన గొప్ప ఋషుల సమూహానికి వచ్చాడు. అతను, పద్మాకార నేత్రాల వయాసునికి నమస్కరించి, గురువును ప్రదక్షిణ చేసి, చేతులు జోడించి పక్కన నిలిచాడు. మునులు అతనికి గౌరవంగా, తగిన ఆసనం ఏర్పాటు చేశారు. "మీ తపస్సు, విద్య, అధ్యయనంలో ఏదైనా తగ్గుదల ఉందా?" అని ప్రశ్నించారు. "బ్రహ్మన్కు సంబంధించిన జ్ఞానాన్ని మునులకు చెప్పాలి," అని కోరారు. "వారు వినాలనుకునే ఆసక్తి కలిగి ఉన్నారు; మీరు నిజాన్ని చెప్పాలి," అని అన్నారు. "కూర్మావతారమైన విష్ణువు మునులకు చెప్పినదాన్ని వివరించాలి," అని కోరారు. సూదుడు, తన తలాన్ని రుద్రునికి నమస్కరించి, ఆనందాన్ని కలిగించే మాటలు పలికాడు. "ఇది నేను స్వయంగా సనత్కుమారుడు మరియు ఇతరులకు చెప్పినదాన్ని వివరిస్తాను," అని అన్నాడు. అంగిరా, రుద్రుడు, ధర్మజ్ఞుడు భృగు, శుక్ర, గౌరవనీయ వశిష్ఠ, మనస్సు నియంత్రించుకున్నవారు—అందరూ బదరికా ఆశ్రమంలో ఘన తపస్సు చేశారు. ఆ సమయంలో నరుడితో కలిసి, ఆది-అంతం లేని నారాయణునిపై ధ్యానం చేశారు. యోగులు, భక్తితో నారాయణుని, యోగజ్ఞుడిని నమస్కరించారు. ఈ విధంగా, మహనీయుల పరంపర, వారి తపస్సు, భక్తి, బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని కోరిన మునుల ఆశ, నారాయణుని పూజ, పురాణాల ప్రవచనం—వీటన్నింటిని ఒకే ధారలో, ఆధ్యాత్మికంగా, మనసును తాకేలా కథనం సాగుతుంది.