కూర్మపురాణమ్

ఆ మహిమాన్వితమైన స్థితిని వారు అదే శరీరంతో పొందారు. వారు ఎప్పుడూ కృత్తివాసుని లింగాన్ని చుట్టుముట్టి ఉంటారు. వారు సంపూర్ణులు అయ్యారు; వారు కృత్తివాసుని వద్ద నుండి ఎప్పటికీ వెళ్లిపోవరు—ఇందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు. కృత్తివాసుని వద్ద ముక్తి ఒక్క జన్మలోనే లభిస్తుంది. ఆ రహస్యాన్ని దేవదేవుడు, మహాదేవుడు శంభువు దాచి ఉంచాడు. వారు మహాదేవుని పూజిస్తారు, శతరుద్రీయాన్ని పఠిస్తారు. వారు తమ హృదయంలో స్థిరంగా ఉన్న, అంతరాత్మ అయిన శివునిని ధ్యానిస్తారు. కృత్తివాసునిలో ఆశ్రయాన్ని పొందినవారు, తపస్వులు, తమ మనస్సులో మహేశ్వరుని ధ్యానిస్తారు. వారు రుద్రుణ్ణి స్తుతిస్తారు, శంభువుకి నమస్కరిస్తారు. నేను అనేక రూపాల మహాదేవుని గురించి తెలుసు. ఒకవేళ, ఆయన ఆ నశించని జటాధారి ప్రభువు లింగాన్ని దర్శించేందుకు వెళ్లాడు. పవిత్రమైన పిశాచమోచన క్షేత్రంలో త్రిశూలధారిని పూజించాడు. అక్కడి మహిమను గమనించి, పాపాలను తొలగించేవాడైన గిరిశునికి నమస్కరించాడు. ఆ సమయంలో, తినబడేందుకు వచ్చిన ఒక మృగం, పరమేశ్వరుడైన కపర్దేశ్వరుని దగ్గరకు వచ్చింది. పెద్ద భయంతో పారిపోతూ, ఆ మృగం ఒక పులి వశంలో పడింది. ఆ మృగం, ఉత్తమ మునిని చూసి, మరో వెలవెళ్లిన ప్రదేశానికి వెళ్లింది. అప్పుడు ఆకాశంలో సూర్యుడి ప్రకాశంతో మెరిసే గొప్ప అగ్ని కనబడింది. ఆ మృగం, ఎద్దుపై అధిరోహించి, ఆపరిచయమైన మనుష్యులతో కూడి కనిపించింది. గణేశ్వరుడు స్వయంగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు, కానీ ఆ క్షణం తర్వాత కనిపించలేదు. అప్పుడు వారు తమ గురువు అయిన అచ్యుతుని దగ్గరికి వెళ్లి, కపర్దేశ్వరుని మహిమను అడిగారు. వృషభధ్వజునికి నమస్కరించి, అచ్యుతుడు కపర్దేశుని మహిమను వివరించాడు. కేవలం ఆయనను స్మరించడమే ద్వారా సర్వ పాపాల నుండి త్వరగా విముక్తి లభిస్తుంది. కపర్దేశ్వరుని పూజించటం వల్ల అన్ని విఘ్నాలు నశిస్తాయి. ఆయనను శ్రద్ధతో పూజించాలి, వేదమంత్రాలతో స్తుతించాలి. ఆరు నెలల్లోనే యోగంలో సిద్ధి లభిస్తుంది—ఇందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు. పిశాచమోచన కుండం దగ్గర స్నానం చేసినవారికి కూడా ఇదే ఫలం. అక్కడ, రాత్రింబవళ్ళు రుద్రమంత్రాన్ని, ప్రణవాన్ని, బ్రహ్మస్వరూపాన్ని జపిస్తూ, యోగస్వరూపుడైన వాడు జీవితాంతం వ్రతాన్ని ఆచరించాడు. ఆయన శరీరం ఎముకలు, చర్మంతో కప్పబడి, మళ్లీ మళ్లీ ఊపిరి పీల్చుకుంటూ ఉండేవాడు. అప్పుడు ఆయన అడిగాడు: “నీవెవరు? ఏ దేశం నుండి ఈ ప్రదేశానికి వచ్చావు? నీవు కుమారులు, మనవళ్ళు, ఇతరులతో చుట్టుముట్టబడి, ఇంటి పోషణకు తపనతో ఉన్నావు. నీవు ఎప్పుడూ, ఎంత చిన్నదైనా, ధర్మకార్యాన్ని చేయలేదు. ఈ వరణాసిలో జగత్పతిని దర్శించి, స్పర్శించి, నమస్కరించినవాడిని. ఓ మునీంద్రా! నేను ఎప్పుడూ యముని భయంకరమైన ముఖాన్ని చూడలేదు. ఇప్పుడు దాహంతో బాధపడుతూ, నాకు ఏది హితం, ఏది అహితం అని తెలియడం లేదు. నాకోసం దయచేసి అది చేయి; నేను నీకు నమస్కరిస్తున్నాను, నీ ఆశ్రయంలోకి వచ్చాను. ఈ లోకంలో నిజంగా నీకంటే పుణ్యవంతుడు మరొకరు లేరు. మళ్లీ మళ్లీ నన్ను స్పర్శించి, నమస్కరించినవాడు—ఈ భూమిపై నీలాంటి వారు ఎవరూ లేరు. ఎవరి ద్వారా నేను త్వరగా ఈ దుర్భర జన్మను విడిచిపెట్టగలను?” ఇలా ఆ మహిమను, భక్తిని, శరణాగతిని ఆ స్థలంలో అనుభవించారు.