ఓ శ్రోతా! ఇప్పుడు నేను నీకు మహిమాన్వితమైన కుర్మ పురాణంలోని ఈ శ్లోకాల ఆధారంగా ఒక పవిత్రమైన కథను వినిపించబోతున్నాను. సోమునికి, రుద్రునికి, మహావ్యాధిని కలిగించే కారణమైన మహాదేవునికి నమస్కారం. ఆయన గొప్ప యోగి, జగదీశ్వరుడు, అంబికాదేవి భర్త. యోగులకు ఉపదేశకుడు, యోగులు మాత్రమే పొందగలిగే పరమాత్మ, తన చేతిలో పినాక ధనుస్సును ధరించినవాడు. ఆయన నిత్యుడు, వ్యాప్తి కలవాడు, బ్రహ్మంలో నిమగ్నుడై, బ్రాహ్మణులకు ప్రీతిపాత్రుడు. ఏకరూపుడు, మహారూపుడు, వేదాల ద్వారా తెలిసేవాడు, కాలాధిపతి. కాలాగ్ని, కాలాన్ని దహించే శక్తి, అభీష్ట ఫలదాయకుడు, కామాలను సంహరించేవాడు. భయంకరుడు అయిన పశుపతినాధుడు, ఉగ్రరూపుడు, అంధకారాన్ని దాటి వెలిగే సూర్యుడు. గత, భవిష్యత్తుల్లో, ప్రతి మన్వంతరంలోనూ ఆయన సాక్షాత్తుగా ఉన్నాడు. ఈ విషయాలు ప్రతి యుగంలో, ప్రతి మన్వంతరంలో స్పష్టంగా వివరించబడ్డాయి. ఈ జగత్తులో సమానమైన గర్వాన్ని కలిగిన వారు, నామరూపాలతో ప్రత్యక్షమవుతారు. ఒక మహర్షి, ఈశానుని పట్ల అత్యున్నతమైన, కలుషరహితమైన భక్తిని కలిగి ఉండేవాడు. అతడు తన ముందు ప్రత్యక్షంగా ఉన్న, సర్వజ్ఞుడైన, జగత్కర్త అయిన విష్ణువు మహిమను గ్రహించాడు. ఆ మహర్షి, తన అందమైన చేతులతో, తనకు నమస్కరించిన వానికి ఆశీర్వాదం ఇచ్చాడు. మూడు లోకాలలో శంకరుడు భక్తులకు ఆరాధ్యుడు అని నిశ్చయం. ఆ మహర్షి ప్రత్యక్షంగా జగత్కురువైన రుద్రుని దర్శించాడు. అప్పుడు హృషీకేశుడు, నిత్యుడు, ప్రేమతో ఇలా పలికాడు: “పరమ భక్తితో శరణాగతులకు ఆశ్రయమైన శివుని దగ్గరకు వెళ్ళు.” ఆ మహర్షి శంకరుని నగరానికి వెళ్లి భవుని ఆరాధించాడు. అతడు అన్ని క్రియలను వదిలి, ఆ పూజకు పూర్తిగా అంకితుడయ్యాడు. సత్యవతీ కుమారుడిని, లేదా దేవకీపుత్రుడైన కృష్ణుడిని వదిలి, పరాశర్యుని, అపారమైన తేజస్సుతో ఉన్న వ్యాసుని, ఎవరు నిజంగా పరమేశ్వరుడైన రుద్రుని తెలుసుకోగలరో వారిలో అతడిని మాత్రమే గుర్తించాడు. పరాశర్యునికి, మహాత్ముడైన యోగికి, నాశ్వరతలేని విష్ణువుకు నమస్కారాలు. సత్యవతీ కుమారుడైన వ్యాస మహర్షికి మనం నమస్కరిద్దాం. “ఆ మహాత్ముడు ఏమి చేసాడు? మేము వినాలనుకుంటున్నాం, మాకు ఆసక్తి ఉంది,” అని మునులు ప్రశ్నించారు. వ్యాసుడు గంగా తీరం వద్ద జగన్నాథుడైన శివుని ఆరాధించాడు. ఇతర మునులు కూడా అతనికి ఆరాధన చేసి, మహాదేవునికి భక్తిగా, మోక్ష మార్గాన్ని అనుసరించేవారు. దేవదేవుని మహిమ, వేదాల్లో చెప్పిన ధర్మాల గురించి వారు తెలుసుకున్నారు. జైమినియుడు వ్యాసుని దగ్గరికి వచ్చి, ఆత్మీయతతో అడిగాడు: “ఓ పరమ మునీశ్వరా! మీకు తెలియని విషయం లేదు. కొందరు మునులు సాంఖ్య, యోగ మార్గాలను అనుసరిస్తారు; మరికొందరు తపస్సు చేస్తారు; మరికొందరు అహింస, సత్యాన్ని ఆచరిస్తారు; కొందరు సంయమనం పాటిస్తారు; మరికొందరు తీర్థయాత్రలు చేస్తారు. ఇంకా ఏదైనా రహస్యమైనది ఉంటే, దయచేసి మాకు చెప్పండి.” అప్పుడు వ్యాసుడు, వృషభధ్వజుడైన పరమేశ్వరునికి నమస్కరించి, లోతైన మాటల్లో ఇలా అన్నాడు: “నేను మీకు అత్యంత రహస్యమైన విషయాన్ని వివరిస్తాను. మిగతా మునులు కూడా వినండి. ఇది దుర్బోధమైనది, బుద్ధిహీనులకు తెలియదు, సూక్ష్మదృష్టి కలవారు మాత్రమే సేవిస్తారు. వేదజ్ఞానం లేని వారికి, వివిధ విద్యల్లో ఉన్న పరమ జ్ఞానం కూడా శుభదాయకం కాదు.” ఇంతలో దేవతల మధ్యలో కూర్చున్న పార్వతీదేవి, మహాదేవునిని ప్రశ్నించింది.