கூர்மபுராணம்

ஜ்ஞாதும் ஹி ஶக்யதே தேவி ப்ரூஹி மே பரமேஶ்வரி

தேவி, உண்மையில் இது அறியக்கூடியது; பரமேஸ்வரி, எனக்குச் சொல்.

ஸாக்ஷாந்நாராயணோ ஜ்ஞாநம் தாஸ்யதீத்யாஹ தம் முநிம்

அவள் அந்த முனிவரிடம், 'நாராயணன் நேராகவே உனக்கு அறிவை தருவான்' என்றாள்.

ஸ்ம்ரு'த்வா பராத்பரம் விஷ்ணும் தத்ரைவாந்தரதீயத

அவள் பரம்பொருளான விஷ்ணுவை நினைத்து, அங்கேயே மறைந்தாள்.

ஆராதயத்த்ரு'ஷீகேஶம் ப்ரணதார்திப்ரபஞ்ஜநம்

அவன் வணங்குவோரின் துயரை போக்கும் ஹ்ருஷீகேசனை ஆராதித்தான்.

ப்ராதுராஸீந்மஹாயோகீ பீதவாஸா ஜகந்மயஃ

மாபெரும் யோகி, மஞ்சள் vasthiram அணிந்து, உலகமெங்கும் நிறைந்தவனாய் தோன்றினான்.

ஜாநுப்யாமவநிம் கத்வா துஷ்டாவ கருடத்வஜம்

மணலில் முழங்கால் விழுந்து, கருடக்கொடியை உடையவனைப் புகழ்ந்தான்.

குஷ்ண விஷ்ணோ ஹ்ரு'ஷீகேஶ துப்யம் விஶ்வாத்மநே நமஃ

கிருஷ்ணா, விஷ்ணுவே, ஹ்ருஷீகேசா, உலகிற்கு உயிராக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஸர்கஸ்திதிவிநாஶாநாம் ஹேதவே ऽநந்தஶக்யே

உருவாக்கம், காப்பு, அழிவுக்கு காரணமான, முடிவில்லாத சக்திவானே, உமக்கு வணக்கம்.

புருஷாய நமஸ்துப்யம் விஶ்வரூபாய தே நமஃ

புருஷனே, உமக்கு வணக்கம்; உலகம் முழுவதும் உருவாக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஆதிமத்யாந்தஹீநாய ஜ்ஞாநகம்யாய தே நமஃ

ஆரம்பம், நடுவு, முடிவு இல்லாதவனே, அறிவால் அடையக்கூடியவனே, உமக்கு வணக்கம்.

பேதாபேதவிஹீநாய நமோ ऽஸ்த்வாநந்தரூபிணே

வேறுபாடு, ஒற்றுமை எதுவும் இல்லாத, ஆனந்த வடிவமே, உமக்கு வணக்கம்.

அநந்தமூர்தயே துப்யமமூர்தாய நமோ நமஃ

முடிவில்லாத உருவும், உருவில்லாதவனும் ஆன உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

நமஸ்தே பரமேஶாய ப்ரஹ்மணே பரமாத்மநே

உயர்ந்த ஆண்டவரே, பிரம்மனே, பரமாத்மாவே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஃ ஶிவாய ஶுத்தாய நமஸ்தே பரமேஷ்டிநே

சுத்தமான சிவனுக்கு வணக்கம்; உயர்ந்த படைப்பாளிக்கு வணக்கம்.

த்வம் பிதா ஸர்வபூதாநாம் த்வம் மாதா புருஷோத்தம

எல்லா உயிர்களுக்கும் நீ தந்தை; நீயே தாய், உயர்ந்த புருஷனே.

ஸர்வஸ்யாதாரமவ்யக்தமநந்தம் தமஸஃ பரம்

எல்லாவற்றுக்கும் ஆதாரமாய், வெளிப்படாதவனாய், முடிவில்லாதவனாய், இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவனாய் நீ இருக்கின்றாய்.

ப்ரபத்யே பவதோ ரூபம் தத்விஷ்ணோஃ பரமம் பதம்

உமது உருவத்தில் நான் சரணடைந்தேன்; அது விஷ்ணுவின் உயர்ந்த நிலை.

உபாப்யாமத ஹஸ்தாப்யாம் பஸ்பர்ஶ ப்ரஹஸந்நிவ

பின்னர், இரு கைகளாலும், சிரித்த முகத்துடன் அவர் தொடினார்.

யதாவத் பரமம் தத்த்வம் ஜ்ஞாதவாம்ஸ்தத்ப்ரஸாததஃ

அவரது அருளால், அவர் பரமார்த்தத்தை உண்மையாக அறிந்தார்.

ப்ரோவாசோந்நித்ரபத்மாக்ஷம் பீதவாஸஸமச்யுதம்

அவர், மலர்போல் கண்கள் உடையவரும், மஞ்சள் உடை அணிந்தவரும், அழிவில்லாதவரும், ஆழ்ந்த நித்திரையில் இருந்தவரையும் உரையாடினார்.

ஜ்ஞாநம் ப்ரஹ்மைகவிஷயம் பரமாநந்தஸித்திதம்

பிரம்மம் ஒன்றையே குறிக்கோளாக கொண்ட ஞானம், உயர்ந்த ஆனந்தத்தை அடையச் செய்கிறது.

கிம் கரிஷ்யாமி யோகேஶ தந்மே வத ஜகந்மய

யோகத்தின் ஆண்டவரே, நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? உலகமாய் நிறைந்தவனே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

உவாச ஸஸ்மிதம் வாக்யமஶேஷஜகதோ ஹிதம்

அவர், சிரித்த முகத்துடன், உலகமெங்கும் நன்மை தரும் வார்த்தைகளை கூறினார்.

ஜ்ஞாநேந பக்தியோகேந பூஜநீயோ ந சாந்யதா

ஞானத்தாலும் பக்தி யோகத்தாலும் தான் அவர் வழிபடப்பட வேண்டும்; வேறு வழியில்லை.

ப்ரவ்ரு'திம் சாபி மே ஜ்ஞாத்வா மோக்ஷார்தோஶ்வரமர்சயேத்

என் செயலையும் அறிந்து, விடுதலை நாடுபவன் ஆண்டவரை வழிபட வேண்டும்.

அத்வைதம் பாவயாத்மாநம் த்ரக்ஷ்யஸே பரமேஶ்வரம்

ஆன்மாவை ஒன்றாகவே கருதி தியானித்தால், நீ உயர்ந்த ஆண்டவரை காண்பாய்.

அந்யா ச பாவநா ப்ராஹ்மீ விஜ்ஞேயா ஸா குணாதிகா

மற்றொரு தியானம், பிரம்மத்துடன் தொடர்புடையது, அது குணங்களைத் தாண்டியது என்று அறிய வேண்டும்.

அஶக்தஃ ஸம்ஶ்ரயேதாத்யாமித்யேஷா வைதிகீ ஶ்ருதிஃ

யாருக்கு அது முடியவில்லை என்றால், ஆரம்ப வழியை நாட வேண்டும்; இதுவே வேதம் சொல்லும் மார்க்கம்.

ஸமாராதய விஶ்வேஶம் ததோ மோக்ஷமவாப்ஸ்யஸி

உலகத்தின் இறைவனை முழுமையாக வழிபடு; அப்பொழுது நீ விடுதலையை அடைவாய்.