கூர்மபுராணம்

ஆராதயந்மஹாதேவம் யாதி தத்பரமம் பதம்

யார் மகாதேவனை ஆராதிக்கிறார்களோ, அவர்கள் அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைவர்.

ஆராதயேத் வை கிரிஶம் ஸகுணம் வாத நிர்குணம்

கிரீசனை, உருவத்துடன் அல்லது உருவமில்லாமல், ஒருவர் ஆராதிக்க வேண்டும்.

ஆருருக்ஷுஸ்து ஸகுணம் பூஜயேத் பரமேஶ்வரம்

உயர்ந்த நிலையை விரும்புவோர், உருவத்துடன் கூடிய பரமேஸ்வரனை வணங்க வேண்டும்.

பத்மாஸநஸ்தம் ருக்மாபம் சிந்தயேத் வைதிகீ ஶ்ருதிஃ

வேத மரபு, தாமரை ஆசனத்தில் அமர்ந்து பொன்னிறமாக ஒளிரும் அவரைத் தியானிக்கிறது.

ஆராதயேத் விரூபாக்ஷமாதிமத்யாந்தஸம்ஸ்திதம்

ஆரம்பம், நடுவு, முடிவு என அனைத்திலும் நிலைபெற்ற விரூபாக்ஷனை ஒருவர் வணங்க வேண்டும்.

தாத்ரு'ஶம் ரூபமாஸ்தாய ஸமாயாத்யந்திகம் ஶிவம்

அந்த மாதிரியான வடிவத்தை எடுத்தால், சிவனுக்கு அருகாமை கிடைக்கும்.

யதாவிதி ப்ரகுர்வாணஃ ப்ராப்நுயாதைஶ்வரம் பதம்

நியமப்படி செய்யும் ஒருவர், ஐஸ்வர்ய நிலையை அடைவார்.

ததோ வாய்வக்நிஶக்ராதீந் பூஜயேத் பக்திஸம்யுதஃ

பின்னர், வாயு, அக்னி, சக்ரன் மற்றும் பிறரை பக்தியுடன் வணங்க வேண்டும்.

அதாபி கதிதோ யோகோ நிர்போஜஶ்ச ஸபீஜகஃ

மேலும், யோகம் விதையுடன் மற்றும் விதையில்லாததாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸதவாக்ந்யாதிகாந் தேவாம்ஸ்தத்பரஃ ஸம்யதேந்த்ரியஃ

அவன், பக்தியுடன் மற்றும் இంద్రியங்களை அடக்கி, அக்னி முதலான தேவர்களை வணங்குகிறான்.

அநாதிநிதநம் தேவம் வாஸுதேவம் ஸநாதநம்

ஆரம்பமில்லாத, அழியாத, சனாதனமான வாசுதேவன் என்பவர் அந்த தேவன்.

ஏஷ ஏவ விதிர்ப்ராஹ்மே பாவநே சாந்திகே மதஃ

இது தான் பிராமணர்களின் தியானத்தில் மிக உயர்ந்த முறையாக கருதப்படுகிறது.

இந்த்ரத்யும்நாய முநயே கதிதம் யந்மயா புரா

முன்பு நான் இந்திரத்யும்ன முனிவருக்கு கூறியது இதுவே.

ததீஶ்வரஃ பரம் ப்ரஹ்ம தஸ்மாத் ப்ரஹ்மமயம் ஜகத்

அந்த இறைவன் தான் பரம்பொருள்; ஆகையால் இந்த உலகம் முழுவதும் பரம்பொருளால் ஆனது.

துஷ்டுவுர்முநயோ விஷ்ணும் ஶக்ரேண ஸஹ மாதவம்

முனிவர்கள் இந்திரனுடன் சேர்ந்து மாயோன் விஷ்ணுவை போற்றி பாடினர்.

நாராயணாய விஶ்வாய வாஸுதேவாய தே நமஃ

நாராயணனுக்கும், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவனுக்கும், வாசுதேவனுக்கும் உமக்கு வணக்கம்.

மாதவாய நமஸ்துப்யம் நமோ யஜ்ஞேஶ்வராய ச

மாதவனே, உமக்கு வணக்கம்; யாகத்தின் ஆண்டவருக்கும் வணக்கம்.

நமஃ ஸஹஸ்ரஹஸ்தாய ஸஹஸ்ரசரணாய ச

ஆயிரம் கரங்களும் ஆயிரம் கால்களும் உடையவனுக்கு வணக்கம்.

ஆநந்தாய நமஸ்துப்யம் மாயாதீதாய தே நமஃ

ஆனந்தத்தின் உருவே, உமக்கு வணக்கம்; மாயையை கடந்தவனே, உமக்கு வணக்கம்.

புருஷாய புராணாய ஸத்தாமாத்ரஸ்வரூபிணே

புருஷனும், பழமையானவனும், தூய இருப்பாக இருப்பவனுக்கும் வணக்கம்.

தர்மஜ்ஞாநாதிகம்யாய நிஷ்கலாய நமோ நமஃ

தர்மமும் ஞானமும் மூலம் அடையக்கூடிய, பகுப்பில்லாதவனுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

பராவராணாம் ப்ரபவே வேதவேத்யாய தே நமஃ

உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் அனைத்திற்கும் ஆண்டவனே, வேதங்கள் மூலம் அறியப்படுபவனே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ நமோ நமஸ்துப்யம் மாயிநே வேதஸே நமஃ

மாயையால் விளையாடுபவனே, படைப்பாளியே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

வாமநாய நமஸ்துப்யம் ஹ்ரு'ஷீகேஶாய தே நமஃ

வாமனனே, உமக்கு வணக்கம்; ஹ்ருஷீகேசனே, உமக்கு வணக்கம்.

ஸ்வர்காபவர்கதாத்ரே ச நமோ ऽப்ரதிஹதாத்மநே

சொர்க்கத்தையும் முக்தியையும் அளிப்பவனுக்கும், எந்த தடையும் இல்லாத ஆத்மாவுக்கும் வணக்கம்.

தேவாநாம் பதயே துப்யம் தேவார்திஶமநாய தே

தேவர்களின் ஆண்டவனே, தேவர்களின் துயரை போக்கும் உமக்கு வணக்கம்.

அஸ்மாபிர்விதிதம் ஜ்ஞாநம் யஜ்ஜ்ஞாத்வாம்ரு'தமஶ்நுதே

நாங்கள் அறிந்த அந்த ஞானம், அதை அறிந்தால் அமரத்துவம் பெறலாம்.

ஸர்கஶ்ச ப்ரதிஸர்கஶ்ச ப்ரஹ்மாண்யஸ்யாஸ்ய விஸ்தரஃ

பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கமும், மறுபடியும் அழிவும், இந்த பரம்பொருளின் பெருமையும்—

த்ராதுமர்ஹஸ்யநந்தாத்மம்ஸ்த்வமேவ ஶரணம் கதிஃ

முடிவில்லாத ஆத்மாவே, காப்பாற்றும் வல்லமை உமக்கே உண்டு; நீயே எங்கள் சரணும் குறிக்கோளும்.