கூர்மபுராணம்

ஏகமேவாக்ஷரம் தத்த்வம் பும்ப்ரதாநேஶ்வராத்மகம்

ஒரே அழியா தத்துவம் உள்ளது; அது ஆத்மா, பிரகிருதி, ஈசன் ஆகியவற்றின் சாரம்.

இஜ்யந்தே விவிதைர்யஜ்ஞைஃ ஶக்ராதித்யாதயோ ऽமராஃ

இந்திரன், ஆதித்யர்கள் மற்றும் பிற அமரர்கள் பலவகை யாகங்களில் வழிபடப்படுகிறார்கள்.

கத்யந்தே சைவ மாஹாத்ம்யாச்சக்திரேகைவ நிர்குணாஃ

அதன் பெருமையால், ஒரே சக்தியே குணமில்லாததாகப் பேசப்படுகிறது.

கரோதி தேஹாந் விவிதாந் க்ரஸதே சைவ லீலயா

அது பலவிதமான உடல்களை உருவாக்கி, விளையாட்டாக அவற்றை மீண்டும் விழுங்குகிறது.

ஸர்வகாமப்ரதோ ருத்ர இத்யேஷா வைதிகீ ஶ்ருதிஃ

எல்லா ஆசைகளையும் வழங்குபவர் ருத்ரன் என்பதே வேதத்தின் அருளுரை.

ப்ராதாந்யேந ஸ்ம்ரு'தா தேவாஃ ஶக்தயஃ பரமாத்மநஃ

முக்கியமாக தேவர்கள் பரமாத்மாவின் சக்திகளாக நினைவில் கொள்ளப்படுகிறார்கள்.

கீயதே ஸர்வஶக்த்யாத்மா ஶூலபாணிர்மஹேஶ்வரஃ

மூன்று கண் கொண்ட மஹேஸ்வரன், எல்லா சக்திகளும் உடையவராகப் பாடப்படுகிறார்.

இந்த்ரமேகே பரே விஶ்வாந் ப்ரஹ்மாணமபரே ஜகுஃ

சிலர் இந்திரனை உயர்ந்தவராகக் கூறுகிறார்கள், மற்றவர்கள் விஷ்ணுவை போற்றி, இன்னும் சிலர் பிரம்மாவை புகழ்கிறார்கள்.

ஏகஸ்யைவாத ருத்ரஸ்ய பேதாஸ்தே பரிகீர்திதாஃ

அந்த ஒரே ருத்ரனின் பல்வேறு வடிவங்களே விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.

தத் தத் ரூபம் ஸமாஸ்தாய ப்ரததாதி பலம் ஶிவஃ

அந்த அந்த வடிவங்களை எடுத்துக்கொண்டு சிவன் தக்க பலன்களை அளிக்கிறார்.

ஆராதயந்மஹாதேவம் யாதி தத்பரமம் பதம்

யார் மகாதேவனை ஆராதிக்கிறார்களோ, அவர்கள் அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைவர்.

ஆராதயேத் வை கிரிஶம் ஸகுணம் வாத நிர்குணம்

கிரீசனை, உருவத்துடன் அல்லது உருவமில்லாமல், ஒருவர் ஆராதிக்க வேண்டும்.

ஆருருக்ஷுஸ்து ஸகுணம் பூஜயேத் பரமேஶ்வரம்

உயர்ந்த நிலையை விரும்புவோர், உருவத்துடன் கூடிய பரமேஸ்வரனை வணங்க வேண்டும்.

பத்மாஸநஸ்தம் ருக்மாபம் சிந்தயேத் வைதிகீ ஶ்ருதிஃ

வேத மரபு, தாமரை ஆசனத்தில் அமர்ந்து பொன்னிறமாக ஒளிரும் அவரைத் தியானிக்கிறது.

ஆராதயேத் விரூபாக்ஷமாதிமத்யாந்தஸம்ஸ்திதம்

ஆரம்பம், நடுவு, முடிவு என அனைத்திலும் நிலைபெற்ற விரூபாக்ஷனை ஒருவர் வணங்க வேண்டும்.

தாத்ரு'ஶம் ரூபமாஸ்தாய ஸமாயாத்யந்திகம் ஶிவம்

அந்த மாதிரியான வடிவத்தை எடுத்தால், சிவனுக்கு அருகாமை கிடைக்கும்.

யதாவிதி ப்ரகுர்வாணஃ ப்ராப்நுயாதைஶ்வரம் பதம்

நியமப்படி செய்யும் ஒருவர், ஐஸ்வர்ய நிலையை அடைவார்.

ததோ வாய்வக்நிஶக்ராதீந் பூஜயேத் பக்திஸம்யுதஃ

பின்னர், வாயு, அக்னி, சக்ரன் மற்றும் பிறரை பக்தியுடன் வணங்க வேண்டும்.

அதாபி கதிதோ யோகோ நிர்போஜஶ்ச ஸபீஜகஃ

மேலும், யோகம் விதையுடன் மற்றும் விதையில்லாததாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸதவாக்ந்யாதிகாந் தேவாம்ஸ்தத்பரஃ ஸம்யதேந்த்ரியஃ

அவன், பக்தியுடன் மற்றும் இంద్రியங்களை அடக்கி, அக்னி முதலான தேவர்களை வணங்குகிறான்.

அநாதிநிதநம் தேவம் வாஸுதேவம் ஸநாதநம்

ஆரம்பமில்லாத, அழியாத, சனாதனமான வாசுதேவன் என்பவர் அந்த தேவன்.

ஏஷ ஏவ விதிர்ப்ராஹ்மே பாவநே சாந்திகே மதஃ

இது தான் பிராமணர்களின் தியானத்தில் மிக உயர்ந்த முறையாக கருதப்படுகிறது.

இந்த்ரத்யும்நாய முநயே கதிதம் யந்மயா புரா

முன்பு நான் இந்திரத்யும்ன முனிவருக்கு கூறியது இதுவே.

ததீஶ்வரஃ பரம் ப்ரஹ்ம தஸ்மாத் ப்ரஹ்மமயம் ஜகத்

அந்த இறைவன் தான் பரம்பொருள்; ஆகையால் இந்த உலகம் முழுவதும் பரம்பொருளால் ஆனது.

துஷ்டுவுர்முநயோ விஷ்ணும் ஶக்ரேண ஸஹ மாதவம்

முனிவர்கள் இந்திரனுடன் சேர்ந்து மாயோன் விஷ்ணுவை போற்றி பாடினர்.

நாராயணாய விஶ்வாய வாஸுதேவாய தே நமஃ

நாராயணனுக்கும், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவனுக்கும், வாசுதேவனுக்கும் உமக்கு வணக்கம்.

மாதவாய நமஸ்துப்யம் நமோ யஜ்ஞேஶ்வராய ச

மாதவனே, உமக்கு வணக்கம்; யாகத்தின் ஆண்டவருக்கும் வணக்கம்.

நமஃ ஸஹஸ்ரஹஸ்தாய ஸஹஸ்ரசரணாய ச

ஆயிரம் கரங்களும் ஆயிரம் கால்களும் உடையவனுக்கு வணக்கம்.

ஆநந்தாய நமஸ்துப்யம் மாயாதீதாய தே நமஃ

ஆனந்தத்தின் உருவே, உமக்கு வணக்கம்; மாயையை கடந்தவனே, உமக்கு வணக்கம்.