கூர்மபுராணம்

பபூவ நஷ்டசேதா வை மாயயா பரமேஷ்டிநஃ

பரமேஷ்டியின் மாயையால் அவர்களின் அறிவு மறைந்தது.

வ்யாஜஹாராத்மநஃ புத்ரம் மோஹநாஶாய பத்மஜம்

மாயையும் ஆசையும் ஏற்படுத்த, தன் மகனாகப் பத்மஜனை அவர் உருவாக்கினார்.

யதுக்தவாநாத்மநோ ऽஸௌ புத்ரத்வே தவ ஶங்கரஃ

ஓ சங்கரா, நீ மகனென்று சொல்வதை, அவர் தன் மகனாக அறிவித்தார்.

ப்ரஜாஃ ஸ்த்ரஷ்டுமநாஸ்தேபே தபஃ பரமதுஶ்சரம்

பிரஜைகளை படைக்க விரும்பி, அவர் மிக கடினமான தவம் செய்தார்.

ததோ தீர்கேண காலேந துஃ காத் க்ரோதோ ऽப்யஜாயத

அதன்பின் நீண்ட காலம் கழிந்ததும், துயரத்திலிருந்து கோபம் எழுந்தது.

ததஸ்தேப்யோ ऽஶ்ருபிந்துப்யோ பூதாஃ ப்ரேதாஸ்ததாபவந்

அப்போது அந்தக் கண்ணீர் துளிகளிலிருந்து, ப்ரேதங்கள் எனப்படும் உயிர்கள் தோன்றின.

ஜஹௌ ப்ராணாம்ஶ்ச பகவாந் க்ரோதாவிஷ்டஃ ப்ரஜாபதிஃ

கோபம் மிகுந்த ப்ரஜாபதி, தன் உயிரை விட்டுவிட்டார்.

ஸஹஸ்த்ராதித்யஸம்காஶோ யுகாந்ததஹநோபமஃ

ஆயிரம் சூரியர்களைப் போல ஒளிவீசினார்; யுகம் முடிவில் எரியும் நெருப்பைப் போல் இருந்தார்.

ரோதநாத் ருத்ர இத்யேவம் லோகே க்யாதிம் கமிஷ்யஸி

நீ அழுததினால், உலகில் ருத்ரன் என்ற பெயரால் புகழ்பெறுவாய்.

ஸ்தாநாநி சைஷாமஷ்டாநாம் ததௌ லோகபிதாமஹஃ

உலகுக்குத் தந்தை, அந்த எட்டுப் பேருக்கும் இடங்களை வழங்கினார்.

பீமஶ்சோக்ரோ மஹாதேவஸ்தாநி நாமாநி ஸப்த வை

பீமன், உக்ரன், மகாதேவன்—இவை ஏழு பெயர்களில் சில.

தீக்ஷிதோ ப்ராஹ்மணஶ்சந்த்ர இத்யேதா அஷ்டமூர்தயஃ

தீட்சிதன், பிராமணன், சந்திரன்—இவை எட்டு ரூபங்கள்.

தேஷாமஷ்டதநுர்தேவோ ததாதி பரமம் பதம்

அந்த எட்டு உருவங்களுக்குமான தேவனுக்கு, உயர்ந்த இடத்தை வழங்கினார்.

ஸ்வாஹா திஶஶ்ச தீக்ஷா ச ரோஹிணீ சேதி பத்நயஃ

ஸ்வாஹா, திசைகள், தீட்சை மற்றும் ரோகிணி ஆகியோர் அவர்களின் மனைவிகள்.

ஸ்கந்தஃ ஸர்கோ ऽத ஸந்தாநோ புதஶ்சைஷாம் ஸுதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

ஸ்கந்தன், ஸர்கன், ஸந்தானன், புத்தன் ஆகியோர் அவர்களின் மக்களாக நினைவுபெறுகின்றனர்.

ப்ரஜாதர்மம் ச காம ச த்யக்த்வா வைராக்யமாஶ்ரிதஃ

பிள்ளைகள், தர்மம், ஆசை ஆகியவற்றை விட்டு விட்டு, வைராக்கியத்தை அடைந்தார்.

பீத்வா ததக்ஷரம் ப்ரஹ்ம ஶாஶ்வதம் பரமாம்ரு'தம்

அழியாத, நிலையான, உயர்ந்த அமிர்தமான பிரம்மத்தை அருந்தினார்.

ஸ்வாத்மநா ஸத்ரு'ஶாந் ருத்ராந் ஸஸர்ஜ மநஸா ஶிவஃ

சிவன், தன் மனதினால், தன்னைப் போன்ற ருத்ரர்களை உருவாக்கினார்.

த்ரிஶூலஹஸ்தாந்ரு'ஷ்டிக்நாந் மஹாநந்தாம்ஸ்த்ரிலோசநாந்

அவர்கள் திரிசூலம் பிடித்தவர்கள், பகைவர்களை அழிப்பவர்கள், பேரானந்தம் கொண்டவர்கள், மூன்று கண்கள் உடையவர்கள்.

வீதராகாம்ஶ்ச ஸர்வஜ்ஞாந் கோடிகோடிஶதாந் ப்ரபுஃ

அவர்களை, ஆசை இல்லாதவர்கள், எல்லாம் அறிந்தவர்கள், கோடிக்கோடி எண்ணிக்கையிலானவர்கள் என ஆண்டவன் படைத்தான்.

ஜராமரணநிர்முக்தாந் வ்யாஜஹரா ஹரம் குருஃ

குரு ஹரன், அவர்களை முதுமையும் மரணமும் இல்லாதவர்களாக அறிவித்தார்.

அந்யாஃ ஸ்ரு'ஜஸ்வ பூதேஶ ஜந்மம்ரு'த்யுஸமந்விதாஃ

உயிர்களின் ஆண்டவனே, பிறப்பு மரணம் உடைய பிற உயிர்களை உருவாக்கு.

நாஸ்தி மே தாத்ரு'ஶஃ ஸர்கஃ ஸ்ரு'ஜ த்வமஶுபாஃ ப்ரஜாஃ

எனக்கு அத்தகைய படைப்பு இல்லை; நீ துன்பம் தரும் உயிர்களை உருவாக்க வேண்டும்.

ஸ்தாணுத்வம் தேந தஸ்யாஸீத் தேவதேவஸ்ய ஶூலிநஃ

அப்படிப் பெருமைமிக்க தேவர்களின் தலைவனும், மூன்று கூரையுடைய திரிசூலம் ஏந்தியவரும், அசையாத நிலை பெற்றார்.

ஸ்த்ரஷ்ட்ரு'த்வமாத்மஸம்போதோ ஹ்யதிஷ்டாத்ரு'த்வமேவ ச

அவரிடம் படைக்கும் சக்தியும், தன்னைத் தெரிந்துணரும் அறிவும், அனைத்தையும் நடத்தும் அதிகாரமும் இருந்தது.

ஸ ஏவ ஶங்கரஃ ஸாக்ஷாத் பிநாகீ பரமேஶ்வரஃ

அவரே நேரில் சங்கரனும், பினாகம் என்ற வில்லையுடையவரும், உயர்ந்த இறைவனும் ஆவார்.

ஸஹைவ மாநஸைஃ புத்ரைஃ ப்ரீதிவிஸ்பாரிலோசநஃ

மனதில் தோன்றிய புதல்வர்களுடன், மகிழ்ச்சியில் விரிவான கண்களுடன்,

துஷ்டாவ ஜகதாமேகம் க்ரு'த்வா ஶிரஸி சாஞ்ஜலிம்

உலகங்களின் ஒரே ஆண்டவனை, தலையில் கை கூப்பி, புகழ்ந்தார்.

நமஃ ஶிவாய தேவாய நமஸ்தே ப்ரஹ்மரூபிணே

சிவபெருமானுக்கு வணக்கம்; பரம்பொருளின் உருவான உமக்கு வணக்கம்.