கூர்மபுராணம்

மாதா பிதா மஹாதேவோ மத்தோ ஹ்யந்யந்ந வித்யதே

தாய், தந்தை, மகாதேவன் — என்னைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை.

ஜ்ஞாத்வாத்மாநமம்ரு'தத்வம் வ்ரஜந்தி

தம்மை அறிந்தவர்கள் அமரத்துவத்தை அடைகிறார்கள்.

ப்ராக்ரு'தம் ஹி ஸமாஸேந ஶ்ரு'ணுத்வம் கததோ மம

இப்போது நான் சொல்வதைச் சுருக்கமாகக் கவனியுங்கள்; இயற்கையின் ஆதியைப் பற்றி கூறுகிறேன்.

காலாக்நிர்பஸ்மஸாத் கர்தும் கரோதி நிகிலம் மதிம்

காலாக்னி எல்லாவற்றையும் சாம்பலாக்க விரும்பி, அனைத்தையும் முடிவுக்கு கொண்டு செல்கிறது.

தஹேதஶேஷம் ப்ரஹ்மாண்டம் ஸதேவாஸுரமாநுஷம்

அது தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் உட்பட முழு பிரபஞ்சத்தையும் எரித்து விடுகிறது.

கரோதி லோகஸம்ஹாரம் பீஷணம் ரூபமாஶ்ரிதஃ

பயங்கரமான உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, உலகங்களை அழித்து விடுகிறது.

நிர்தஹத்யகிலம் லோகம் ஸப்தஸப்திஸ்வரூபத்ரு'க்

ஏழு ஏழு வடிவத்தில் தோன்றி, எல்லா உலகங்களையும் எரித்து விடுகிறது.

தேவதாநாம் ஶரீரேஷு க்ஷிபத்யகிலதாஹகம்

அவன் அந்த முழுமையான தீயை தேவர்களின் உடல்களில் செலுத்துகிறான்.

ஏகாஸா ஸாக்ஷிணீ ஶம்போஸ்திஷ்டதே வைதிகீ ஶ்ருதிஃ

ஏகை ஆன வேத சுருதி, சாட்சி போல சாம்புவுடன் நிலைத்திருக்கிறது.

ஆதித்யசந்த்ராதிகணைஃ பூரயந் வ்யோமமண்டலம்

சூரியன், சந்திரன் மற்றும் பிற நட்சத்திரக் கூட்டங்களால் ஆகாயத்தை நிரப்புகிறான்.

ஸஹஸ்ரஹஸ்தசரணஃ ஸஹஸ்ரார்சிர்மஹாபுஜஃ

ஆயிரம் கை, ஆயிரம் கால், ஆயிரம் கதிர்கள் உடைய வலிமைமிக்கவன்.

த்ரிஶூலீ க்ரு'த்திவஸநோ யோகமைஶ்வரமாஸ்திதஃ

மூன்று ஈட்டையுடன், புலி தோல் உடையுடன், யோகமும் ஐஸ்வரியமும் கொண்டவன்.

கரோதி தாண்டவம் தேவீமாலோக்ய பரமேஶ்வரஃ

பரமேஸ்வரன் தேவியை நோக்கி தாண்டவம் ஆடுகிறார்.

யோகமாஸ்தாய தேவஸ்ய தேஹமாயாதி ஶூலிநஃ

யோகத்தில் நிலைத்து, அந்த சூலதரனுடைய உடலில் புகுகிறான்.

ஜ்யோதிஃ ஸ்வபாவம் பகவாந் தக்த்வா ப்ரஹ்மாண்டமண்டலம்

ஒளி தன்மையுடைய பகவான், பிரபஞ்சத்தை எரித்து விடுகிறான்.

குணைரஶேஷைஃ ப்ரு'திவீவிலயம் யாதி வாரிஷு

அனைத்து குணங்களுடனும் பூமி நீரில் கரைந்து விடுகிறது.

தேஜஸ்து குணஸம்யுக்தம் வாயௌ ஸம்யாதி ஸம்க்ஷயம்

அதன் குணங்களுடன் தீ, காற்றில் கலந்து, அழிந்து விடுகிறது.

பூதாதௌ ச ததாகாஶம் லீயதே குணஸம்யுதம்

பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படையான தத்துவத்தில், அதேபோல், ஆகாயம் தன் தன்மைகளுடன் ஒன்றாக கலந்து மறைந்து விடுகிறது.

வைகாரிகே தேவகணாஃ ப்ரலம்ய யாந்தி ஸத்தமாஃ

மிகவும் தூய சத்த்வகுணம் கொண்ட தேவர்கள், வைகாரிக தத்துவத்தில் கலந்து மறைந்து விடுகிறார்கள்.

த்ரிவிதோ ऽயமஹங்காரோ மஹதி ப்ரலம்ய வ்ரஜேத்

இந்த மூன்று வகையான அஹங்காரம், மகத் தத்துவத்தில் கலந்து மறைந்து விடுகிறது.

அவ்யக்தம் ஜகதோ யோநிஃ ஸம்ஹரேதேகமவ்யயம்

அவ்யக்தம் என்று அழைக்கப்படும் உலகத்தின் மூல காரணம், எல்லாவற்றையும் ஒரே அழியாத ஒன்றில் சேர்த்து மறைக்கிறது.

வியோஜயதி சாந்யோந்யம் ப்ரதாநம் புருஷம் பரம்

மூலபிரகிருதி மற்றும் பரமபுருஷன் ஒருவரை ஒருவர் பிரித்துவைக்கப்படுகிறார்கள்.

மஹேஶ்வரேச்சாஜநிதோ ந ஸ்வயம் வித்யதே லயஃ

பெருமாளின் சித்தத்தால் மட்டுமே லயம் நிகழ்கிறது; அது தானாகவே நடக்காது.

ப்ரதாநம் ஜகதோ யோநிர்மாயாதத்த்வமசேதநம்

மூலபிரகிருதி, உலகத்தின் மூலப்பிறப்பிடம், மாயைத் தத்துவம், அது அறிவில்லாதது.

கீயதே முநிபிஃ ஸாக்ஷீ மஹாநேகஃ பிதாமஹஃ

முனிவர்கள், எல்லாவற்றிற்கும் சாட்சி, பெரும் பன்மை கொண்ட பிதாமகனைப் பாடுகின்றார்கள்.

ப்ரதாநாத்யம் விஶேஷாந்தம் தஹேத் ருத்ர இதி ஶ்ருதிஃ

மூலபிரகிருதியில் இருந்து சிறிய பொருள்கள் வரை அனைத்தையும் ருத்ரன் எரிக்கிறார் என்று வேதம் கூறுகிறது.

ஆத்யந்திகம் சைவ லயம் விததாதீஹ ஶங்கரஃ

இங்கு சங்கரன் எல்லாவற்றிற்கும் இறுதியான லயத்தை ஏற்படுத்துகிறார்.

ஸ்தாபிகா மோஹநீ ஶக்திர்நாராயண இதி ஶ்ருதிஃ

உலகத்தை நிலைநிறுத்தி மயக்கும் சக்தி நாராயணன் என்று வேதம் சொல்கிறது.

ஸ்ரு'ஜேதஶேஷம் ப்ரக்ரு'தேஸ்தந்மயஃ பஞ்சவிம்ஶகஃ

இவன், பஞ்சவிம்‌ஷ தத்துவங்களால் ஆன பிரகிருதியில் இருந்து எல்லாவற்றையும் உருவாக்குகிறான்.