கூர்மபுராணம்

கதிதா ஹி புராணேஷு முநிபிஃ காலசிந்தகைஃ

அது பழமையான நூல்களில், காலத்தை சிந்திக்கும் முனிவர்களால் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

தாமஸேஷு ஹரஸ்யோக்தம் ராஜஸேஷு ப்ரஜாபதேஃ

இருள் நிறைந்த யுகங்களில் ஹரன் குறித்து கூறப்படுகிறது; ரஜோ குணம் நிறைந்த யுகங்களில் பிரஜாபதி குறித்து கூறப்படுகிறது.

அந்யே ச ஸாத்த்விகாஃ கல்பா மம தேஷு பரிக்ரஹஃ

மற்ற யுகங்கள் சத்துவ குணம் உடையவை; அவற்றில் எனது உருவம் உள்ளது.

ஆராத்ய கிரிஶம் மாம் ச யாந்தி தத் பரமம் பதம்

கிரீசனை மற்றும் என்னை வழிபட்டவர்கள் அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைகின்றார்கள்.

ஏகார்ணவே ஜகத்யஸ்மிந் யோகநித்ராம் வ்ரஜாமி து

இந்த உலகம் ஒரே பெருங்கடலாக இருக்கும் போது, நான் யோக நித்திரையில் செல்கின்றேன்.

ஜநலோகே வர்தமாநாஸ்தபஸா யோகசக்ஷுஷா

ஜனலோகத்தில் வாழ்பவர்கள் தவம் மற்றும் யோகக் கண்களால்

ஸஹஸ்ரசரணஃ ஶ்ரீமாந் ஸஹஸ்ராம்ஶுஃ ஸஹஸ்ரத்ரு'க்

அவன் ஆயிரம் கால்கள் உடையவன், மகிமைமிக்கவன், ஆயிரம் கதிர்கள் உடையவன், ஆயிரம் கண்கள் உடையவன்.

ப்ரோக்ஷணீ ச ஶ்ருவஶ்சைவ ஸோமோ க்ரு'தமதாஸ்ம்யஹம்

நான் அர்ப்பணிக்கும் கரண்டியும், ஊற்றும் கரண்டியும், சோமமும், நெய்யும் ஆக இருக்கிறேன்.

வேதோ வேத்யம் ப்ரபுர்கோப்தா கோபதிர்ப்ரஹ்மணோ முகம்

நான் வேதமும், அறிய வேண்டிய பொருளும், ஆண்டவரும், காப்பவரும், மாடுகளின் தலைவரும், பிரம்மாவின் வாயும் ஆக இருக்கிறேன்.

ஹம்ஸஃ ப்ராணோ ऽத கபிலோ விஶ்வமூர்திஃ ஸநாதநஃ

அந்த ஹம்சன் உயிராகவும், பிறகு கபிலராகவும், எல்லாவற்றையும் கொண்ட நித்ய ரூபனாகவும் இருக்கிறார்.

மாதா பிதா மஹாதேவோ மத்தோ ஹ்யந்யந்ந வித்யதே

தாய், தந்தை, மகாதேவன் — என்னைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை.

ஜ்ஞாத்வாத்மாநமம்ரு'தத்வம் வ்ரஜந்தி

தம்மை அறிந்தவர்கள் அமரத்துவத்தை அடைகிறார்கள்.

ப்ராக்ரு'தம் ஹி ஸமாஸேந ஶ்ரு'ணுத்வம் கததோ மம

இப்போது நான் சொல்வதைச் சுருக்கமாகக் கவனியுங்கள்; இயற்கையின் ஆதியைப் பற்றி கூறுகிறேன்.

காலாக்நிர்பஸ்மஸாத் கர்தும் கரோதி நிகிலம் மதிம்

காலாக்னி எல்லாவற்றையும் சாம்பலாக்க விரும்பி, அனைத்தையும் முடிவுக்கு கொண்டு செல்கிறது.

தஹேதஶேஷம் ப்ரஹ்மாண்டம் ஸதேவாஸுரமாநுஷம்

அது தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் உட்பட முழு பிரபஞ்சத்தையும் எரித்து விடுகிறது.

கரோதி லோகஸம்ஹாரம் பீஷணம் ரூபமாஶ்ரிதஃ

பயங்கரமான உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, உலகங்களை அழித்து விடுகிறது.

நிர்தஹத்யகிலம் லோகம் ஸப்தஸப்திஸ்வரூபத்ரு'க்

ஏழு ஏழு வடிவத்தில் தோன்றி, எல்லா உலகங்களையும் எரித்து விடுகிறது.

தேவதாநாம் ஶரீரேஷு க்ஷிபத்யகிலதாஹகம்

அவன் அந்த முழுமையான தீயை தேவர்களின் உடல்களில் செலுத்துகிறான்.

ஏகாஸா ஸாக்ஷிணீ ஶம்போஸ்திஷ்டதே வைதிகீ ஶ்ருதிஃ

ஏகை ஆன வேத சுருதி, சாட்சி போல சாம்புவுடன் நிலைத்திருக்கிறது.

ஆதித்யசந்த்ராதிகணைஃ பூரயந் வ்யோமமண்டலம்

சூரியன், சந்திரன் மற்றும் பிற நட்சத்திரக் கூட்டங்களால் ஆகாயத்தை நிரப்புகிறான்.

ஸஹஸ்ரஹஸ்தசரணஃ ஸஹஸ்ரார்சிர்மஹாபுஜஃ

ஆயிரம் கை, ஆயிரம் கால், ஆயிரம் கதிர்கள் உடைய வலிமைமிக்கவன்.

த்ரிஶூலீ க்ரு'த்திவஸநோ யோகமைஶ்வரமாஸ்திதஃ

மூன்று ஈட்டையுடன், புலி தோல் உடையுடன், யோகமும் ஐஸ்வரியமும் கொண்டவன்.

கரோதி தாண்டவம் தேவீமாலோக்ய பரமேஶ்வரஃ

பரமேஸ்வரன் தேவியை நோக்கி தாண்டவம் ஆடுகிறார்.

யோகமாஸ்தாய தேவஸ்ய தேஹமாயாதி ஶூலிநஃ

யோகத்தில் நிலைத்து, அந்த சூலதரனுடைய உடலில் புகுகிறான்.

ஜ்யோதிஃ ஸ்வபாவம் பகவாந் தக்த்வா ப்ரஹ்மாண்டமண்டலம்

ஒளி தன்மையுடைய பகவான், பிரபஞ்சத்தை எரித்து விடுகிறான்.

குணைரஶேஷைஃ ப்ரு'திவீவிலயம் யாதி வாரிஷு

அனைத்து குணங்களுடனும் பூமி நீரில் கரைந்து விடுகிறது.

தேஜஸ்து குணஸம்யுக்தம் வாயௌ ஸம்யாதி ஸம்க்ஷயம்

அதன் குணங்களுடன் தீ, காற்றில் கலந்து, அழிந்து விடுகிறது.

பூதாதௌ ச ததாகாஶம் லீயதே குணஸம்யுதம்

பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படையான தத்துவத்தில், அதேபோல், ஆகாயம் தன் தன்மைகளுடன் ஒன்றாக கலந்து மறைந்து விடுகிறது.

வைகாரிகே தேவகணாஃ ப்ரலம்ய யாந்தி ஸத்தமாஃ

மிகவும் தூய சத்த்வகுணம் கொண்ட தேவர்கள், வைகாரிக தத்துவத்தில் கலந்து மறைந்து விடுகிறார்கள்.