கூர்மபுராணம்

ப்ராக்ரு'தஃ ப்ரதிஸர்கோ ऽயம் ப்ரோச்யதே காலசிந்தகைஃ

இது இயற்கையிலிருந்து தோன்றும் மறுபிறப்பு என்றும், காலத்தை ஆராய்பவர்கள் கூறுகின்றனர்.

ப்ரலயஃ ப்ரதிஸர்கோ ऽயம் காலசிந்தாபரைர்த்விஜைஃ

இவ்வாறு உயிர்களின் அழிவும் மறுபிறப்பும், காலத்தை ஆராயும் இருமுறை பிறந்தவர்களால் 'பிரளயம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

நைமித்திகமிதாநீம் வஃ கதயிஷ்யே ஸமாஸதஃ

இப்போது, அந்த இடைவேளை அழிவைப் பற்றி சுருக்கமாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.

ஸ்வாத்மஸம்ஸ்தாஃ ப்ரஜாஃ கர்தும் ப்ரதிபேதே ப்ரஜாபதிஃ

பிரஜாபதி, தன் ஆத்மாவிலேயே நிலைபெற்ற உயிர்களை உருவாக்க முனைந்தார்.

பூதக்ஷயகரீ கோரா ஸர்வபூதக்ஷயங்கரீ

பூதங்களை அழிக்கும் அந்த பயங்கர சக்தி, எல்லா உயிர்களையும் அழிக்கிறது.

தாநி சாக்ரே ப்ரலீயந்தே பூமித்வமுபயாந்தி ச

அவை முதலில் கரைந்து, பூமியின் நிலையை அடைகின்றன.

அஸஹ்யரஶ்மிர்பவதி பிபந்நம்போ கபஸ்திபிஃ

சூரியன் தன் கதிர்களால் தாங்க முடியாத வெப்பமாய் நீரை உறிஞ்சிக் கொள்கிறது.

தேநாஹாரேண தா தீப்தாஃ ஸூர்யாஃ ஸப்த பவந்த்யுத

அந்த உண்டியால், அந்த ஒளிரும் சூரியர்கள் ஏழாக மாறுகின்றனர்.

சதுர்லோகமிதம் ஸர்வம் தஹந்தி ஶிகிநஸ்ததா

அந்த எரிகின்றவர்கள், இந்த நான்கு உலகங்களையும் எரிக்கின்றனர்.

தீப்யந்தே பாஸ்கராஃ ஸப்த யுகாந்தாக்நிப்ரதாபிநஃ

அந்த ஏழு சூரியர்கள், யுக முடிவில் எழும் அக்கினியின் வெப்பத்தைப் பரப்புகின்றனர்.

கம் ஸமாவ்ரு'த்ய திஷ்டந்தி நிர்தஹந்தோ வஸும்தராம்

அவை ஆகாயத்தை மூடி, பூமியை எரித்தவண்ணம் நிற்கின்றன.

ஸாத்ரிநத்யர்ணவத்வீபா நிஸ்நேஹா ஸமபத்யத

மலைகள், நதிகள், கடல்கள், தீவுகள் உடைய பூமி, ஈரப்பதமின்றி வறண்டுவிடுகிறது.

அதஶ்சோர்த்வம் ச லக்நாபிஸ்திர்யக் சைவ ஸமாவ்ரு'தம்

அந்த கதிர்கள் கீழும் மேலும் மற்றும் அகலமாகவும் சூழ்ந்து, அனைத்தையும் மூடுகின்றன.

ஏகத்வமுபயாதாநாமேகஜ்வாலம் பவத்யுத

ஒன்றாக இணைந்தவுடன், அவை ஒரே ஜ்வாலையாக மாறும்.

சதுர்லோகமிதம் ஸர்வம் நிர்தஹத்யாத்மதேஜஸா

இந்த நான்கு உலகமெல்லாம் அதன் உள்ளொளியில் எரிந்து விடுகிறது.

நிர்வ்ரு'க்ஷா நிஸ்த்ரு'ணா பூமிஃ கூர்மப்ரு'ஷ்டா ப்ரகாஶதே

மரமும் புல் இல்லாத பூமி, ஆமை முதுகைப் போலத் தெரிகிறது.

ஸர்வமேவ ததர்சிர்பிஃ பூர்ணம் ஜாஜ்வல்யதே புநஃ

அந்த ஜ்வாலைகளால் அனைத்தும் முழுமையாக நிரம்பி, மீண்டும் எரிகிறது.

ததஸ்தாநி ப்ரலீயந்தே பூமித்வமுபயாந்தி ச

பின்னர் அவை அனைத்தும் கரைந்து, பூமி நிலைக்கு திரும்புகின்றன.

தாந் ஸர்வாந் பஸ்மஸாத் க்ரு'த்வா ஸப்தாத்மா பாவகஃ ப்ரபுஃ

அவை அனைத்தையும் சாம்பலாக்கி, ஏழு வடிவம் கொண்ட அக்கினி ஆண்டவன் மட்டும் மீதமிருப்பான்.

பிபந்நபஃ ஸமித்தோ ऽக்நிஃ ப்ரு'திவீமாஶ்ரிதோ ஜ்வலந்

பூமியில் தங்கி, எரிகும் அக்கினி நீரை குடிக்கிறது.

லோகாந் தஹதி தீப்தாத்மா ருத்ரதேஜோவிஜ்ரூ'ம்பிதஃ

ருத்ரனின் சக்தி வெளிப்பட்டு, பிரகாசமான அந்த அக்கினி உலகங்களை எரிக்கிறது.

அதஸ்தாத் ப்ரு'திவீம் தக்த்வா திவமூர்த்வம் தஹிஷ்யதி

கீழே பூமியை எரித்தவுடன், மேலே வானத்தையும் எரிக்கப் போகிறது.

உத்திஷ்டந்தி ஶிகாஸ்தஸ்ய வஹ்நேஃ ஸம்வர்தகஸ்ய து

அந்த சம்வர்த்தக அக்கினியின் ஜ்வாலைகள் அப்போது மேலெழுகின்றன.

ததா தஹத்யஸௌ தீப்தஃ காலருத்ரப்ரசோதிதஃ

அப்போது காலருத்ரன் தூண்ட, அந்த பிரகாசமானவன் எரிக்கிறான்.

தஹேதஶேஷம் காலாக்நிஃ காலோ விஶ்வதநுஃ ஸ்வயம்

காலாக்னி, அதாவது உலகமெங்கும் பரந்த காலன், எதையும் மீதமின்றி எரிக்கிறான்.

அயோகுடநிபம் ஸர்வம் ததா சைகம் ப்ரகாஶதே

அப்போது அனைத்தும் ஒரே இரும்புக் கட்டி போல் தோன்றுகிறது.

உத்திஷ்டந்தி ததா வ்யோம்நி கோராஃ ஸம்வர்தகா கநாஃ

அப்போது ஆகாயத்தில் பயங்கரமான சம்வர்த்தக மேகங்கள் எழுகின்றன.

தூம்ரவர்ணாஸ்ததா கேசித் கேசித் பீதாஃ பயோதராஃ

சில மேகங்கள் புகை நிறமாகவும், சில பசுமஞ்சள் நிறமாகவும் இருக்கின்றன.

ஶங்ககுந்தநிபாஶ்சாந்யே ஜாத்யஞ்ஜநநிபாஃ பரே

சில சங்கு அல்லது மல்லிகை போல், மற்றவை தூய கஜள போல் தெரிகின்றன.