கூர்மபுராணம்

ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ யதோக்தாம் கதிமாப்நுயாத்

அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, கூறப்பட்ட நிலையை அடைவார்கள்.

விதாய வ்ரு'த்திம் புத்ராணாம் பார்யாம் தேஷு நிதாய ச

மக்கள் வாழ்க்கையை ஏற்பாடு செய்து, மனைவியை அவர்களிடம் ஒப்படைத்து—

யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத் வாபி முச்யதே ஸர்வபாதகைஃ

இதனை யார் வாசித்தாலும், கேட்டாலும், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள்.

கூர்மரூபதரம் தேவம் பப்ரச்சுர்முநயஃ ப்ரபும்

ஆமை வடிவம் எடுத்த தேவனை முனிவர்கள் கேள்வி கேட்டார்கள்.

லோகாநாம் ஸர்கவிஸ்தாரம் வம்ஶமந்வந்தராணி ச

உலகங்களின் படைப்பு, விரிவு, வம்சங்கள், மன்வந்தரங்கள் குறித்து அவர்கள் கேட்டார்கள்.

பூதாநாம் பூதபவ்யேஶ யதா பூர்வம் த்வயோதிதம்

பூதங்களின் கடந்த காலத்தையும் எதிர்காலத்தையும் ஆளும் இறைவா, நீ முன்பு கூறியபடி,

வ்யாஜஹார மஹாயோகீ பூதாநாம் ப்ரதிஸம்சரம்

அந்த மகா யோகி, உயிர்கள் அழியும் முறையை விளக்கியார்.

சதுர்தாயம் புராணே ऽஸ்மிந் ப்ரோச்யதே ப்ரதிஸம்சரஃ

இந்தப் புராணத்தில் அந்த அழிவு நான்கு வகையாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

நித்யஃ ஸம்கீர்த்யதே நாம்நா முநிபிஃ ப்ரதிஸம்சரஃ

முனிவர்கள் அந்த அழிவை 'நித்திய அழிவு' என்று பெயரிட்டு அழைக்கின்றனர்.

த்ரைலோக்யஸ்யாஸ்ய கதிதஃ ப்ரதிஸர்கோ மநீஷிபிஃ

இந்த மூன்று உலகங்களின் மறுபிறப்பை ஞானிகள் விளக்கியுள்ளனர்.

ப்ராக்ரு'தஃ ப்ரதிஸர்கோ ऽயம் ப்ரோச்யதே காலசிந்தகைஃ

இது இயற்கையிலிருந்து தோன்றும் மறுபிறப்பு என்றும், காலத்தை ஆராய்பவர்கள் கூறுகின்றனர்.

ப்ரலயஃ ப்ரதிஸர்கோ ऽயம் காலசிந்தாபரைர்த்விஜைஃ

இவ்வாறு உயிர்களின் அழிவும் மறுபிறப்பும், காலத்தை ஆராயும் இருமுறை பிறந்தவர்களால் 'பிரளயம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

நைமித்திகமிதாநீம் வஃ கதயிஷ்யே ஸமாஸதஃ

இப்போது, அந்த இடைவேளை அழிவைப் பற்றி சுருக்கமாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.

ஸ்வாத்மஸம்ஸ்தாஃ ப்ரஜாஃ கர்தும் ப்ரதிபேதே ப்ரஜாபதிஃ

பிரஜாபதி, தன் ஆத்மாவிலேயே நிலைபெற்ற உயிர்களை உருவாக்க முனைந்தார்.

பூதக்ஷயகரீ கோரா ஸர்வபூதக்ஷயங்கரீ

பூதங்களை அழிக்கும் அந்த பயங்கர சக்தி, எல்லா உயிர்களையும் அழிக்கிறது.

தாநி சாக்ரே ப்ரலீயந்தே பூமித்வமுபயாந்தி ச

அவை முதலில் கரைந்து, பூமியின் நிலையை அடைகின்றன.

அஸஹ்யரஶ்மிர்பவதி பிபந்நம்போ கபஸ்திபிஃ

சூரியன் தன் கதிர்களால் தாங்க முடியாத வெப்பமாய் நீரை உறிஞ்சிக் கொள்கிறது.

தேநாஹாரேண தா தீப்தாஃ ஸூர்யாஃ ஸப்த பவந்த்யுத

அந்த உண்டியால், அந்த ஒளிரும் சூரியர்கள் ஏழாக மாறுகின்றனர்.

சதுர்லோகமிதம் ஸர்வம் தஹந்தி ஶிகிநஸ்ததா

அந்த எரிகின்றவர்கள், இந்த நான்கு உலகங்களையும் எரிக்கின்றனர்.

தீப்யந்தே பாஸ்கராஃ ஸப்த யுகாந்தாக்நிப்ரதாபிநஃ

அந்த ஏழு சூரியர்கள், யுக முடிவில் எழும் அக்கினியின் வெப்பத்தைப் பரப்புகின்றனர்.

கம் ஸமாவ்ரு'த்ய திஷ்டந்தி நிர்தஹந்தோ வஸும்தராம்

அவை ஆகாயத்தை மூடி, பூமியை எரித்தவண்ணம் நிற்கின்றன.

ஸாத்ரிநத்யர்ணவத்வீபா நிஸ்நேஹா ஸமபத்யத

மலைகள், நதிகள், கடல்கள், தீவுகள் உடைய பூமி, ஈரப்பதமின்றி வறண்டுவிடுகிறது.

அதஶ்சோர்த்வம் ச லக்நாபிஸ்திர்யக் சைவ ஸமாவ்ரு'தம்

அந்த கதிர்கள் கீழும் மேலும் மற்றும் அகலமாகவும் சூழ்ந்து, அனைத்தையும் மூடுகின்றன.

ஏகத்வமுபயாதாநாமேகஜ்வாலம் பவத்யுத

ஒன்றாக இணைந்தவுடன், அவை ஒரே ஜ்வாலையாக மாறும்.

சதுர்லோகமிதம் ஸர்வம் நிர்தஹத்யாத்மதேஜஸா

இந்த நான்கு உலகமெல்லாம் அதன் உள்ளொளியில் எரிந்து விடுகிறது.

நிர்வ்ரு'க்ஷா நிஸ்த்ரு'ணா பூமிஃ கூர்மப்ரு'ஷ்டா ப்ரகாஶதே

மரமும் புல் இல்லாத பூமி, ஆமை முதுகைப் போலத் தெரிகிறது.

ஸர்வமேவ ததர்சிர்பிஃ பூர்ணம் ஜாஜ்வல்யதே புநஃ

அந்த ஜ்வாலைகளால் அனைத்தும் முழுமையாக நிரம்பி, மீண்டும் எரிகிறது.

ததஸ்தாநி ப்ரலீயந்தே பூமித்வமுபயாந்தி ச

பின்னர் அவை அனைத்தும் கரைந்து, பூமி நிலைக்கு திரும்புகின்றன.

தாந் ஸர்வாந் பஸ்மஸாத் க்ரு'த்வா ஸப்தாத்மா பாவகஃ ப்ரபுஃ

அவை அனைத்தையும் சாம்பலாக்கி, ஏழு வடிவம் கொண்ட அக்கினி ஆண்டவன் மட்டும் மீதமிருப்பான்.