கூர்மபுராணம்

ஆஜ்ஞாபயாமாஸ தயோர்வதார்தம் புருஷாவுபௌ

அவர்களை இருவரையும் கொல்ல வேண்டும் என்று அவர் கட்டளையிட்டார்.

வ்யநயத் கைடபம் விஷ்ணுர்ஜிஷ்ணுஶ்ச வ்யநயந்மதும்

விஷ்ணு கைடபனை அடக்கினார், ஜிஷ்ணு மதுவை அடக்கினார்.

பபாஷே மதுரம் வாக்யம் ஸ்நேஹாவிஷ்டமநா ஹரிஃ

ஹரி, மனம் கனிவால் நிரம்பி, இனிய வார்த்தைகளை பேசினார்.

நாஹம் பவந்தம் ஶக்நோமி வோடும் தேஜாமயம் குரும்

ஒளியால் நிரம்பிய பெரியவரே, உம்மை நான் தாங்க முடியவில்லை.

அவாச வைஷ்ணவீம் நித்ராமேகீபூயாத விஷ்ணுநா

விஷ்ணுவும் நித்திரை தேவியும் ஒன்றாக இணைந்து அமைதியாக இருந்தார்கள்.

ப்ரஹ்மா நாராயணாக்யோ ऽஸௌ ஸுஷ்வாப ஸலிலே ததா

அப்போது நாராயணன் என்று அழைக்கப்படும் பிரமா, நீரில் உறங்கினார்.

அநாத்யநந்தமத்வைதம் ஸ்வாத்மாநம் ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதம்

ஆரம்பமில்லாத, முடிவில்லாத, இரட்டையில்லாத, பிரம்மம் என அழைக்கப்படும் தன்னைத் தான்.

ஸஸர்ஜ ஸ்ரு'ஷ்டிம் தத்ரூபாம் வைஷ்ணவம் பாவமாஶ்ரிதஃ

வைஷ்ணவ நிலையை எடுத்துக்கொண்டு, அதே உருவத்தில் படைப்பை உருவாக்கினார்.

ரு'பும் ஸநத்குமாரம் ச புர்வஜம் தம் ஸநாதநம்

அவர் ரிபுவையும் சனத்குமாரனையும், பழமையான என்றும் நிலைத்தவரையும் படைத்தார்.

விதித்வா பரமம் பாவம் ந ஸ்ரு'ஷ்டௌ ததிரே மதிம்

அவர்கள் பரம நிலையை அறிந்து, படைப்பில் மனதை வைத்துக்கொள்ளவில்லை.

பபூவ நஷ்டசேதா வை மாயயா பரமேஷ்டிநஃ

பரமேஷ்டியின் மாயையால் அவர்களின் அறிவு மறைந்தது.

வ்யாஜஹாராத்மநஃ புத்ரம் மோஹநாஶாய பத்மஜம்

மாயையும் ஆசையும் ஏற்படுத்த, தன் மகனாகப் பத்மஜனை அவர் உருவாக்கினார்.

யதுக்தவாநாத்மநோ ऽஸௌ புத்ரத்வே தவ ஶங்கரஃ

ஓ சங்கரா, நீ மகனென்று சொல்வதை, அவர் தன் மகனாக அறிவித்தார்.

ப்ரஜாஃ ஸ்த்ரஷ்டுமநாஸ்தேபே தபஃ பரமதுஶ்சரம்

பிரஜைகளை படைக்க விரும்பி, அவர் மிக கடினமான தவம் செய்தார்.

ததோ தீர்கேண காலேந துஃ காத் க்ரோதோ ऽப்யஜாயத

அதன்பின் நீண்ட காலம் கழிந்ததும், துயரத்திலிருந்து கோபம் எழுந்தது.

ததஸ்தேப்யோ ऽஶ்ருபிந்துப்யோ பூதாஃ ப்ரேதாஸ்ததாபவந்

அப்போது அந்தக் கண்ணீர் துளிகளிலிருந்து, ப்ரேதங்கள் எனப்படும் உயிர்கள் தோன்றின.

ஜஹௌ ப்ராணாம்ஶ்ச பகவாந் க்ரோதாவிஷ்டஃ ப்ரஜாபதிஃ

கோபம் மிகுந்த ப்ரஜாபதி, தன் உயிரை விட்டுவிட்டார்.

ஸஹஸ்த்ராதித்யஸம்காஶோ யுகாந்ததஹநோபமஃ

ஆயிரம் சூரியர்களைப் போல ஒளிவீசினார்; யுகம் முடிவில் எரியும் நெருப்பைப் போல் இருந்தார்.

ரோதநாத் ருத்ர இத்யேவம் லோகே க்யாதிம் கமிஷ்யஸி

நீ அழுததினால், உலகில் ருத்ரன் என்ற பெயரால் புகழ்பெறுவாய்.

ஸ்தாநாநி சைஷாமஷ்டாநாம் ததௌ லோகபிதாமஹஃ

உலகுக்குத் தந்தை, அந்த எட்டுப் பேருக்கும் இடங்களை வழங்கினார்.

பீமஶ்சோக்ரோ மஹாதேவஸ்தாநி நாமாநி ஸப்த வை

பீமன், உக்ரன், மகாதேவன்—இவை ஏழு பெயர்களில் சில.

தீக்ஷிதோ ப்ராஹ்மணஶ்சந்த்ர இத்யேதா அஷ்டமூர்தயஃ

தீட்சிதன், பிராமணன், சந்திரன்—இவை எட்டு ரூபங்கள்.

தேஷாமஷ்டதநுர்தேவோ ததாதி பரமம் பதம்

அந்த எட்டு உருவங்களுக்குமான தேவனுக்கு, உயர்ந்த இடத்தை வழங்கினார்.

ஸ்வாஹா திஶஶ்ச தீக்ஷா ச ரோஹிணீ சேதி பத்நயஃ

ஸ்வாஹா, திசைகள், தீட்சை மற்றும் ரோகிணி ஆகியோர் அவர்களின் மனைவிகள்.

ஸ்கந்தஃ ஸர்கோ ऽத ஸந்தாநோ புதஶ்சைஷாம் ஸுதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

ஸ்கந்தன், ஸர்கன், ஸந்தானன், புத்தன் ஆகியோர் அவர்களின் மக்களாக நினைவுபெறுகின்றனர்.

ப்ரஜாதர்மம் ச காம ச த்யக்த்வா வைராக்யமாஶ்ரிதஃ

பிள்ளைகள், தர்மம், ஆசை ஆகியவற்றை விட்டு விட்டு, வைராக்கியத்தை அடைந்தார்.

பீத்வா ததக்ஷரம் ப்ரஹ்ம ஶாஶ்வதம் பரமாம்ரு'தம்

அழியாத, நிலையான, உயர்ந்த அமிர்தமான பிரம்மத்தை அருந்தினார்.

ஸ்வாத்மநா ஸத்ரு'ஶாந் ருத்ராந் ஸஸர்ஜ மநஸா ஶிவஃ

சிவன், தன் மனதினால், தன்னைப் போன்ற ருத்ரர்களை உருவாக்கினார்.

த்ரிஶூலஹஸ்தாந்ரு'ஷ்டிக்நாந் மஹாநந்தாம்ஸ்த்ரிலோசநாந்

அவர்கள் திரிசூலம் பிடித்தவர்கள், பகைவர்களை அழிப்பவர்கள், பேரானந்தம் கொண்டவர்கள், மூன்று கண்கள் உடையவர்கள்.