கூர்மபுராணம்

ப்ரஹ்மணே கதிதம் பூர்வமாதாவேவ மஹர்ஷயஃ

முன்னர் பெரிய முனிவர்கள் இந்தக் கருத்தை பிரம்மாவுக்கு ஆரம்பத்திலேயே விளக்கியிருந்தார்கள்.

யோகேந ஸஹிதம் ஸாம்க்யம் புருஷாணாம் விமுக்திதம்

யோகத்துடன் சேர்ந்த சாங்க்யம் மனிதர்களுக்கு விடுதலை அளிக்கிறது.

ஜ்ஞாநம் து கேவலம் ஸம்யகபவர்கபலப்ரதம்

ஆனால் தூய அறிவே சரியாக இறுதி விடுதலியின் பலனை தருகிறது.

விஹாய ஸாம்க்யம் விமலமகுர்வந்த பரிஶ்ரமம்

தூய சாங்க்யத்தை விட்டுவிட்டு, அவர்கள் வீணாக முயன்றார்கள்.

ஆகதோ ऽஹமிமம் தேஶம் ஜ்ஞாபயந் மோஹஸம்பவம்

மாயையின் தோற்றத்தை அறிவிக்க நான் இங்கு வந்துள்ளேன்.

ஜ்ஞாதவ்யம் ஹி ப்ரயத்நேந ஶ்ரோதவ்யம் த்ரு'ஶ்யமேவ ச

அதை முயற்சியுடன் அறிந்து, கேட்டு, உணர வேண்டும்.

ஆநந்தோ நிர்மலோ நித்யம் ஸ்யாதேதத் ஸாம்க்யதர்ஶநம்

இந்த சாங்க்யத் தத்துவம் எப்போதும் ஆனந்தமும் தூய்மையும் கொண்டது.

ஏதத் கைவல்யமமலம் ப்ரஹ்மபாவஶ்ச வர்ணிதஃ

இதுவே களங்கமற்ற முத்தி, பிரம்ம நிலை என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

பஶ்யந்தி மாம் மஹாத்மாநோ யதயோ விஶ்வமீஶ்வரம்

பெரிய ஆன்மாக்கள், தவம் செய்பவர்கள், என்னை உலகத்தின் ஆண்டவனாகக் காண்கிறார்கள்.

அஹம் ஹி வேத்யோ பகவாந் மம மூர்திரியம் ஶிவா

அறியப்பட வேண்டியவனும், பகவானும் நானே; என் உருவம் மங்களமானது.

தேஷாமப்யதிகம் ஜ்ஞாநம் மாமகம் த்விஜபுங்கவாஃ

என்னைச் சார்ந்தவர்களுக்கு அறிவு மிகவும் உயர்ந்ததாகும், இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே.

யே ஹி மாம் பஸ்மநிரதா த்யாயந்தி ஸததம் ஹ்ரு'தி

என்னை எப்போதும் மனதில் தியானித்து, பசுமை பூசி இருப்பவர்கள்—

நாஶயாம்யசிராத் தேஷாம் கோரம் ஸம்ஸாரஸாகரம்

அவர்களுக்கு நான் விரைவில் இந்த பயங்கரமான சஞ்சார சமுத்திரத்தை அழித்து விடுகிறேன்.

ப்ரஹ்மசர்யரதோ நக்நோ வ்ரதம் பாஶுபதம் சரேத்

பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைத்திருப்பவன், உடை அணியாமல், பாசுபத விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

குஹ்யாத் குஹ்யதமம் ஸூக்ஷ்மம் வேதஸாரம் விமுக்தயே

மிக ரகசியமானதும், நுண்மையானதும், வேதத்தின் சாரமும், விடுதலிக்காகும்.

வேதாப்யாஸரதோ வித்வாந் த்யாயேத் பஶுபதிம் ஶிவம்

வேதங்களை ஆர்வமாகக் கற்ற அறிஞர், பசுபதி சிவனை மனதில் நிறுத்தி தியானிக்க வேண்டும்.

பஸ்மச்சந்நைர்ஹி ஸததம் நிஷ்காமைரிதி விஶ்ருதிஃ

எப்போதும் பசுமை பூசி, ஆசை இல்லாமல் வாழ்பவர்கள் என்று எல்லோருக்கும் தெரியும்.

பஹவோ ऽநேந யோகேந பூதா மத்பாவமாகதாஃ

இந்த யோகத்தின் மூலம் பலர் தூய்மையடைந்து, என் நிலையை அடைந்துள்ளனர்.

வேதவாதவிருத்தாநி மயைவ கதிதாநி து

வேதங்களுக்குப் புறம்பாக இல்லாதவற்றை மட்டுமே நான் கூறியுள்ளேன்.

அஸேவ்யமேதத் கதிதம் வேதவாஹ்யம் ததேதரம்

வேதத்திற்கு வெளியே உள்ளவை மற்றும் அதுபோன்றவை, செய்யக்கூடாதவை என்று கூறப்பட்டுள்ளன.

ஜ்ஞாயதே மத்ஸ்வரூபம் து முக்த்வா வேதம் ஸநாதநம்

என் உண்மை இயல்பு என்றென்றும் நிலைக்கும் வேதத்தின் மூலம் மட்டுமே அறியப்படுகிறது.

அசிராதைஶ்வரம் ஜ்ஞாநமுத்பத்ஸ்யதி ந ஸம்ஶயஃ

இறை அறிவு விரைவில் தோன்றும் என்பது சந்தேகமில்லை.

த்யாதமாத்ரோ ஹி ஸாந்நித்யம் தாஸ்யாமி முநிஸத்தமாஃ

முனிவர்களே, யார் என்னை தியானிக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு நான் என் அருகிலிருப்பதைத் தருவேன்.

ப்ரஹ்மசர்யரதாஃ ஶாந்தா ஜ்ஞாநயோகபராயணாஃ

பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைத்து, அமைதியாக இருந்து, ஞான யோகத்தில் மனதை செலுத்துபவர்கள்—

விதேநிரே பஹூந் வாதாந்நத்யாத்மஜ்ஞாநஸம்ஶ்ரயாந்

அவர்கள் ஆத்ம ஞானத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு பல கருத்துக்களை நிறுவினர்.

கோ ऽபி ஸ்யாத் ஸர்வபாவாநாம் ஹேதுரீஶ்வர ஏவ ச

எல்லா உயிர்களுக்கும் ஏதாவது ஒரு காரணம் இருக்கலாம்; அது இறைவன் தான்.

ஆவிராஸீந்மஹாதேவீ தேவீ கிரிவராத்மஜா

மகாதேவி, அந்த மலைமகளாகிய தேவி, வெளிப்பட்டாள்.

ஸ்வபாபிர்விமலாபிஸ்து பூரயந்தீ நபஸ்தலம்

தன் தூய்மையான ஒளியால் ஆகாயத்தை நிரப்பினாள்.

ஜாநந்தி தே தத் பரமஸ்ய பீஜம்

அவர்கள் அதை பரமனுடைய விதையாக அறிகிறார்கள்.