கூர்மபுராணம்

ஸர்வப்ரணததேஹாய ஸ்வயமப்ரணதாத்மநே

எல்லோரும் அடைந்து தொழும் திருமேனி உடையவரே, ஆனாலும் உள் மனதில் பற்றில்லாதவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ ऽஸ்து ந்ரு'த்யஶீலாய நமோ பைரவரூபிணே

நடனத்தை விரும்பும் பெருமானே, பயிரவர் உருவம் எடுத்து அருளும் இறைவனே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ தாந்தாய ஶாந்தாய தாபஸாய ஹராய ச

அடக்கம் உடையவரே, அமைதி நிறைந்தவரே, தவம் செய்யும் பெருமானே, ஹரா என அழைக்கப்படும் இறைவனே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே லேலிஹாநாய ஶிதிகண்டாய தே நமஃ

நாவால் சுரண்டும் பெருமானே, நீலக்கண்டனே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஃ கநகமாலாய தேவ்யாஃ ப்ரியகராய ச

பொன்னாலான மாலை அணிந்தவரே, தேவியை மகிழ்விப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ யோகாதிபதயே ப்ரஹ்மாதிபதயே நமஃ

யோகம் நடத்தும் தலைவரே, பிரம்மாவின் தலைவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே கநவாஹாய தம்ஷ்ட்ரிணே வஹ்நிரேதஸே

கருப்பு மேகம்போல் தோற்றமுடையவரே, கூரிய பற்கள் உடையவரே, நெருப்பை விதையாகக் கொண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்.

விஶ்வேஶ்வர மஹாதேவ யோ ऽஸி ஸோ ऽஸி நமோ ऽஸ்து தே

அண்டத்தின் ஆண்டவரே, மகா தேவனே, நீ எவன் என்றாலும் அதுவே நீ, உமக்கு வணக்கம்.

நமஃ கநகலிங்காய வாரிலிங்காய தே நமஃ

பொன்னால் ஆன லிங்கம் உடையவரே, நீரால் ஆன லிங்கம் உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்.

கிரீடிநே குண்டலிநே காலகாலாய தே நமஃ

கிரீடம் சூடியவரே, பாம்புகள் சுற்றியவரே, காலத்துக்கும் இறுதி தரும் இறைவனே, உமக்கு வணக்கம்.

க்ஷம்யதாம் யத்க்ரு'தம் மோஹாத் த்வமேவ ஶரணம் ஹி நஃ

அறியாமல் செய்த தவறுகள் எல்லாம் பொறுத்தருள வேண்டும்; எங்களுக்கு நீயே ஒரே அடைக்கலம்.

ப்ரஹ்மாதீநாம் ச ஸர்வேஷாம் துர்விஜ்ஞேயோ ऽஸி ஶங்கர

சங்கரா, பிரம்மா முதலான எல்லோருக்கும் நீயை அறிதல் மிக கடினம்.

தத்ஸர்வம் பகவாநேந குருதே யோகமாயயா

பகவான் இந்த அனைத்தையும் தன் யோக மாயையால் செய்கிறான்.

ஊசுஃ ப்ரணம்ய கிரிஶம் பஶ்யாமஸ்த்வாம் யதா புரா

கிரீசனை வணங்கி, 'முன்போல் உம்மை காண ஆசைப்படுகிறோம்' என்று அவர்கள் கூறினர்.

ஸ்வமேவ பரமம் ரூபம் தர்ஶயாமாஸ ஶங்கரஃ

சங்கரன் தன் உயர்ந்த வடிவத்தை அவர்களுக்கு காட்டினார்.

யதா பூர்வம் ஸ்திதா விப்ராஃ ப்ரணேமுர்ஹ்ரு'ஷ்டமாநஸாஃ

முன்போல் அந்த முனிவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் நின்று வணங்கினர்.

ப்ரு'க்வங்கிரோவஸிஷ்டாஸ்து விஶ்வாமித்ரஸ்ததைவ ச

பிருகு, அங்கிரசு, வசிஷ்டர், அதுபோல் விஸ்வாமித்திரரும் அங்கு இருந்தனர்.

ப்ரணம்ய தேவதேவேஶமிதம் வசநமப்ருவந்

தேவதேவர்களின் தலைவனை வணங்கி, அவர்கள் இவ்வாறு கூறினர்.

ஜ்ஞாநேந வாத யோகேந பூஜயாமஃ ஸதைவ ஹி

நாம் எப்போதும் அறிவால் அல்லது யோகத்தால் வழிபட வேண்டுமா?

கிம் தத் ஸேவ்யமஸேவ்யம் வா ஸர்வமேதத் ப்ரவீஹி நஃ

எதை சேவிக்க வேண்டும், எதை சேவிக்க கூடாது என்பதை முழுமையாக எங்களுக்கு சொல்லுங்கள்.

ப்ரஹ்மணே கதிதம் பூர்வமாதாவேவ மஹர்ஷயஃ

முன்னர் பெரிய முனிவர்கள் இந்தக் கருத்தை பிரம்மாவுக்கு ஆரம்பத்திலேயே விளக்கியிருந்தார்கள்.

யோகேந ஸஹிதம் ஸாம்க்யம் புருஷாணாம் விமுக்திதம்

யோகத்துடன் சேர்ந்த சாங்க்யம் மனிதர்களுக்கு விடுதலை அளிக்கிறது.

ஜ்ஞாநம் து கேவலம் ஸம்யகபவர்கபலப்ரதம்

ஆனால் தூய அறிவே சரியாக இறுதி விடுதலியின் பலனை தருகிறது.

விஹாய ஸாம்க்யம் விமலமகுர்வந்த பரிஶ்ரமம்

தூய சாங்க்யத்தை விட்டுவிட்டு, அவர்கள் வீணாக முயன்றார்கள்.

ஆகதோ ऽஹமிமம் தேஶம் ஜ்ஞாபயந் மோஹஸம்பவம்

மாயையின் தோற்றத்தை அறிவிக்க நான் இங்கு வந்துள்ளேன்.

ஜ்ஞாதவ்யம் ஹி ப்ரயத்நேந ஶ்ரோதவ்யம் த்ரு'ஶ்யமேவ ச

அதை முயற்சியுடன் அறிந்து, கேட்டு, உணர வேண்டும்.

ஆநந்தோ நிர்மலோ நித்யம் ஸ்யாதேதத் ஸாம்க்யதர்ஶநம்

இந்த சாங்க்யத் தத்துவம் எப்போதும் ஆனந்தமும் தூய்மையும் கொண்டது.

ஏதத் கைவல்யமமலம் ப்ரஹ்மபாவஶ்ச வர்ணிதஃ

இதுவே களங்கமற்ற முத்தி, பிரம்ம நிலை என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

பஶ்யந்தி மாம் மஹாத்மாநோ யதயோ விஶ்வமீஶ்வரம்

பெரிய ஆன்மாக்கள், தவம் செய்பவர்கள், என்னை உலகத்தின் ஆண்டவனாகக் காண்கிறார்கள்.