கூர்மபுராணம்

வாஸுதேவாபிதாநாம் மாமவேஹி ப்ரபிதாமஹ

பிரபிதாமகா, என்னை வாசுதேவனென்று அறிந்து கொள்.

திவ்யம் பவது தே சக்ஷுர்யேந த்ரக்ஷ்யஸி தத்பரம்

உனக்கு தெய்வீகக் கண் கிடைக்கட்டும்; அதனால் அந்த பரம்பொருளை நீ காண்பாய்.

புபுதே பரமேஶாநம் புரதஃ ஸமவஸ்திதம்

அவன் முன்னால் நிற்கும் பரமேசுவரனை உணர்ந்தான்.

ப்ரபேதே ஶரணம் தேவம் தமேவ பிதரம் ஶிவம்

அவன் அந்த இறைவனாகிய சிவபிதாவிடம் சரணடைந்தான்.

அதர்வஶிரஸா தேவம் துஷ்டாவ ச க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

அவன் கையைக் கூப்பி, அதர்வசிரஸ் மந்திரத்தால் தேவனைப் புகழ்ந்தான்.

அவாப பரமாம் ப்ரீதிம் வ்யாஜஹார ஸ்மயந்நிவ

அவன் உயர்ந்த ஆனந்தத்தை அடைந்து, சிரிப்புடன் பேசியான்.

மயைவோத்பாதிதஃ பூர்வம் லோகஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தமவ்யயம்

உலகங்களை படைக்க நான் முன்பு அழியாததை உருவாக்கினேன்.

வரம் வரய விஶ்வாத்மந் வரதோ ऽஹம் தவாநக

விச்வாத்மா, நீ விரும்பும் வரத்தை தேர்ந்தெடு; பாவமில்லாதவனே, நான் உனக்கு வரம் தருவேன்.

நிரீக்ஷ்ய விஷ்ணும் புருஷம் ப்ரணம்யாஹ வ்ரு'ஷத்வஜம்

விஷ்ணுவை பார்த்து வணங்கி, அவன் வृषத்வஜனை நோக்கி உரைத்தான்.

த்வாமேவ புத்ரமிச்சாமி த்வயா வா ஸத்ரு'ஶம் ஸதம்

நான் உன்னைத் தவிர வேறு யாரையும் மகனாக விரும்பவில்லை; இல்லையெனில், உன்னைப் போலவே உண்மையில் நல்லவன் எனக்கு மகனாக வேண்டும்.

ந ஜாநே பரமம் பாவம் யாதாதத்யேந தே ஶிவ

ஓ சிவா, உன் உயர்ந்த இயல்பை உண்மையாக நான் அறியவில்லை.

ப்ரஸீத தவ பாதாப்ஜம் நமாமி ஶரணம் கதஃ

உருக்கமாக இரு; உன் திருவடிகளை நான் வணங்கி, உன்னையே சரணாக எடுத்துக்கொண்டேன்.

வ்யாஜஹார ததா புத்ரம் ஸமாலோக்ய ஜநார்தநம்

அப்போது ஜனார்த்தனனைப் பார்த்து, அவன் தன் மகனை நோக்கி பேசினார்.

விஜ்ஞாநமைஶ்வரம் திவ்யமுத்பத்ஸ்யதி தவாநக

பாவமில்லாதவனே, உன்னுள் தெய்வீகமான, இறையரசு சார்ந்த தூய அறிவு தோன்றும்.

ததா குருஷ்வ தேவேஶ மயா லோகபிதாமஹ

உலகுக்கு மூதாதையாகிய தேவதேவனே, நீ என் வேண்டுகோளைச் செய்து முடி.

பவிஷ்யதி தவேஶாநோ யோகக்ஷேமவஹோ ஹரிஃ

உன் யோகம், காப்பு ஆகியவற்றை ஏந்தும் இறைவன் ஹரி ஆவார்.

ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶ்ய தேவம் ப்ரஹ்மாணம் ஹரிம் வசநமப்ரவீத்

பிரம்மாவைத் தொடந்து, ஹரி அவனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.

வரம் வ்ரு'ணீஷ்வம் நஹ்யாவாம் விபிந்நௌ பரமார்ததஃ

நீ விரும்பும் வரத்தைத் தேர்ந்தெடு; நாமிருவரும் உண்மையில் வேறுபட்டவர்கள் அல்ல.

ப்ராஹ ப்ரஸந்நயா வாசா ஸமாலோக்ய சதுர்முகம்

நான்கு முகங்களையுடையவனை நோக்கி, மகிழ்ச்சியுடன் அவர் பேசினார்.

பஶ்யாமி பரமாத்மாநம் பக்திர்பவது மே த்வயி

நான் பரமாத்மாவை காண்கிறேன்; உன்னிடம் எனக்கு பக்தி பிறக்கட்டும்.

பவாந் ஸர்வஸ்ய கார்யஸ்ய கர்தாஹऽமதிதைவதம்

உலகில் எல்லா செயல்களுக்கும் நீ காரணன்; நான் துணைத் தெய்வம்.

பவாந் ஸோமஸ்த்வஹம் ஸூர்யோ பவாந் ராத்ரிரஹம் திநம்

நீ சோமன், நான் சூரியன்; நீ இரவு, நான் பகல்.

பவாந் ஜ்ஞாநமஹம் ஜ்ஞாதா பவாந் மாயாஹமீஶ்வரஃ

நீ அறிவு, நான் அறிந்தவன்; நீ மாயை, நான் ஈஸ்வரன்.

யோ ऽஹம் ஸுநிஷ்கலோ தேவஃ ஸோ ऽபி நாராயணஃ பரஃ

நான் பகுத்தறிவில்லாத தெய்வம்; அந்த பரம்பொருளும் நாராயணனே.

பாலயைதஜ்ஜகத் க்ரு'த்ஸ்நம் ஸதேவாஸுரமாநுஷம்

இந்த உலகத்தை, தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் உட்பட முழுவதையும் காப்பாற்று.

தாமைகமவ்யக்தமநந்தஶக்திஃ

அது ஒரே உறைவிடம், வெளிப்படாதது, முடிவில்லாத சக்தி உடையது.

ததேவ ஸுமஹத் பத்மம் பேஜே நாபிஸமுத்திதம்

அந்த பெரிய தாமரையை, நாபியில் இருந்து தோன்றியதை, அவன் அடைந்தான்.

மஹாஸுரௌ ஸமாயாதௌ ப்ராதரௌ மதுகைடபௌ

மகா அசுரர்களான சகோதரர்கள் மதுவும் கைடபனும் ஒன்றாக தோன்றினார்கள்.

கர்ணாந்தரஸமுத்பூதௌ தேவதேவஸ்ய ஶார்ங்கிணஃ

தேவர்கள் தேவனாகிய ஶார்ங்கம் ஏந்தியவனின் காதுகளுக்கு இடையில் இருந்து அவர்கள் எழுந்தார்கள்.