கூர்மபுராணம்

ஸம்ஹரத்யேஷ பகவாந் காலோ பூத்வா மஹேஶ்வரஃ

இந்த இறைவன், காலமாகி, மகேஸ்வரராக இருந்து எல்லாவற்றையும் அழிக்கிறார்.

ஏஷ சக்ரீ ச வஜ்ரீ ச ஶ்ரீவத்ஸக்ரு'தலக்ஷணஃ

இவர் சக்கரம், வஜ்ரம் ஏந்தியவரும், ஸ்ரீவத்சம் என்ற குறியுடன் விளங்குபவரும் ஆவார்.

த்வாபரே பகவாந் காலோ தர்மகேதுஃ கலௌ யுகே

துவாபர யுகத்தில் இறைவன் காலமாகவும், கலியுகத்தில் தர்மத்தின் கொடியாகவும் இருக்கிறார்.

தமோ ஹ்யக்நீ ரஜோ ப்ரஹ்மா ஸத்த்வம் விஷ்ணுரிதி ப்ரபுஃ

இருள் என்பது அக்னி, ஆசை என்பது பிரம்மா, தூய்மை என்பது விஷ்ணு என்று ஆண்டவன் கூறுகிறார்.

யத்ர திஷ்டதி தத் ப்ரஹ்ம யோகேந து ஸமந்விதம்

அது எங்கு நிலைத்திருக்கிறதோ, அதுவே யோகத்தால் இணைந்த பரம்பொருள் ஆகும்.

ஸா ஹி நாராயணோ தேவஃ பரமாத்மா ஸநாதநஃ

அவரே நாராயணன், தேவன், உயர்ந்த ஆன்மா, என்றும் நிலைத்தவன்.

ஸ ஏவ மோஹயேத் க்ரு'த்ஸ்நம் ஸ ஏவ பரமா கதிஃ

அவரே எல்லாவற்றையும் மயக்குவார்; அவரே உயர்ந்த இலக்காக இருக்கிறார்.

ஏகஶ்ரு'ங்கோ மஹாநாத்மா புராணோ ऽஷ்டாக்ஷரோ ஹரிஃ

ஒரு கொம்புடையவன், பெரிய ஆன்மா, பழமையான ஹரி, எட்டு எழுத்துகளுடன்.

ஏகமூர்திரமேயாத்மா நாராயண இதி ஶ்ருதிஃ

ஒரு உருவம் கொண்டவர், அளவிட முடியாத இயல்புடையவர் என்று வேதம் நாராயணனை அறிவிக்கிறது.

ஸ்தூயதே விவிதைர்மந்த்ரைர்ப்ராஹ்மணைர்தர்மமோக்ஷிபிஃ

அவரை தருமமும் விடுதலையும் நாடும் பிராமணர்கள் பல விதமான மந்திரங்களால் புகழ்கிறார்கள்.

ஶேதே யோகாம்ரு'தம் பீத்வா யத் தத் விஷ்ணோஃ பரம் பதம்

யோக அமிர்தத்தை அருந்தி அவர் துயில் கொள்கிறார்; அதுவே விஷ்ணுவின் உயர்ந்த இடம்.

மூலப்ரக்ரு'திரவ்யக்தா கீயதே வைதிகைரஜஃ

மூலப் பிரகிருதி வெளிப்படாதது என்றும், பிறவியில்லாதது என்றும் வேத அறிஞர்கள் பாடுகின்றனர்.

அஜஸ்ய நாபௌ தத் பீஜம் க்ஷிபத்யேஷ மஹேஶ்வரஃ

பிறவியில்லாதவனின் நாபியில் அந்த விதையை மகேஸ்வரன் இடுகிறார்.

மஹாந்தம் புருஷம் விஶ்வமபாம் கர்பமநுத்தமம்

பெரிய புருஷன், இந்த உலகம், நீரின் கருவாகத் திகழும் அதீதமானவன்.

தேவதேவம் மஹாதேவம் பூதாநாமீஶ்வரம் ஹரம்

தேவர்களின் தேவன், மகாதேவன், உயிர்களின் ஆண்டவன், ஹரம்.

விஷ்ணுநா ஸஹ ஸம்யுக்தஃ கரோதி விகரோதி ச

விஷ்ணுவுடன் இணைந்து அவர் படைக்கவும் மாற்றவும் செய்கிறார்.

ஸ வேதாந் ப்ரததௌ பூர்வம் யோகமாயாதநுர்மம

யோக மாயையுடன் கூடிய அவர் முதலில் வேதங்களை அளித்தார் என்று நான் அறிவிக்கிறேன்.

தமேவ முக்தயே ஜ்ஞாத்வா வ்ரஜேத ஶரணம் பவம்

மோட்சத்திற்காக அவரை உணர்ந்து, பவனிடம் சரணாகதி அடைய வேண்டும்.

ப்ரணம்ய தேவம் ப்ரஹ்மாணம் ப்ரு'ச்சந்தி ஸ்ம ஸுதுஃ கிதாஃ

தேவன் பிரம்மாவை வணங்கி, மிகுந்த துயரத்தில் அவர்கள் அவரிடம் கேள்வி கேட்டார்கள்.

ப்ரூஹி விஶ்வாமரேஶாந த்ராதா த்வம் ஶரணைஷிணாம்

அமரர்களுக்கும் உலகுக்கும் ஆண்டவனே, சரணடைபவர்களுக்கு நீ பாதுகாவலன்; தயவு செய்து கூறு.

தல்லிங்காநுக்ரு'தீஶஸ்ய க்ரு'த்வா லிங்கமநுத்தமம்

அந்த லிங்கத்தின் அடையாளங்களை பின்பற்றி, உயர்ந்த லிங்கத்தை உருவாக்கினார்கள்.

வைதிகைரேவ நியமைர்விவிதைர்ப்ரஹ்மசாரிணஃ

வேத முறைகளைப் பின்பற்றி, பலவகை ஒழுக்கத்துடன் வாழும் பிரம்மச்சாரிகள்,

தபஃ பரம் ஸமாஸ்தாய க்ரு'ணந்தஃ ஶதருத்ரியம்

அவர்கள் உயர்ந்த தவம் மேற்கொண்டு, சதருத்ரிய மந்திரத்தை உச்சரித்தார்கள்.

ஸர்வே ப்ராஞ்ஜலயோ பூத்வா ஶூலபாணிம் ப்ரபத்யத

அனைவரும் கைகளை கூப்பி, கூர்வாளைத் தாங்கியவரை அடைந்தார்கள்.

யம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வமஜ்ஞாநமதர்மஶ்ச ப்ரணஶ்யதி

அவரை ஒரு முறை பார்த்தாலே, எல்லா அறியாமையும், துர்மார்க்கமும் அழிகிறது.

ஜக்முஃ ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டமநஸோ தேவதாருவநம் புநஃ

மகிழ்ச்சியுடன் அவர்கள் மீண்டும் தேவதாரு வனத்திற்குச் சென்றார்கள்.

அஜாநந்தஃ பரம் தேவம் வீதராகா விமத்ஸராஃ

அவர்கள் பரம தேவனை அறியாமல், ஆசை, பொறாமை இல்லாமல் இருந்தார்கள்.

நதீநாம் ச விவிக்தேஷு புலிநேஷு ஶுபேஷு ச

அழகான, அமைதியான நதிக்கரைகளிலும்,

கேசிதப்ராவகாஶாஸ்து பாதாங்குஷ்டாக்ரவிஷ்டிதாஃ

சிலர் வெளிப்புற ஆகாயத்தில், பாதம் விரல்முனையில் நின்று தவம் செய்தார்கள்.