கூர்மபுராணம்

அநுக்ரஹேண விஶ்வேஶ ததஸ்மாநநுபாலய

அனைவருக்கும் இறைவா, உன் அருளால் எங்களை இந்தச் சூழலில் காப்பாற்றும்.

த்யாத்வா தேவம் த்ரிஶூலாங்கம் க்ரு'தாஞ்ஜலிரபாஷத

மூன்று கூரிய ஈட்டையுடன் விளங்கும் தேவனைத் தியானித்து, கை கூப்பி அவர் பேசினார்.

திக்பலம் திக் தபஶ்சர்யா மித்யைவ பவதாமிஹ

வலிமைக்கும் தவத்துக்கும் இங்கு எந்தப் பயனும் இல்லை; அவை எல்லாம் வீணே.

உபேக்ஷிதம் வ்ரு'தாசாரைர்பவத்பிரிஹ மோஹிதைஃ

வீணான பழக்கங்களில் மயங்கிய நீங்கள், அவரை கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டீர்கள்.

யமேவ தம் ஸமாஸாத்ய ஹா பவத்பிருபேக்ஷிதம்

அவரை அடைந்தபின்பு, நீங்கள் அவரை புறக்கணித்தீர்கள் என்பதே வருத்தம்.

மஹாநிதிம் ஸமாஸாத்ய ஹா பவத்பிருபேக்ஷிதம்

பெரும் பொக்கிஷத்தைப் பெற்றபின்பும், நீங்கள் அதை கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டீர்கள் என்பதே வருத்தம்.

தமாஸாத்யாக்ஷயநிதிம் ஹா பவத்பிருபேக்ஷிதம்

அந்த முடிவில்லா செல்வத்தை அடைந்தபின்பும், நீங்கள் அதை புறக்கணித்தீர்கள் என்பதே வருத்தம்.

ததேவோபேக்ஷிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா நிதாநம் பாக்யவர்ஜிதைஃ

அந்தப் பொக்கிஷத்தை, அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவர்கள் கவனிக்காமல் இருப்பதைப் பார்த்தோம்.

தமாஸாத்ய நிதிம் ப்ராஹ்ம ஹா பவத்பிர்வ்ரு'தாக்ரு'தம்

பிராமணா, அந்தப் பொக்கிஷத்தை அடைந்தபின்பும், நீங்கள் வீணாக நடந்துகொண்டீர்கள் என்பதே வருத்தம்.

ந தஸ்ய பரமம் கிஞ்சித் பதம் ஸமதிகம்யதே

அவரால் எவ்வித உயர்ந்த நிலையும் அடைய முடியாது.

ஸம்ஹரத்யேஷ பகவாந் காலோ பூத்வா மஹேஶ்வரஃ

இந்த இறைவன், காலமாகி, மகேஸ்வரராக இருந்து எல்லாவற்றையும் அழிக்கிறார்.

ஏஷ சக்ரீ ச வஜ்ரீ ச ஶ்ரீவத்ஸக்ரு'தலக்ஷணஃ

இவர் சக்கரம், வஜ்ரம் ஏந்தியவரும், ஸ்ரீவத்சம் என்ற குறியுடன் விளங்குபவரும் ஆவார்.

த்வாபரே பகவாந் காலோ தர்மகேதுஃ கலௌ யுகே

துவாபர யுகத்தில் இறைவன் காலமாகவும், கலியுகத்தில் தர்மத்தின் கொடியாகவும் இருக்கிறார்.

தமோ ஹ்யக்நீ ரஜோ ப்ரஹ்மா ஸத்த்வம் விஷ்ணுரிதி ப்ரபுஃ

இருள் என்பது அக்னி, ஆசை என்பது பிரம்மா, தூய்மை என்பது விஷ்ணு என்று ஆண்டவன் கூறுகிறார்.

யத்ர திஷ்டதி தத் ப்ரஹ்ம யோகேந து ஸமந்விதம்

அது எங்கு நிலைத்திருக்கிறதோ, அதுவே யோகத்தால் இணைந்த பரம்பொருள் ஆகும்.

ஸா ஹி நாராயணோ தேவஃ பரமாத்மா ஸநாதநஃ

அவரே நாராயணன், தேவன், உயர்ந்த ஆன்மா, என்றும் நிலைத்தவன்.

ஸ ஏவ மோஹயேத் க்ரு'த்ஸ்நம் ஸ ஏவ பரமா கதிஃ

அவரே எல்லாவற்றையும் மயக்குவார்; அவரே உயர்ந்த இலக்காக இருக்கிறார்.

ஏகஶ்ரு'ங்கோ மஹாநாத்மா புராணோ ऽஷ்டாக்ஷரோ ஹரிஃ

ஒரு கொம்புடையவன், பெரிய ஆன்மா, பழமையான ஹரி, எட்டு எழுத்துகளுடன்.

ஏகமூர்திரமேயாத்மா நாராயண இதி ஶ்ருதிஃ

ஒரு உருவம் கொண்டவர், அளவிட முடியாத இயல்புடையவர் என்று வேதம் நாராயணனை அறிவிக்கிறது.

ஸ்தூயதே விவிதைர்மந்த்ரைர்ப்ராஹ்மணைர்தர்மமோக்ஷிபிஃ

அவரை தருமமும் விடுதலையும் நாடும் பிராமணர்கள் பல விதமான மந்திரங்களால் புகழ்கிறார்கள்.

ஶேதே யோகாம்ரு'தம் பீத்வா யத் தத் விஷ்ணோஃ பரம் பதம்

யோக அமிர்தத்தை அருந்தி அவர் துயில் கொள்கிறார்; அதுவே விஷ்ணுவின் உயர்ந்த இடம்.

மூலப்ரக்ரு'திரவ்யக்தா கீயதே வைதிகைரஜஃ

மூலப் பிரகிருதி வெளிப்படாதது என்றும், பிறவியில்லாதது என்றும் வேத அறிஞர்கள் பாடுகின்றனர்.

அஜஸ்ய நாபௌ தத் பீஜம் க்ஷிபத்யேஷ மஹேஶ்வரஃ

பிறவியில்லாதவனின் நாபியில் அந்த விதையை மகேஸ்வரன் இடுகிறார்.

மஹாந்தம் புருஷம் விஶ்வமபாம் கர்பமநுத்தமம்

பெரிய புருஷன், இந்த உலகம், நீரின் கருவாகத் திகழும் அதீதமானவன்.

தேவதேவம் மஹாதேவம் பூதாநாமீஶ்வரம் ஹரம்

தேவர்களின் தேவன், மகாதேவன், உயிர்களின் ஆண்டவன், ஹரம்.

விஷ்ணுநா ஸஹ ஸம்யுக்தஃ கரோதி விகரோதி ச

விஷ்ணுவுடன் இணைந்து அவர் படைக்கவும் மாற்றவும் செய்கிறார்.

ஸ வேதாந் ப்ரததௌ பூர்வம் யோகமாயாதநுர்மம

யோக மாயையுடன் கூடிய அவர் முதலில் வேதங்களை அளித்தார் என்று நான் அறிவிக்கிறேன்.

தமேவ முக்தயே ஜ்ஞாத்வா வ்ரஜேத ஶரணம் பவம்

மோட்சத்திற்காக அவரை உணர்ந்து, பவனிடம் சரணாகதி அடைய வேண்டும்.

ப்ரணம்ய தேவம் ப்ரஹ்மாணம் ப்ரு'ச்சந்தி ஸ்ம ஸுதுஃ கிதாஃ

தேவன் பிரம்மாவை வணங்கி, மிகுந்த துயரத்தில் அவர்கள் அவரிடம் கேள்வி கேட்டார்கள்.