கூர்மபுராணம்

ப்ரபாஸஹஸ்ரகலிலே ஜ்ஞாநைஶ்வர்யாதிஸம்யுதே

ஆயிரம் ஒளிகள் வீசும் பிரகாசத்தில், அறிவும் ஆட்சியும் உடையவராக இருந்தார்.

சதுர்முகம் மஹாபாஹும் சந்தோமயமஜம் பரம்

நான்கு முகங்களும் வலிமையான கரங்களும் கொண்டவர், வேதப்பாடல்களால் ஆனவர், பிறப்பு இல்லாத உயர்ந்தவர்.

ஶிரோபிர்தரணீம் கத்வா தோஷயாமாஸுரீஶ்வரம்

அவர்கள் தங்கள் தலைகளை தரையில் வைக்க, இறைவனை மகிழ்வித்தார்கள்.

வ்யாஜஹார முநிஶ்ரேஷ்டாஃ கிமாகமநகாரணம்

முனிவர்களில் சிறந்தோர், 'நீங்கள் வருவதற்குக் காரணம் என்ன?' என்று கேட்டார்கள்.

ஜ்ஞாபயாஞ்சக்ரிரே ஸர்வே க்ரு'த்வா ஶிரஸி சாஞ்ஜலிம்

அனைவரும் தங்கள் கைகளைத் தலைமீது வைத்து, அவருக்கு தகவல் தெரிவித்தார்கள்.

பார்யயா சாருஸர்வாங்க்யா ப்ரவிஷ்டோ நக்ந ஏவ ஹி

அழகான உடலமைப்புடைய தன் மனைவியுடன், அவர் முற்றிலும் நிர்வாணமாக உள்ளே சென்றார்.

கந்யகாநாம் ப்ரியா சாஸ்ய தூஷயாமாஸ புத்ரகாந்

அந்த கன்னியர்களுக்குப் பிரியமானவராக இருந்த அவர், அவர்களின் மக்களைத் தவறான வழியில் இழுத்தார்.

தாடிதோ ऽஸ்மாபிரத்யர்தம் லிங்கந்து விநிபாதிதம்

நாங்கள் அவரை மிகவும் கடுமையாக அடித்தோம்; அதன் விளைவாக, அவரது ஆணுறுப்பு விழுந்துவிட்டது.

உத்பாதாஶ்சாபவந் கோராஃ ஸர்வபூதபயங்கராஃ

அனைத்து உயிர்களுக்கும் பயமூட்டும் கொடிய அறிகுறிகள் தோன்றின.

பவந்தமேவ ஶரணம் ப்ரபந்நா வயமச்யுத

அச்யுதா, எங்கள் ஒரே அடைக்கலம் நீயே என்று நாங்கள் வந்து சரணடைந்தோம்.

அநுக்ரஹேண விஶ்வேஶ ததஸ்மாநநுபாலய

அனைவருக்கும் இறைவா, உன் அருளால் எங்களை இந்தச் சூழலில் காப்பாற்றும்.

த்யாத்வா தேவம் த்ரிஶூலாங்கம் க்ரு'தாஞ்ஜலிரபாஷத

மூன்று கூரிய ஈட்டையுடன் விளங்கும் தேவனைத் தியானித்து, கை கூப்பி அவர் பேசினார்.

திக்பலம் திக் தபஶ்சர்யா மித்யைவ பவதாமிஹ

வலிமைக்கும் தவத்துக்கும் இங்கு எந்தப் பயனும் இல்லை; அவை எல்லாம் வீணே.

உபேக்ஷிதம் வ்ரு'தாசாரைர்பவத்பிரிஹ மோஹிதைஃ

வீணான பழக்கங்களில் மயங்கிய நீங்கள், அவரை கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டீர்கள்.

யமேவ தம் ஸமாஸாத்ய ஹா பவத்பிருபேக்ஷிதம்

அவரை அடைந்தபின்பு, நீங்கள் அவரை புறக்கணித்தீர்கள் என்பதே வருத்தம்.

மஹாநிதிம் ஸமாஸாத்ய ஹா பவத்பிருபேக்ஷிதம்

பெரும் பொக்கிஷத்தைப் பெற்றபின்பும், நீங்கள் அதை கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டீர்கள் என்பதே வருத்தம்.

தமாஸாத்யாக்ஷயநிதிம் ஹா பவத்பிருபேக்ஷிதம்

அந்த முடிவில்லா செல்வத்தை அடைந்தபின்பும், நீங்கள் அதை புறக்கணித்தீர்கள் என்பதே வருத்தம்.

ததேவோபேக்ஷிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா நிதாநம் பாக்யவர்ஜிதைஃ

அந்தப் பொக்கிஷத்தை, அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவர்கள் கவனிக்காமல் இருப்பதைப் பார்த்தோம்.

தமாஸாத்ய நிதிம் ப்ராஹ்ம ஹா பவத்பிர்வ்ரு'தாக்ரு'தம்

பிராமணா, அந்தப் பொக்கிஷத்தை அடைந்தபின்பும், நீங்கள் வீணாக நடந்துகொண்டீர்கள் என்பதே வருத்தம்.

ந தஸ்ய பரமம் கிஞ்சித் பதம் ஸமதிகம்யதே

அவரால் எவ்வித உயர்ந்த நிலையும் அடைய முடியாது.

ஸம்ஹரத்யேஷ பகவாந் காலோ பூத்வா மஹேஶ்வரஃ

இந்த இறைவன், காலமாகி, மகேஸ்வரராக இருந்து எல்லாவற்றையும் அழிக்கிறார்.

ஏஷ சக்ரீ ச வஜ்ரீ ச ஶ்ரீவத்ஸக்ரு'தலக்ஷணஃ

இவர் சக்கரம், வஜ்ரம் ஏந்தியவரும், ஸ்ரீவத்சம் என்ற குறியுடன் விளங்குபவரும் ஆவார்.

த்வாபரே பகவாந் காலோ தர்மகேதுஃ கலௌ யுகே

துவாபர யுகத்தில் இறைவன் காலமாகவும், கலியுகத்தில் தர்மத்தின் கொடியாகவும் இருக்கிறார்.

தமோ ஹ்யக்நீ ரஜோ ப்ரஹ்மா ஸத்த்வம் விஷ்ணுரிதி ப்ரபுஃ

இருள் என்பது அக்னி, ஆசை என்பது பிரம்மா, தூய்மை என்பது விஷ்ணு என்று ஆண்டவன் கூறுகிறார்.

யத்ர திஷ்டதி தத் ப்ரஹ்ம யோகேந து ஸமந்விதம்

அது எங்கு நிலைத்திருக்கிறதோ, அதுவே யோகத்தால் இணைந்த பரம்பொருள் ஆகும்.

ஸா ஹி நாராயணோ தேவஃ பரமாத்மா ஸநாதநஃ

அவரே நாராயணன், தேவன், உயர்ந்த ஆன்மா, என்றும் நிலைத்தவன்.

ஸ ஏவ மோஹயேத் க்ரு'த்ஸ்நம் ஸ ஏவ பரமா கதிஃ

அவரே எல்லாவற்றையும் மயக்குவார்; அவரே உயர்ந்த இலக்காக இருக்கிறார்.

ஏகஶ்ரு'ங்கோ மஹாநாத்மா புராணோ ऽஷ்டாக்ஷரோ ஹரிஃ

ஒரு கொம்புடையவன், பெரிய ஆன்மா, பழமையான ஹரி, எட்டு எழுத்துகளுடன்.

ஏகமூர்திரமேயாத்மா நாராயண இதி ஶ்ருதிஃ

ஒரு உருவம் கொண்டவர், அளவிட முடியாத இயல்புடையவர் என்று வேதம் நாராயணனை அறிவிக்கிறது.