கூர்மபுராணம்

மத்தமாதங்ககாமநோ திக்வாஸா ஜகதீஶ்வரஃ

மயக்கமடைந்த யானை போல் நடக்கும், திசைகளையே உடையாகக் கொண்ட உலகநாதன்,

ததாநோ பகவாநீஶஃ ஸமாகச்சதி ஸஸ்மிதஃ

அருள்மிகு ஈசன், புன்னகையுடன் தன் அடையாளங்களுடன் அருகில் வந்தான்.

ஸ்த்ரீவேஷம் விஷ்ணுராஸ்தாய ஸோ ऽநுகச்சதி ஶூலிநம்

விஷ்ணு பெண் வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு சூலம் பிடித்தவனைப் பின்தொடர்ந்தான்.

ஶுசிஸ்மிதம் ஸுப்ரஸந்நம் ரணந்நுபுரகத்வயம்

அழுக்கற்ற புன்னகையுடன், மிக ஒளிரும் முகத்துடன், இரு சிலம்புகள் ஒலிக்க,

உதாரஹம்ஸசலநம் விலாஸி ஸுமநோஹரம்

அழகான அன்னப்போல் நடக்கும், விளையாட்டும் மிக ஈர்க்கும் தன்மை கொண்டவள்,

சசார ஹரிணா பிக்ஷாம் மாயயா மோஹயந் ஜகத்

ஹரி தன் மாயையால் உலகை மயக்கி, பிச்சை கேட்டு சுற்றினான்.

மாயயா மோஹிதா நார்யோ தேவதேவம் ஸமந்வயுஃ

மாயையால் மயங்கிய பெண்கள் தேவதேவனைப் பின்தொடர்ந்தார்கள்.

ஸஹைவ தேந காமார்தா விலாஸிந்யஶ்சரந்திஹி

அவருடன் சேர்ந்து, ஆசையில் ஆட்கொண்டு, விளையாட்டாக அந்த பெண்கள் சுற்றினார்கள்.

அந்வகச்சந் ஹ்ரு'ஷீகேஶம் ஸர்வே காமப்ரபீடிதாஃ

அனைவரும் ஆசையால் வாட்டப்பட்டு ஹ்ருஷீகேசனைப் பின்தொடர்ந்தார்கள்.

மிச்சந்த்யதாலிங்கநமாசரந்தி

சேர்ந்து வாழ விரும்பி, அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்து மகிழ்ந்தார்கள்.

ப்ரூபங்கமந்யே விசரந்தி தேந

மற்றவர்கள், கண்பார்வையால் சைகை செய்து அலைந்தார்கள்.

மாயாநுபூயந்த இதிவ ஸம்யக்

அவர்கள், அது உண்மையென எண்ணி, மாயையை அனுபவித்தார்கள்.

யதைகஶக்த்யா ஸஹ தேவதேவஃ

எப்படி தேவாதிகள் தலைவன் ஒரே சக்தியுடன் இருந்தான் போல,

ததீஶவ்ரு'த்தாம்ரு'தமாதிதேவஃ

அந்த முதன்மை ஆண்டவன், இறந்துபோகாத நடத்தையுடன் இருந்தான்.

மோஹயந்தம் முநிஶ்ரேஷ்டாஃ கோபம் ஸம்ததிரே ப்ரு'ஶம்

முனிவர்களில் சிறந்தவர்கள், தங்களை மயக்கினவனைப் பார்த்து மிகுந்த கோபம் கொண்டார்கள்.

ஶேஷுஶ்ச ஶாபைர்விவிதைர்மாயயா தஸ்ய மோஹிதாஃ

அவரது மாயையால் மயங்கிய அவர்கள், பலவிதமாக சபித்தார்கள்.

யதாதித்யப்ரகாஶேந தாரகா நபஸி ஸ்திதாஃ

சூரியனின் ஒளியில் நட்சத்திரங்கள் ஆகாயத்தில் நிற்கும் போல்,

கோ பவாநிதி தேவேஶம் ப்ரு'ச்சந்தி ஸ்ம விமோஹிதாஃ

மயங்கி, 'நீ யார்?' என்று தேவாதிகளின் தலைவனை அவர்கள் கேட்டார்கள்.

இதாநீம் பார்யயா தேஶே பவத்பிரிஹ ஸுவ்ரதாஃ

இப்போது, உங்கள் மனைவியுடன் இங்கு நல்லொழுக்கமுடன் தங்குங்கள்.

ஊசுர்க்ரு'ஹீத்வா வஸநம் த்யக்த்வா பார்யாம் தபஶ்சர

அவர்கள், 'உடை அணிந்து, மனைவியை விட்டு விட்டு தவம் செய்' என்று சொன்னார்கள்.

ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய ஜகதோ யோநிம் பார்ஶ்வஸ்தம் ச ஜநார்தநம்

உலகத்தின் ஆதாரத்தையும் அருகில் நிற்கும் ஜனார்த்தனனையும் பார்த்தான்.

த்யக்தவ்யா மம பார்யேதி தர்மஜ்ஞைஃ ஶாந்தமாநஸைஃ

'என் மனைவியை விட்டு விட வேண்டும்' என்று தர்மத்தை அறிந்த அமைதியானவர்கள் கூறினார்கள்.

அஸ்மாபிரேஷா ஸுபகா தாத்ரு'ஶீ த்யாகமர்ஹதி

'நம்மில் இவள் அதற்குத் தகுதியான பாக்கியவள்' என்று சொன்னார்கள்.

நாஹமேநாமபி ததா விமுஞ்சாமி கதாசந

நான் அவளை இப்படிக் கைவிட ஒருபோதும் சம்மதிக்க மாட்டேன்.

உக்தம் ஹ்யஸத்யம் பவதா கம்யதாம் க்ஷிப்ரமேவ ஹி

'நீ சொன்னது பொய்யாகும்; உடனே இங்கிருந்து போ!' என்று கூறினார்கள்.

பவதாம் ப்ரதிபாத்யேஷேத்யுக்த்வாஸௌ விசசார ஹ

'உங்களுக்கு இப்படியே தோன்றுகிறது' என்று சொல்லி, அவன் அங்கும் இங்கும் அலைந்தான்.

வஸிஷ்டஸ்யாஶ்ரமம் புண்யம் பிக்ஷார்தோ பரமேஶ்வரஃ

பரமன், பிச்சை பெறும் எண்ணத்தில் வசிஷ்டரின் புனித ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.

வஸிஷ்டஸ்ய ப்ரியா பார்யா ப்ரத்யுத்கம்ய நநாம நம்

வசிஷ்டரின் அன்பு மனைவி அருகில் வந்து பணிவுடன் வணங்கினாள்.

ஸம்தயாமாஸ பைஷஜ்யைர்விஷ்ணா வதநா ஸதீ

அவள், நல்லொழுக்கமுடையவள், விஷ்ணாவின் முகத்தில் மருந்துகளை பூசினாள்.