கூர்மபுராணம்

த்ரு'ஷ்ட்வாபி தேவமீஶாநம் ந்ரு'த்யதி ஸ்ம புநஃ புநஃ

ஈசனை பார்த்த பிறகும், அவன் மீண்டும் மீண்டும் ஆடிக்கொண்டிருந்தான்.

ஸ்வகம் தேஹம் விதார்யாஸ்மை பஸ்மராஶிமதர்ஶயத்

தன் உடலை கிழித்து, அவனுக்குப் பெரும் பஞ்சாகாரத்தை காட்டினான்.

மாஹாத்ம்யமேதத் தபஸஸ்த்வாத்ரு'ஶோ ऽந்யோ ऽபி வித்யதே

உன்னுடைய தவத்தின் மகிமை போல் வேறு எவரிடமும் இல்லை.

ந யுக்தம் தாபஸஸ்யைதத் த்வத்தோப்யத்ராதிகோ ஹ்யஹம்

இது ஒரு தவசிக்கு ஏற்றதல்ல; இதில் நான் உன்னைவிட மேல்.

ஆஸ்தாய பரமம் பாவம் நநர்த ஜகதோ ஹரஃ

உலகை அழிப்பவன் ஹரன், உயர்ந்த நிலையை அடைந்து ஆடினான்.

தம்ஷ்ட்ராகராலவதநோ ஜ்வாலாமாலீ பயங்கரஃ

பல்லுகள் பளிச்சென்று, நெருப்புப் பறித்த முகத்துடன், அவன் பயங்கரமாக இருந்தான்.

ஸூர்யாயுதஸமப்ரக்யாம் ப்ரஸந்நவதநாம் ஶிவாம்

பத்து ஆயிரம் சூரியன்கள் போல ஒளிவீசும், அமைதியான முகமுள்ள சிவையை அவன் கண்டான்.

நநாம ஶிரஸா ருத்ரம் ருத்ராத்யாயம் ஜபந் வஶீ

தன்னைக் கட்டுப்படுத்தியவன், ருத்ரனை வணங்கி, ருத்ர ஸ்தோத்திரத்தை ஜபித்தான்.

பூர்வவேஷம் ஸ ஜக்ராஹ தேவீ சாந்தர்ஹிதாபவத்

அவன் தன் பழைய உருவத்தை எடுத்தான்; தேவி மறைந்துவிட்டாள்.

ந பேதவ்யம் த்வயா வத்ஸ ப்ராஹ கிம் தே ததாம்யஹம்

"பயப்பட வேண்டாம், மகனே. நான் உனக்கு என்ன தர வேண்டும்?" என்று சொன்னான்.

விஜ்ஞாபயாமாஸ ததா ஹ்ரு'ஷ்டஃ ப்ரஷ்டுமநா முநிஃ

மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கேட்க விரும்பி, அந்த முனிவர் வேண்டுகோள் செய்தான்.

கிமேதத் பகவத்ரூபம் ஸுகோரம் விஶ்வதோமுகம்

"பகவான், இந்த மிகவும் பயங்கரமான, எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்ட ரூபம் என்ன?" என்று கேட்டான்.

அந்தர்ஹிதேவ ஸஹஸா ஸர்வமிச்சாமி வேதிதும்

"நீ திடீரென்று மறைந்தபோது, எல்லாவற்றையும் அறிய விரும்புகிறேன்" என்று கேட்டான்.

மஹேஶஃ ஸ்வாத்மநோ யோகம் தேவீம் ச த்ரிபுராநலஃ

மகேசுவரன் தன் ஆன்மாவின் யோகமாக இருக்கிறார்; தேவியும், திரிபுரத்தை எரித்த அக்கினியாக இருக்கிறார்.

தாஹகஃ ஸர்வபாபாநாம் காலஃ காலகரோ ஹரஃ

அவர் எல்லா பாவங்களையும் அழிப்பவர், காலமாகவும், காலத்தை உருவாக்குபவராகவும், ஹரனாகவும் இருக்கிறார்.

ஸோ ऽந்தர்யாமீ ஸ புருஷோ ஹ்யஹம் வை புருஷோத்தமஃ

அவர் உள்ளிலுள்ள ஆண்டவரும், அந்தப் புருஷனும்; நானே அந்த உயர்ந்த புருஷன் என்று உண்மையில் சொல்லப்படுகிறது.

ப்ரோச்யதே முநிர்பிஶக்திர்ஜகத்யோநிஃ ஸநாதநீ

முனிவர்கள் அவரை சக்தி என்றும், உலகிற்கு ஆதியாக நீடித்தவளாகவும் அழைக்கின்றனர்.

நாராயணஃ பரோ ऽவ்யக்தோ மாயாரூப இதி ஶ்ருதிஃ

நாராயணன் உயர்ந்தவன், வெளிப்படாதவன், மாயை உருவானவன் என்று வேதங்கள் அறிவிக்கின்றன.

யோஜயாமி ப்ரக்ரு'த்யாஹம் புருஷம் பஞ்சவிம்ஶகம்

நான் ப்ரகிருதியுடன் இருபத்தைந்து ஆற்றலுடைய புருஷனை இணைக்கிறேன்.

ஸ்ரு'ஜத்யஶேஷமேவேதம் ஸ்வமூர்தேஃ ப்ரக்ரு'தேரஜஃ

பிரகிருதியின் ரஜஸ் மூலம், தன் சொந்த உருவில், அவர் இந்த எல்லாவற்றையும் முழுமையாக உருவாக்குகிறார்.

தவைதத் கதிதம் ஸம்யக் ஸ்த்ரஷ்ட்வத்வம் பரமாத்மநஃ

உயர்ந்த ஆன்மா படைப்பாளியாக இருப்பது பற்றி நீ கேட்டதை இப்போது தெளிவாக விளக்கியுள்ளேன்.

ஸமாஸ்தாய பரம் பாவம் ப்ரோக்தோ ருத்ரோ மநீஷிபிஃ

உயர்ந்த நிலையை அடைந்து, ருத்ரரை ஞானிகள் அறிவிக்கின்றனர்.

த்ரு'ஷ்டா ஹி பவதா நூநம் வித்யாதேஹஸ்த்வஹம் ததஃ

நீ இதை கண்டுள்ளாய்; அதனால் நான் அறிவின் உடலுடன் இருப்பவன்.

விஷ்ணுர்ப்ரஹ்மா ச பகவாந் ருத்ரஃ கால இதி ஶ்ருதிஃ

விஷ்ணு, பிரம்மா, பகவான், ருத்ரன், காலன் என்று வேதங்கள் கூறுகின்றன.

ததாத்மகம் ததவ்யக்தம் ததக்ஷரமிதி ஶ்ருதிஃ

அது அவர்களின் சாரமும், வெளிப்படாததும், அழியாததும் என்று வேதங்கள் சொல்கின்றன.

ஆகாஶம் நிஷ்கலம் ப்ரஹ்ம தஸ்மாதந்யந்ந வித்யதே

ஆகாயம், பகுத்தறிய முடியாத பிரம்மம்; அதற்கு அப்பாற்பட்டது எதுவும் இல்லை.

ஸம்பூஜ்யோ வந்தநீயோ ऽஹம் ததஸ்தம் பஶ்ய ஶாஶ்வதம்

எனவே, நான் வழிபடப்பட வேண்டியவனும், வணங்கப்பட வேண்டியவனும்; அதனால் அந்த நிலையானவனை நீ காண்.

தத்ரைவ பக்தியோகேந ருத்ராமாராதயந்முநிஃ

அங்கே பக்தி யோகத்தின் மூலம் முனிவர் ருத்ரனை ஆராதித்தார்.

ஸம்ஸேவ்ய ப்ராஹ்மணோ வித்வாந் முச்யதே ஸர்வபாதகைஃ

அவரை சேவித்து, அறிவுள்ள பிராமணன் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.