கூர்மபுராணம்

ப்ராஹ்மணாந் பூஜயித்வா து விஷ்ணுலோகமவாப்நுயாத்

அங்கே பிராமணர்களை வணங்கினால், விஷ்ணுவின் உலகை அடைகிறான்.

ஸர்வபாபஹரம் ஶம்போர்நிவாஸஃ பரமேஷ்டிநஃ

அது எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும் பரமேஷ்டி சம்புவின் இல்லமாகும்.

ஈப்ஸிதாம்ல்லபதே காமாந் ருத்ரஸ்ய தயிதோ பவேத்

அவன் விரும்பும் இன்பங்களைப் பெறுவான்; ருத்ரனுக்குப் பிரியமானவனாக இருப்பான்.

மஹாதேவஸ்யார்சயித்வா ஶிவஸாயுஜ்யமாப்நுயாத்

மகாதேவனை ஆராதித்தால், சிவனோடு ஒன்றிப்பதைக் காண்கிறான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வபாபேப்யோ முச்யதே தத்க்ஷணாந்நரஃ

அவரை ஒரு பார்வை பார்த்தவுடன், மனிதன் உடனே எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுவிக்கப்படுகிறான்.

ஸம்பூஜ்ய புருஷம் விஷ்ணும் ஶ்வேதத்வீபே மஹீயதே

விஷ்ணுவை, அந்த புருஷனை வணங்கினால், அவன் ஷ்வேதத்வீபத்தில் மதிப்புப் பெறுகிறான்.

க்ரு'த்வா யஜ்ஞஸ்ய மதநம் தக்ஷஸ்ய து விஸர்ஜிதஃ

யாகத்தைக் கிழித்து முடித்தவுடன், தக்ஷன் அவனை விடுவிக்கிறான்.

புண்யமாயதநம் விஷ்ணோஸ்தத்ராஸ்தே புருஷோத்தமஃ

அங்கே விஷ்ணுவின் பரிசுத்தமான இல்லம், பரமபுருஷன் நின்றிருக்கிறான்.

ம்ரு'தோ ऽத்ர பாதகைர்முக்தோ விஷ்ணுஸாரூப்யமாப்நுயாத்

அங்கே இறந்தவன், பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு, விஷ்ணுவைப் போல ஆகிறான்.

ப்ராணாம்ஸ்தத்ர நரஸ்த்யக்த்வா ஹ்ரு'ஷீகேஷம் ப்ரபஶ்யதி

அங்கே உயிரை விட்டவுடன், மனிதன் ஹ்ருஷீகேஷனை நேரில் காண்கிறான்.

ஆஸ்தே ஹயஶிரா நித்யம் தத்ர நாராயணஃ ஸ்வயம்

அங்கே, ஹயசிரன் நாராயணன், எப்போதும் தானாகவே நிலைபெற்று இருக்கிறார்.

புஷ்கரம் ஸர்வபாபக்நம் ம்ரு'தாநாம் ப்ரஹ்மலோகதம்

புஷ்கரம் எல்லா பாவங்களையும் அழிக்கிறது; இறந்தவர்களுக்கு பிரம்மலோகத்தை அளிக்கிறது.

பூயதே பாதகைஃ ஸர்வைஃ ஶக்ரேண ஸஹ மோததே

அவன் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மையடைந்து, இந்திரனுடன் சேர்ந்து மகிழ்கிறான்.

உபாஸதே ஸித்தஸங்கா ப்ரஹ்மணம் பத்மஸம்பவம்

சித்தர்கள் குழுக்கள், தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரம்மாவை வழிபடுகிறார்கள்.

பூஜயித்வா த்விஜவராந் ப்ரஹ்மாணம் ஸம்ப்ரபஷ்யதி

சிறந்த த்விஜர்களை வணங்கியவுடன், அவன் பிரம்மாவை நேரில் காண்கிறான்.

ஸுரூபோ ஜாயதே மர்த்யஃ ஸர்வாந் காமாநவாப்நுயாத்

ஒரு மனிதன் அழகாக பிறந்து, எல்லா ஆசைகளும் பூர்த்தியாகும்.

பூஜயித்வா தத்ர ருத்ரமஶ்வமேதபலம் லபேத்

அங்கே ருத்ரனை வணங்கி வழிபட்டால், அஸ்வமேத யாகத்தின் பலனை பெறுவான்.

ஆராதயாமாஸ ஹரம் பஞ்சக்ஷரபராயணஃ

அவன் ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தில் முழுமையாக மனதை வைத்து, ஹரனை ஆராதனை செய்தான்.

ஆராதயாமாஸ ஶிவம் தபஸா கோவ்ரு'ஷத்வஜம்

அவன் கடும் தவம் செய்து, கோமகுடம் கொண்ட சிவனை ஆராதனை செய்தான்.

நநர்த ஹர்ஷவேகேந ஜ்ஞாத்வா ருத்ரம் ஸமாகதம்

ருத்ரன் வந்திருக்கிறார் என்று அறிந்து, அவன் மிகுந்த ஆனந்தத்தில் ஆடினான்.

த்ரு'ஷ்ட்வாபி தேவமீஶாநம் ந்ரு'த்யதி ஸ்ம புநஃ புநஃ

ஈசனை பார்த்த பிறகும், அவன் மீண்டும் மீண்டும் ஆடிக்கொண்டிருந்தான்.

ஸ்வகம் தேஹம் விதார்யாஸ்மை பஸ்மராஶிமதர்ஶயத்

தன் உடலை கிழித்து, அவனுக்குப் பெரும் பஞ்சாகாரத்தை காட்டினான்.

மாஹாத்ம்யமேதத் தபஸஸ்த்வாத்ரு'ஶோ ऽந்யோ ऽபி வித்யதே

உன்னுடைய தவத்தின் மகிமை போல் வேறு எவரிடமும் இல்லை.

ந யுக்தம் தாபஸஸ்யைதத் த்வத்தோப்யத்ராதிகோ ஹ்யஹம்

இது ஒரு தவசிக்கு ஏற்றதல்ல; இதில் நான் உன்னைவிட மேல்.

ஆஸ்தாய பரமம் பாவம் நநர்த ஜகதோ ஹரஃ

உலகை அழிப்பவன் ஹரன், உயர்ந்த நிலையை அடைந்து ஆடினான்.

தம்ஷ்ட்ராகராலவதநோ ஜ்வாலாமாலீ பயங்கரஃ

பல்லுகள் பளிச்சென்று, நெருப்புப் பறித்த முகத்துடன், அவன் பயங்கரமாக இருந்தான்.

ஸூர்யாயுதஸமப்ரக்யாம் ப்ரஸந்நவதநாம் ஶிவாம்

பத்து ஆயிரம் சூரியன்கள் போல ஒளிவீசும், அமைதியான முகமுள்ள சிவையை அவன் கண்டான்.

நநாம ஶிரஸா ருத்ரம் ருத்ராத்யாயம் ஜபந் வஶீ

தன்னைக் கட்டுப்படுத்தியவன், ருத்ரனை வணங்கி, ருத்ர ஸ்தோத்திரத்தை ஜபித்தான்.

பூர்வவேஷம் ஸ ஜக்ராஹ தேவீ சாந்தர்ஹிதாபவத்

அவன் தன் பழைய உருவத்தை எடுத்தான்; தேவி மறைந்துவிட்டாள்.