கூர்மபுராணம்

ஆராதயந் மஹாதேவம் யோகிநாம் ஹ்ரு'தி ஸம்ஸ்திதம்

அவர், யோகிகளின் இதயத்தில் உறையும் மகாதேவனை ஆராதித்தார்.

ஸ்வரூபம் தர்ஶயாமாஸ திவ்யம் விஷ்ணுஸமுத்பவம்

அவர் தன் தெய்வீகமான வடிவத்தை, விஷ்ணுவிலிருந்து தோன்றியதாக, காண்பித்தார்.

ஸம்ஸ்தூய விவிதைஃ ஸ்தோத்ரைஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிரபாஷத

பல விதமான ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்ந்து, கையைக் கூப்பி அவர் பேசினார்.

யாதாதத்யேந வை பாவம் தவேதாநீம் ப்ரவீஹி மே

இப்போது, உண்மையை எப்படியோ அப்படியே எனக்குச் சொல்.

ஹஸந்தீ ஸம்ஸ்மரந் விஷ்ணும் ப்ரியம் ப்ராஹ்மணமப்ரவீத்

அவள் விஷ்ணுவை நினைத்து, சிரித்தபடி, அன்பான பிராமணரிடம் பேசினாள்.

நாராயணாத்மிகா சைகா மாயாஹம் தந்மயா பரா

நான் ஒரே பரம மாயை; என் உயிரே நாராயணன்.

தந்மயாஹம் பரம் ப்ரஹ்ம ஸ விஷ்ணுஃ பரமேஶ்வரஃ

என்னுள் பரம்பொருள் இருக்கிறது; அந்த விஷ்ணுவே உயர்ந்த இறைவன்.

ஜ்ஞாநேந கர்மயோகேந ந தேஷாம் ப்ரபவாம்யஹம்

அவர்கள் அறிவாலும், செயல் யோகத்தாலும் என்னை அடைய முடியாது.

ஜ்ஞாநேநாராதயாநந்தம் ததோ மோக்ஷமவாப்ஸ்யஸி

அறிவால் அந்த முடிவில்லாதவனை வணங்கினால், பிறகு நீ விடுதலை பெறுவாய்.

ப்ரணம்ய ஶிரஸா தேவீம் ப்ராஞ்ஜலிஃ புநரப்ரவீத்

தலை வணங்கி, கைகளைக் கூப்பி, தேவியை மீண்டும் கேட்டான்.

ஜ்ஞாதும் ஹி ஶக்யதே தேவி ப்ரூஹி மே பரமேஶ்வரி

தேவி, உண்மையில் இது அறியக்கூடியது; பரமேஸ்வரி, எனக்குச் சொல்.

ஸாக்ஷாந்நாராயணோ ஜ்ஞாநம் தாஸ்யதீத்யாஹ தம் முநிம்

அவள் அந்த முனிவரிடம், 'நாராயணன் நேராகவே உனக்கு அறிவை தருவான்' என்றாள்.

ஸ்ம்ரு'த்வா பராத்பரம் விஷ்ணும் தத்ரைவாந்தரதீயத

அவள் பரம்பொருளான விஷ்ணுவை நினைத்து, அங்கேயே மறைந்தாள்.

ஆராதயத்த்ரு'ஷீகேஶம் ப்ரணதார்திப்ரபஞ்ஜநம்

அவன் வணங்குவோரின் துயரை போக்கும் ஹ்ருஷீகேசனை ஆராதித்தான்.

ப்ராதுராஸீந்மஹாயோகீ பீதவாஸா ஜகந்மயஃ

மாபெரும் யோகி, மஞ்சள் vasthiram அணிந்து, உலகமெங்கும் நிறைந்தவனாய் தோன்றினான்.

ஜாநுப்யாமவநிம் கத்வா துஷ்டாவ கருடத்வஜம்

மணலில் முழங்கால் விழுந்து, கருடக்கொடியை உடையவனைப் புகழ்ந்தான்.

குஷ்ண விஷ்ணோ ஹ்ரு'ஷீகேஶ துப்யம் விஶ்வாத்மநே நமஃ

கிருஷ்ணா, விஷ்ணுவே, ஹ்ருஷீகேசா, உலகிற்கு உயிராக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஸர்கஸ்திதிவிநாஶாநாம் ஹேதவே ऽநந்தஶக்யே

உருவாக்கம், காப்பு, அழிவுக்கு காரணமான, முடிவில்லாத சக்திவானே, உமக்கு வணக்கம்.

புருஷாய நமஸ்துப்யம் விஶ்வரூபாய தே நமஃ

புருஷனே, உமக்கு வணக்கம்; உலகம் முழுவதும் உருவாக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஆதிமத்யாந்தஹீநாய ஜ்ஞாநகம்யாய தே நமஃ

ஆரம்பம், நடுவு, முடிவு இல்லாதவனே, அறிவால் அடையக்கூடியவனே, உமக்கு வணக்கம்.

பேதாபேதவிஹீநாய நமோ ऽஸ்த்வாநந்தரூபிணே

வேறுபாடு, ஒற்றுமை எதுவும் இல்லாத, ஆனந்த வடிவமே, உமக்கு வணக்கம்.

அநந்தமூர்தயே துப்யமமூர்தாய நமோ நமஃ

முடிவில்லாத உருவும், உருவில்லாதவனும் ஆன உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

நமஸ்தே பரமேஶாய ப்ரஹ்மணே பரமாத்மநே

உயர்ந்த ஆண்டவரே, பிரம்மனே, பரமாத்மாவே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஃ ஶிவாய ஶுத்தாய நமஸ்தே பரமேஷ்டிநே

சுத்தமான சிவனுக்கு வணக்கம்; உயர்ந்த படைப்பாளிக்கு வணக்கம்.

த்வம் பிதா ஸர்வபூதாநாம் த்வம் மாதா புருஷோத்தம

எல்லா உயிர்களுக்கும் நீ தந்தை; நீயே தாய், உயர்ந்த புருஷனே.

ஸர்வஸ்யாதாரமவ்யக்தமநந்தம் தமஸஃ பரம்

எல்லாவற்றுக்கும் ஆதாரமாய், வெளிப்படாதவனாய், முடிவில்லாதவனாய், இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவனாய் நீ இருக்கின்றாய்.

ப்ரபத்யே பவதோ ரூபம் தத்விஷ்ணோஃ பரமம் பதம்

உமது உருவத்தில் நான் சரணடைந்தேன்; அது விஷ்ணுவின் உயர்ந்த நிலை.

உபாப்யாமத ஹஸ்தாப்யாம் பஸ்பர்ஶ ப்ரஹஸந்நிவ

பின்னர், இரு கைகளாலும், சிரித்த முகத்துடன் அவர் தொடினார்.

யதாவத் பரமம் தத்த்வம் ஜ்ஞாதவாம்ஸ்தத்ப்ரஸாததஃ

அவரது அருளால், அவர் பரமார்த்தத்தை உண்மையாக அறிந்தார்.