கூர்மபுராணம்

நாஸ்யாஃ பராபவம் கர்தும் ஶக்நோதீஹ ஜநஃ க்வசித்

இங்கு யாராலும் அவளுக்கு தோல்வி ஏற்படுத்த முடியாது.

பத்நீ தாஶரதேர்தேவீ விஜிக்யே ராக்ஷஸேஶ்வரம்

தாசரதர் வம்சத்தாரின் மனைவியான தேவி, ராட்சஸர்களின் அரசனை வென்றாள்.

ஸீதாம் விஶாலநயநாம் சகமே காலசோதிதஃ

காலத்தின் உந்துதலால், அகன்ற கண்கள் உடைய சீதையை அவன் விரும்பினான்.

ஸமாஹர்தும் மதிம் சக்ரே தாபஸஃ கில காமிநீம்

அந்த தவசு, அன்புக்குரிய பெண்ணை பிடிக்க எண்ணியதாகச் சொல்கிறார்கள்.

ஜகாம ஶரணம் வஹ்நிமாவஸத்யம் ஶுசிஸ்மிதா

அழகான புன்னகை உடையவள், தீயை அடைவதற்காக அங்கு சென்றாள்.

க்ரு'தாஞ்ஜலீ ராமபத்நீ ஶாக்ஷாத் பதிமிவாச்யுதம்

கை கூப்பி, இராமனின் மனைவி, தன் கணவரைப் போலவே அழிவில்லாதவரை அடைந்தாள்.

தாஹகம் ஸர்வபூதாநாமீஶாநம் காலரூபிணம்

அவள், எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆண்டவனும், காலத்தின் வடிவில் உள்ள தீயை அடைந்தாள்.

ஆத்மாநம் தீப்தவபுஷம் ஸர்வபூதஹ்ரு'தீ ஸ்திதம்

அவள், ஒளி நிறைந்த உருவம் கொண்ட, எல்லா உயிர்களின் உள்ளத்திலும் உறையும் அவரை அடைந்தாள்.

பூதேஶம் க்ரு'த்திவஸநம் ஶரண்யம் பரமம் பதம்

அவள், புலி தோலை அணிந்த, உயிர்களின் ஆண்டவன், புகலிடம், உயர்ந்த இடம் ஆகியவரை அடைந்தாள்.

மஹாயோகேஶ்வரம் வஹ்நிமாதித்யம் பரமேஷ்டிநம்

அவள், பெரிய யோகிகளின் தலைவன், தீ, சூரியன், உயர்ந்த பரம்பொருள் ஆகியவரை அடைந்தாள்.

காலாக்நிம் யோகிநாமீஶம் போகமோக்ஷபலப்ரதம்

அவள், காலத்தின் தீ, யோகிகளின் ஆண்டவன், அனுபவம் மற்றும் விடுதலியின் பலனை வழங்குபவரை அடைந்தாள்.

ஹிரண்யமயே க்ரு'ஹே குப்தம் மஹாந்தமமிதௌஜஸம்

அவள், பொன்னால் ஆன இல்லத்தில் மறைந்திருக்கும் அளவிட முடியாத சக்தி கொண்ட பெரியவரை அடைந்தாள்.

ஹவ்யகவ்யவஹம் தேவம் ப்ரபத்யே வஹ்நிமீஶ்வரம்

தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் ஹவிசு எடுத்துச் செல்லும் தீயின் ஆண்டவனை நான் அடைகிறேன்.

பர்கமக்நிபரம் ஜ்யோதீ ரக்ஷ மாம் ஹவ்யவாஹந

ஓ அக்னி, சூரியனைப் போல ஒளிவீசும், எல்லா நெருப்புகளிலும் சிறந்தவராகிய நீ, எனக்கு பாதுகாவலனாக இரு.

த்யாயந்தீ மநஸா தஸ்தௌ ராமமுந்மீலிதேக்ஷணா

அவள் மனதில் முழுமையாக தியானித்து, கண்களை ராமனை நோக்கி திறந்தவளாக நின்றாள்.

ஆவிராஸீத் ஸுதீப்தாத்மா தேஜஸா ப்ரதஹந்நிவ

அவன் மிகுந்த ஒளியுடன் தோன்றி, தன் பிரகாசத்தால் அனைத்தையும் எரிக்கிறான் போல் தெரிந்தான்.

ஸீதாமாதாய தர்மிஷ்டாம் பாவகோ ऽந்தரதீயத

நல்லொழுக்கம் கொண்ட சீதையை எடுத்துக் கொண்டு, அக்னி மறைந்துவிட்டான்.

ஸமாதாய யயௌ லங்காம் ஸாகராந்தரஸம்ஸ்திதாம்

அவளை எடுத்துக்கொண்டு, கடலால் சூழப்பட்ட லங்கைக்கு சென்றான்.

மஸாதாயாபவத் ஸீதாம் ஶங்காகுலிதமாநஸஃ

சீதையை பெற்றவுடன், அவனது மனம் சந்தேகத்தாலும் கவலையாலும் நிரம்பியது.

விவேஶ பாவகம் தீப்தம் ததாஹ ஜ்வலநோ ऽபி தாம்

அவன் தீப்பொலிவுடன் எரிகின்ற அக்னிக்குள் நுழைந்தான்; ஆனால் அந்த நெருப்பு அவளை எரிக்கவில்லை.

ராமாயாதர்ஶயத் ஸீதாம் பாவகோ ऽபூத் ஸுரப்ரியஃ

தேவர்களுக்கு பிரியமான அக்னி, சீதையை ராமனுக்குக் காண்பித்தான்.

சகார ப்ரணதிம் பூமௌ ராமாய ஜநகாத்மஜா

ஜனகரின் மகள், தரையில் பணிந்து, ராமனுக்கு வணக்கம் செய்தாள்.

நநாம வஹ்நிம் ஸிரஸா தோஷயாமாஸ ராகவஃ

ராகவன் தலையால் அக்னிக்கு வணங்கி, மனம் திருப்தியடைந்தான்.

தக்தா பகவதா பூர்வம் த்ரு'ஷ்டா மத்பார்ஶ்வமாகதா

முன்பு பகவான் எரித்தவளாக, இப்போது என் பக்கத்தில் வருகிறாள் என்று கண்டேன்.

யதாவ்ரு'த்தம் தாஶரதிம் பூதாநாமேவ ஸந்நிதௌ

எல்லா உயிர்களும் முன்னிலையில், நடந்ததை தாசரதியின் மகனிடம் கூறினான்.

ஆராத்ய லப்தா தபஸா தேவ்யாஶ்சாத்யந்தவல்லபா

பக்தியாலும் தவத்தாலும் அடைந்து, அவள் தேவியின் மிகப்பெரிய பிரியமானவளானாள்.

பவாநீபார்ஶ்வமாநீதா மயா ராவணகாமிதா

இராவணன் ஆசைப்பட்டவளாகிய அவளை, நான் பவானியின் அருகில் கொண்டு வந்தேன்.

மயா மாயாமயீ ஸ்ரு'ஷ்டா ராவணஸ்ய வதாய ஸா

இராவணனை அழிக்க, நான் ஒரு மாயை உருவத்தை உருவாக்கினேன்.

மயோபஸம்ஹ்ரு'தா சைவ ஹதோ லோகவிநாஶநஃ

அதை நான் மீண்டும் அழித்தேன்; உலகங்களை அழிக்கும் அவன் அழிக்கப்பட்டான்.