கூர்மபுராணம்

ஹிரண்யகர்போ பகவாம்ஸ்தம் தேஶமுபசக்ரமே

பெருமையுடைய ஹிரண்யகர்பன் அந்த இடத்தை அடைந்தான்.

ப்ரோவாச மதுரம் வாக்யம் மாயயா தஸ்ய மோஹிதஃ

அவருடைய மாயையால் மயங்கியவன், இனிமையான வார்த்தைகளைப் பேசினான்.

ஏகாகீ கோ பவாஞ்சேதே ப்ரூஹி மே புருஷர்ஷப

இங்கு தனியாக இருப்பவர் யார்? மனிதர்களில் சிறந்தவரே, எனக்கு சொல்லுங்கள்.

உவாச தேவம் ப்ரஹ்மாணம் மேககம்பீரநிஃ ஸ்வநஃ

மேகத்தின் முழக்கை போல் ஆழமான குரலுடன் பிரம்மா அந்த தேவனை நோக்கி பேசினார்.

மஹாயோகேஶ்வரம் மாம் த்வம் ஜாநீஹி புருஷோத்தமம்

நீ என்னை யோகத்தில் பெரியவராகவும், புருஷோத்தமனாகவும் அறிந்துகொள்.

ஸபர்வதமஹாத்வீபம் ஸமுத்ரைஃ ஸப்தபிர்வ்ரு'தம்

பெரிய மலைகளும், பெரும் தீவுகளும் உடைய இந்த பூமி, ஏழு கடல்களால் சூழப்பட்டிருக்கிறது.

ஜாநந்நபி மஹாயோகீ கோ பவாநிதி வேதஸம்

இதை எல்லாம் அறிந்தும், 'நீ யார்?' என்று அந்த மகா யோகியிடம் படைத்தவன் கேட்டான்.

ப்ரத்யுவாசாம்புஜாபாக்ஷம் ஸஸ்மிதம் ஶ்லக்ஷ்ணயா கிரா

அவன், தாமரைக் கண்கள் உடையவனை நோக்கி, மென்மையான வார்த்தைகளுடன், சிரித்தபடி பதிலளித்தான்.

மய்யேவ ஸம்ஸ்திதம் விஶ்வம் ப்ரஹ்மாஹம் விஶ்வதோமுகஃ

இந்த உலகம் முழுவதும் என்னுள் தான் இருக்கிறது; நானே அனைத்திலும் முகம் கொண்ட பிரம்மன்.

அநுஜ்ஞாப்யாத யோகேந ப்ரவிஷ்டோ ப்ரஹ்மணஸ்தநும்

யோகத்தின் மூலம் அனுமதி பெற்று, அவன் பிரம்மனின் உடலில் நுழைந்தான்.

உதரே தஸ்ய தேவஸ்ய த்ரு'ஷ்ட்வா விஸ்மயமாகதஃ

அந்த தெய்வீகனின் உட்பகுதியைக் கண்டவுடன், அவன் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினான்.

அஜாதஶத்ருர்பகவாந் பிதாமஹமதாப்ரவீத்

பகவான் அஜாதசத்ரு, பிதாமகரான பிரம்மாவிடம் பின்னர் பேசினான்.

ப்ரவிஶ்ய லோகாந் பஶ்யைதாந் விசித்ராந் புருஷர்ஷப

மனிதர்களில் சிறந்தவனே, இந்த விசித்திரமான உலகங்களை சென்று பார்ப்பாயாக.

ஶ்ரீபதேருதரம் பூயஃ ப்ரவிவேஶ குஶத்வஜஃ

குசத்வஜன் மீண்டும் ஸ்ரீபதி உடலுக்குள் நுழைந்தான்.

பர்யடித்வா து தேவஸ்ய தத்ரு'ஶே ऽந்தம் ந வை ஹரேஃ

அந்த தேவனுக்குள் சுற்றிப்பார்த்தும், ஹரியின் முடிவை அவன் காணவில்லை.

ஜநார்தநேந ப்ரஹ்மாஸௌ நாப்யாம் த்வாரமவிந்தத

ஜனார்த்தனனால், பிரம்மா நாபியில் ஒரு வாயிலைக் காணவில்லை.

உஜ்ஜஹாராத்மநோ ரூபம் புஷ்கராச்சதுராநநஃ

நான்கு முகம் உடைய பிரம்மா, தாமரையிலிருந்து தன் ரூபத்தை விட்டுவிட்டு வெளியில் வந்தான்.

ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூர்பகவாந் ஜகத்யோநிஃ பிதாமஹஃ

சுயமாக பிறந்த, புண்ணியமிக்க, உலகத்தின் ஆதியாகிய பிதாமகரான பிரம்மா.

ப்ரோவாச புருஷம் விஷ்ணும் மேககம்பீரயா கிரா

அவன், மேகத்தின் முழக்கம் போல் ஆழமான குரலில், விஷ்ணுவை நோக்கி உரையாடினான்.

ஏகோ ऽஹம் ப்ரபலோ நாந்யோ மாம் வை கோ ऽபிபவிஷ்யதி

நானே ஒருவன் சக்திவானவன்; எனக்கு சமன் வேறு யாரும் இல்லை; யார் என்னை மீற முடியும்?

ஸாந்த்வபூர்வமிதம் வாக்யம் பபாஷே மதுரம் ஹரிஃ

ஹரி, முதலில் சமாதானமாக, இனிமையான வார்த்தைகளைப் பேசினார்.

ந மாத்ஸர்யாபியோகேந த்வாராணி பிஹிதாநி மே

என் வாசல்கள் பொறிக்கப்பட்டிருப்பது பொறாமையால் அல்ல.

கோ ஹி பாதிதுமந்விச்சேத் தேவதேவம் பிதாமஹம்

தேவர்களின் தேவனும், பிதாமகருமானவரை, யார் தொந்தரவு செய்ய விரும்புவார்கள்?

ஸர்வமந்வய கல்யாணம் யந்மயாபஹ்ரு'தம் தவ

நான் உன்னிடமிருந்து எடுத்த எல்லா நன்மையும் அமைதியும் உனக்கே திருப்பிக் கொடுக்கிறேன்.

பத்மயோநிரிதி க்யாதோ மத்ப்ரியார்தம் ஜகந்மய

உலகமே, என் நலனுக்காக 'பத்மயோனி' என்று புகழ்பெற்றவர் உன்னைப் பற்றியவரே.

ப்ரஹர்ஷமதுலம் கத்வா புநர்விஷ்ணுமபாஷத

ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்து, அவர் மீண்டும் விஷ்ணுவை நோக்கி பேசினார்.

ஸர்வபூதாந்தராத்மா வை பரம் பஹ்ம ஸநாதநம்

எல்லா உயிர்களுக்குள்ளும் இருக்கும் ஆன்மா, அது தான் உயர்ந்த, நிலையான பிரம்மம்.

மந்மயம் ஸர்வமேவேதம் ப்ரஹ்மாஹம் புருஷஃ பரஃ

இந்த எல்லாம் என்னால் நிறைந்திருக்கிறது; நான் தான் பிரம்மா, உயர்ந்த புருஷன்.

ஏகா மூர்திர்த்விதா பிந்நா நாராயணபிதாமஹௌ

ஒரே உருவம் இரண்டாகப் பிரிந்தது; அது நாராயணனும் பிதாமகனும்.