கூர்மபுராணம்

ந்யவாரயத் த்ரிஶூலாங்கம் த்வாரபாலோ மஹாபலஃ

திரிசூலம் குறியிட்ட வலிமைமிகு காவலன் அவர்களைத் தடுத்து நின்றான்.

விஷ்வக்ஸேந இதி க்யாதோ விஷ்ணோரம்ஶஸமுத்பவஃ

அவன் விஷ்வக்சேனன் என்று அறியப்படுவான்; விஷ்ணுவின் ஒரு பகுதியிலிருந்து தோன்றினான்.

பீஷணோ பைரவாதேஶாத் காலவேக இதி ஶ்ருதஃ

அவன் பயங்கரமானவன்; பைரவன் கட்டளையால் காலவேகன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

ருத்ராயாபிமுகம் ரௌத்ரம் சிக்ஷேப ச ஸுதர்ஶநம்

அவன், ருத்ரனை நோக்கி பயங்கரமான சுதர்சனம் சக்கரத்தை எறிந்தான்.

தமாபதந்தம் ஸாவஜ்ஞமாலோகயதமித்ரஜித்

பகைவரை வென்றவன், அதை அவமதித்து அருகில் வருவதைக் கவனித்தான்.

ஶூலேநோரஸி நிர்பித்ய பாதயாமாஸ தம் புவி

திரிசூலத்தால் மார்பில் குத்தி, அவனை நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.

தத்யாஜ ஜீவிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ம்ரு'த்யும் வ்யாதிஹதா இவ

அவன், மரணத்தை நோக்கி நோயால் தாக்கப்பட்டவன் போல் உயிரை விட்டான்.

விவேஶ சாந்தரக்ரு'ஹம் ஸமாதாய கலேவரம்

அவன் உடலை எடுத்துக்கொண்டு உள்ளறையில் நுழைந்தான்.

ஶிரோ லலாடாத் ஸம்பித்ய ரக்ததாராமபாதயத்

முன்பகுதி நெற்றியில் தலை வெட்ட, இரத்தம் பெருக்கெடுத்து ஓடியது.

ந வித்யதே ऽநாப்யுதிதா தவ த்ரிபுரமர்தந

திரிபுரமர்த்தனே, இதுபோன்றது முன்பு ஒருபோதும் நிகழ்ந்ததில்லை.

திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து ஸா ச தாரா ப்ரவாஹிதா

அந்த இரத்தப்பாய்ச்சி ஆயிரம் தெய்வீக ஆண்டுகள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

ஸம்ஸ்தூய வைதிகைர்மந்த்ரைர்பஹுமாநபுரஃ ஸரம்

அவனை வேத மந்திரங்களால், பெரிய மரியாதையுடன் புகழ்ந்தார்கள்.

ப்ரோவாச வ்ரு'த்தமகிலம் பகவாந் பரமேஶ்வரஃ

பெரியோன் பரமேஸ்வரன் நடந்த அனைத்தையும் கூறினார்.

ப்ரார்தயாமாஸ தேவேஶோ விமுஞ்சேதி த்ரிஶூலிநம்

தேவர்களின் தலைவர், திரிசூலம் ஏந்தியவனை விடுவிக்குமாறு வேண்டினார்.

சிரம் த்யாத்வா ஜகத்யோநிஃ ஶங்கரம் ப்ராஹ ஸர்வவித்

நீண்ட நேரம் தியானித்து, உலகத்துக்கு ஆதாரமான அனைத்தையும் அறிந்தவன் சங்கரனை நோக்கி பேசினான்.

யத்ராகிலஜகத்தோஷம் க்ஷிப்ரம் நாஶயதாஶ்வரஃ

அங்கு எல்லா உலகங்களின் குறைகளை ஆண்டவன் விரைவாக அழிக்கிறான்.

ஜகாம லீலயா தேவோ லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா

உலகங்களுக்குப் பயன் தர விரும்பி, அந்த தேவன் விளையாட்டாக அங்கு சென்றான்.

ந்ரு'த்யமாநோ மஹாயோகீ ஹஸ்தந்யஸ்தகலேவரஃ

மகா யோகி, தனது உடலைக் கையில் வைத்து, ஆடிக்கொண்டிருந்தான்.

அதாஸ்தாயாபரம் ரூபம் ந்ரு'த்யதர்ஶநலாலஸஃ

பின்னர், வேறு உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, தனது நடனத்தை காண்பிக்க ஆவலுடன் இருந்தான்.

ஸஸ்மிதோ ऽநந்தயோகாத்மா ந்ரு'த்யதி ஸ்ம புநஃ புநஃ

முகத்தில் சிரிப்புடன், முடிவில்லா யோகத்தின் ஆதியாகியவன் மீண்டும் மீண்டும் ஆடினான்.

பேஜே மஹாதேவபுரீம் வாராணஸீமிதி ஶ்ருதாம்

பெரிய தேவனின் நகரமான, 'வாரணாசி' என்று புகழப்படும் ஊரில் அவன் புகுந்தான்.

ஹா ஹேத்யுக்த்வா ஸநாதம் ஸா பாதாலம் ப்ராப துஃ கிதா

'ஐயோ!' என்று அழைத்து, துக்கத்தில் இருந்தவள், நாதனுடன் கீழுலகை அடைந்தாள்.

கணாநாமக்ரதோ தேவஃ ஸ்தாபயாமாஸ ஶங்கரஃ

கணங்களுக்குள் முதன்மை இடத்தில் அந்த தேவனைச் சங்கரன் வைத்தான்.

உக்த்வா ஸஜீவமஸ்த்வீஶோ விஷ்ணவே ஸ க்ரு'ணாநிதிஃ

'இவன் உயிரோடு இருக்கட்டும்' என்று சொல்லி, கருணைமிகு ஆண்டவன் அவனை விஷ்ணுவிடம் கொடுத்தான்.

தேஷாம் விநஶ்யதி க்ஷிப்ரமிஹாமுத்ர ச பாதகம்

அவர்களுக்கு பாவம் இங்கு மற்றும் பிற பிறப்பிலும் விரைவில் அழிகிறது.

தர்பயித்வா பித்ரூ'ந் தேவாந் முச்யதே ப்ரஹ்மஹத்யயா

பிதாக்கள் மற்றும் தேவர்களை திருப்திப்படுத்தினால், பிராமணனை கொன்ற பாவத்திலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும்.

தேஹாந்தே தத் பரம் ஜ்ஞாநம் ததாமி பரமம் பதம்

உடல் முடிவில், நான் அந்த உயர்ந்த அறிவையும், பரம பதத்தையும் அளிக்கிறேன்.

ஸஹைவ ப்ரமதேஶாநைஃ க்ஷணாதந்தரதீயத

பிரமதேவர்களுடன் சேர்ந்து, அவன் கண நேரத்தில் மறைந்துவிட்டான்.

ஸ்வம் தேஶமகத் தூர்ணம் க்ரு'ஹீத்வாம் பரமம் வபுஃ

விரைவாகத் தன் நாட்டை அடைந்து, உயர்ந்த உருவத்தை எடுத்தான்.