கூர்மபுராணம்

அடஸ்வ நிகிலம் லோகம் பிக்ஷார்தோ மந்நியோகதஃ

என் கட்டளையின்படி, நீ எல்லா உலகங்களிலும் பிச்சை கேட்டு திரிய வேண்டும்.

ததாஸௌ வக்ஷ்யதி ஸ்பஷ்டமுபாயம் பாபஶோதநம்

அப்போது, அவர் பாவத்தை நீக்கும் வழியை தெளிவாக அறிவிப்பார்.

கபாலபாணிர்விஶ்வாத்மா சசார புவநத்ரயம்

உலகின் ஆத்மாவாகிய அவர், தலையை கையில் பிடித்து, மூன்று உலகங்களிலும் திரிந்தார்.

ஶ்ரீமத் பவித்ரமதுலம் ஜடாஜூடவிராஜிதம்

அழகும் தூய்மையும் ஒப்பற்ற பெருமையும் கொண்டவர், சடையால் அலங்கரிக்கப்பட்டு பிரகாசித்தார்.

பாதி காலாக்நிநயநோ மஹாதேவஃ ஸமாவ்ரு'தஃ

காலாக்னி போன்ற கண்கள் உடைய மகாதேவன், எல்லை இல்லாமல் சூழப்பட்டு, ஒளிர்ந்தார்.

லீலாவிலாஸூபஹுலோ லோகாநாகச்சதீஶ்வரஃ

விளையாட்டிலும் மகிழ்ச்சியிலும் நிறைந்த இறைவன் உலகங்களில் சஞ்சரித்தார்.

ரூபலாவண்யஸம்பந்நம் நாரீகுலமகாதநு

அழகும் கவர்ச்சியும் நிறைந்த பெண்கள் கூட்டத்துக்குள் அவர் சென்றார்.

ஸஸ்மிதம் ப்ரேக்ஷ்ய வதநம் சக்ருர்ப்ரூபங்கமேவ ச

அவர்கள் புன்னகைமிகு முகத்தை பார்த்து, வெறும் புருவங்களை மட்டும் அசைத்தார்கள்.

ஜகாம விஷ்ணோர்பவநம் யத்ராஸ்தே மதுஸூதநஃ

அவன், மதுசூதனன் தங்கும் விஷ்ணுவின் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.

ஸஹைவ பூதப்ரவரைஃ ப்ரவேஷ்டுமுபசக்ரமே

மிகச் சிறந்த உயிரினங்களுடன் சேர்ந்து உள்ளே செல்லத் தொடங்கினான்.

ந்யவாரயத் த்ரிஶூலாங்கம் த்வாரபாலோ மஹாபலஃ

திரிசூலம் குறியிட்ட வலிமைமிகு காவலன் அவர்களைத் தடுத்து நின்றான்.

விஷ்வக்ஸேந இதி க்யாதோ விஷ்ணோரம்ஶஸமுத்பவஃ

அவன் விஷ்வக்சேனன் என்று அறியப்படுவான்; விஷ்ணுவின் ஒரு பகுதியிலிருந்து தோன்றினான்.

பீஷணோ பைரவாதேஶாத் காலவேக இதி ஶ்ருதஃ

அவன் பயங்கரமானவன்; பைரவன் கட்டளையால் காலவேகன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

ருத்ராயாபிமுகம் ரௌத்ரம் சிக்ஷேப ச ஸுதர்ஶநம்

அவன், ருத்ரனை நோக்கி பயங்கரமான சுதர்சனம் சக்கரத்தை எறிந்தான்.

தமாபதந்தம் ஸாவஜ்ஞமாலோகயதமித்ரஜித்

பகைவரை வென்றவன், அதை அவமதித்து அருகில் வருவதைக் கவனித்தான்.

ஶூலேநோரஸி நிர்பித்ய பாதயாமாஸ தம் புவி

திரிசூலத்தால் மார்பில் குத்தி, அவனை நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.

தத்யாஜ ஜீவிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ம்ரு'த்யும் வ்யாதிஹதா இவ

அவன், மரணத்தை நோக்கி நோயால் தாக்கப்பட்டவன் போல் உயிரை விட்டான்.

விவேஶ சாந்தரக்ரு'ஹம் ஸமாதாய கலேவரம்

அவன் உடலை எடுத்துக்கொண்டு உள்ளறையில் நுழைந்தான்.

ஶிரோ லலாடாத் ஸம்பித்ய ரக்ததாராமபாதயத்

முன்பகுதி நெற்றியில் தலை வெட்ட, இரத்தம் பெருக்கெடுத்து ஓடியது.

ந வித்யதே ऽநாப்யுதிதா தவ த்ரிபுரமர்தந

திரிபுரமர்த்தனே, இதுபோன்றது முன்பு ஒருபோதும் நிகழ்ந்ததில்லை.

திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து ஸா ச தாரா ப்ரவாஹிதா

அந்த இரத்தப்பாய்ச்சி ஆயிரம் தெய்வீக ஆண்டுகள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

ஸம்ஸ்தூய வைதிகைர்மந்த்ரைர்பஹுமாநபுரஃ ஸரம்

அவனை வேத மந்திரங்களால், பெரிய மரியாதையுடன் புகழ்ந்தார்கள்.

ப்ரோவாச வ்ரு'த்தமகிலம் பகவாந் பரமேஶ்வரஃ

பெரியோன் பரமேஸ்வரன் நடந்த அனைத்தையும் கூறினார்.

ப்ரார்தயாமாஸ தேவேஶோ விமுஞ்சேதி த்ரிஶூலிநம்

தேவர்களின் தலைவர், திரிசூலம் ஏந்தியவனை விடுவிக்குமாறு வேண்டினார்.

சிரம் த்யாத்வா ஜகத்யோநிஃ ஶங்கரம் ப்ராஹ ஸர்வவித்

நீண்ட நேரம் தியானித்து, உலகத்துக்கு ஆதாரமான அனைத்தையும் அறிந்தவன் சங்கரனை நோக்கி பேசினான்.

யத்ராகிலஜகத்தோஷம் க்ஷிப்ரம் நாஶயதாஶ்வரஃ

அங்கு எல்லா உலகங்களின் குறைகளை ஆண்டவன் விரைவாக அழிக்கிறான்.

ஜகாம லீலயா தேவோ லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா

உலகங்களுக்குப் பயன் தர விரும்பி, அந்த தேவன் விளையாட்டாக அங்கு சென்றான்.

ந்ரு'த்யமாநோ மஹாயோகீ ஹஸ்தந்யஸ்தகலேவரஃ

மகா யோகி, தனது உடலைக் கையில் வைத்து, ஆடிக்கொண்டிருந்தான்.

அதாஸ்தாயாபரம் ரூபம் ந்ரு'த்யதர்ஶநலாலஸஃ

பின்னர், வேறு உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, தனது நடனத்தை காண்பிக்க ஆவலுடன் இருந்தான்.