கூர்மபுராணம்

நமஃ ஶிவாய ஶாந்தாய ஶிவாயை ஶாந்தயே நமஃ

சாந்தமான சிவனுக்கும், அமைதியான சிவைக்கும் வணக்கம்.

நமோ மூலப்ரக்ரு'தயே மஹேஶாய நமோ நமஃ

மூலப் பிரகிருதிக்கும், பெரிய இறைவனுக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

நமஸ்தே காலகாலாய ஈஶ்வராயை நமோ நமஃ

காலத்தைக் கடக்கும் இறைவனுக்கும், எல்லாம் ஆளும் அரசிக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

நமோ நமஸ்தே காமாய மாயாயை ச நமோ நமஃ

காமனுக்கும், மாயைக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம், வணக்கம்.

நமோ ऽஸ்து தே ப்ரக்ரு'தயே நமோ நாராயணாய ச

உமக்கு, பிரகிருதிக்கு வணக்கம்; நாராயணனுக்கும் வணக்கம்.

நமஃ ஸம்ஸாரநாஶாய ஸம்ஸாரோத்பத்தயே நமஃ

சம்சாரத்தை அழிப்பவருக்கும், சம்சாரத்தின் ஆதியாயவருக்கும் வணக்கம்.

நமஃ கார்யவிஹீநாய விஶ்வப்ரக்ரு'தயே நமஃ

செயலற்றவருக்கும், உலகின் இயற்கைக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே வ்யோமஸம்ஸ்தாய வ்யோமஶக்த்யை நமோ நமஃ

வானில் நிலைபெற்றவருக்கும், வானின் சக்திக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

பபாத தண்டவத் பூமௌ க்ரு'ணந் வை ஶதருத்ரியம்

அவர் தரையில் தண்டவத்போல் விழுந்து, சதருத்ரியத்தைப் பாராட்டினார்.

ப்ரோவாசோத்தாப்ய ஹஸ்தாப்யாம் ப்ரதோ ऽஸ்மி தவ ஸாம்ப்ரதம்

அவர் என்னைத் தம் கைகளால் எழுப்பி, 'இப்போது நான் உன் முன் நிற்கிறேன்' என்று சொன்னார்.

ப்ரோவாசாக்ரே ஸ்திதம் தேவம் நீலலோஹிதமீஶ்வரம்

அவர் முன் நிற்கும் நீலமும் சிவப்பும் கலந்த நிறமுடைய இறைவனை நோக்கி உரையாடினார்.

ஆத்மநோ ரக்ஷணீயஸ்தே குருர்ஜ்யேஷ்டஃ பிதா தவ

அவர் உன் மூத்தவர், ஆசான், தந்தை என்பதால், நீ அவரைக் காத்து பாதுகாக்க வேண்டும்.

ஸ்வயோகைஶ்வர்யமாஹாத்ம்யாந்மாமேவ ஶரணம் கதஃ

தன் தியான வல்லமை பெருமையால், அவர் எனக்கே அடைக்கலம் புகுந்தார்.

ஶாஸிதவ்யோ விரிஞ்சஸ்ய தாரணீயம் ஶிரஸ்த்வயா

விரிஞ்சியின் மகனை நீ தண்டிக்க வேண்டும்; அவன் தலையை நீ சுமக்க வேண்டும்.

சரஸ்வ ஸததம் பிக்ஷாம் ஸம்ஸ்தாபய ஸுரத்விஜாந்

நீ எப்போதும் பிச்சை கேட்டு திரிந்து, தேவர்கள் மற்றும் இருமுறை பிறந்தோரை நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

ஸ்தாநம் ஸ்வாபாவிகம் திவ்யம் யயௌ தத்பரமம் பதம்

அவர் தன் இயற்கையான தெய்வீகமான உயர்ந்த இடத்திற்குச் சென்றார்.

க்ராஹயாமாஸ வதநம் ப்ரஹ்மணஃ காலபைரவம்

அவர் காலபைரவனிடம் பிரம்மாவின் தலையை எடுத்துக்கொள்ளச் செய்தார்.

கபாலஹஸ்தோ பகவாந் பிக்ஷாம் க்ரு'ஹ்ணாது ஸர்வதஃ

புனிதர் தலையோடு கையில் பிச்சை எடுத்துக்கொண்டு எல்லா திசைகளிலும் பிச்சை பெற்றார்.

தம்ஷ்ட்ராகராலவதநாம் ஜ்வாலாமாலாவிபூஷணாம்

பல்லுடன் கொடூரமான முகம், ஜ்வாலை மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்.

தாவத் த்வம் பீஷணே காலமநுகச்ச த்ரிலோசநம்

அந்த வரையில், நீ பயங்கரமான காலனைப் பின்பற்ற வேண்டும், மூன்று கண்களையுடையவனே.

அடஸ்வ நிகிலம் லோகம் பிக்ஷார்தோ மந்நியோகதஃ

என் கட்டளையின்படி, நீ எல்லா உலகங்களிலும் பிச்சை கேட்டு திரிய வேண்டும்.

ததாஸௌ வக்ஷ்யதி ஸ்பஷ்டமுபாயம் பாபஶோதநம்

அப்போது, அவர் பாவத்தை நீக்கும் வழியை தெளிவாக அறிவிப்பார்.

கபாலபாணிர்விஶ்வாத்மா சசார புவநத்ரயம்

உலகின் ஆத்மாவாகிய அவர், தலையை கையில் பிடித்து, மூன்று உலகங்களிலும் திரிந்தார்.

ஶ்ரீமத் பவித்ரமதுலம் ஜடாஜூடவிராஜிதம்

அழகும் தூய்மையும் ஒப்பற்ற பெருமையும் கொண்டவர், சடையால் அலங்கரிக்கப்பட்டு பிரகாசித்தார்.

பாதி காலாக்நிநயநோ மஹாதேவஃ ஸமாவ்ரு'தஃ

காலாக்னி போன்ற கண்கள் உடைய மகாதேவன், எல்லை இல்லாமல் சூழப்பட்டு, ஒளிர்ந்தார்.

லீலாவிலாஸூபஹுலோ லோகாநாகச்சதீஶ்வரஃ

விளையாட்டிலும் மகிழ்ச்சியிலும் நிறைந்த இறைவன் உலகங்களில் சஞ்சரித்தார்.

ரூபலாவண்யஸம்பந்நம் நாரீகுலமகாதநு

அழகும் கவர்ச்சியும் நிறைந்த பெண்கள் கூட்டத்துக்குள் அவர் சென்றார்.

ஸஸ்மிதம் ப்ரேக்ஷ்ய வதநம் சக்ருர்ப்ரூபங்கமேவ ச

அவர்கள் புன்னகைமிகு முகத்தை பார்த்து, வெறும் புருவங்களை மட்டும் அசைத்தார்கள்.

ஜகாம விஷ்ணோர்பவநம் யத்ராஸ்தே மதுஸூதநஃ

அவன், மதுசூதனன் தங்கும் விஷ்ணுவின் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.