கூர்மபுராணம்

ஸக்ரு'த்ப்ரணாமமாத்ரேண ஸ ருத்ரஃ கலு த்ரு'ஶ்யதே

ஒரு முறை பணிவுடன் வணங்கினாலே ருத்ரன் உண்மையில் காணப்படுகிறார்.

ஹிரண்யகர்பபுத்ரோ ऽஸாவீஶ்வரோ த்ரு'ஶ்யதே கில

அவர், ஹிரண்யகர்ப்பனின் மகனாகவும், எல்லாம் ஆளும் இறைவனாகவும் காணப்படுகிறார்.

ந முஞ்சதி ஸதா பார்ஶ்வம் ஶங்கரோ ऽஸாவத்ரு'ஶ்யத

அந்த சங்கரன் எப்போதும் அவரின் அருகிலேயே இருந்து, ஒருபோதும் பிரியாமல் காணப்படுகிறார்.

தத்த்வா தரதி ஸம்ஸாரம் ருத்ரோ ऽஸௌ த்ரு'ஶ்யதே கில

அருள்புரிந்து, அந்த ருத்ரன் இந்த உலகச் சுழற்சியை கடந்தவர் எனக் காணப்படுகிறார்.

காலஃ கில ஸ யோகாத்மா காலகாலோ ஹி த்ரு'ஶ்யதே

அவர் நேரமே ஆனவரும், யோகத்தின் ஆத்மாவும், காலத்தையும் அழிப்பவராகக் காணப்படுகிறார்.

ஸோமஃ ஸ த்ரு'ஶ்யதே தேவஃ ஸோமோ யஸ்ய விபூஷணம்

அந்த தேவன் சோமனாகவும், சோமன் அவருக்கு அலங்காரமாக இருப்பதாகவும் காணப்படுகிறார்.

கீயதே பரமா முக்திஃ ஸ யோகீ த்ரு'ஶ்யதே கில

பரமமோட்சம் பாடப்படும் யோகியாக அவர் காணப்படுகிறார்.

யோகம் த்யாயந்தி தேவ்யாஸௌ ஸ யோகீ த்ரு'ஶ்யதே கில

தேவர்கள் யோகத்தைத் தியானிக்கிறார்கள்; அந்த யோகியானவர் அவராகவே காணப்படுகிறார்.

வராஸநே ஸமாஸீநமவாப பரமாம் ஸ்ம்ரு'திம்

சிறந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்து, அவர் உன்னதமான நினைவினை அடைந்தார்.

தோஷயாமாஸ வரதம் ஸோமம் ஸோமவிபூஷணம்

வரங்களை வழங்கும் சோமனை, சோமத்தை அலங்காரமாக கொண்டவரை, அவர் மகிழ்வித்தார்.

நமஃ ஶிவாய ஶாந்தாய ஶிவாயை ஶாந்தயே நமஃ

சாந்தமான சிவனுக்கும், அமைதியான சிவைக்கும் வணக்கம்.

நமோ மூலப்ரக்ரு'தயே மஹேஶாய நமோ நமஃ

மூலப் பிரகிருதிக்கும், பெரிய இறைவனுக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

நமஸ்தே காலகாலாய ஈஶ்வராயை நமோ நமஃ

காலத்தைக் கடக்கும் இறைவனுக்கும், எல்லாம் ஆளும் அரசிக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

நமோ நமஸ்தே காமாய மாயாயை ச நமோ நமஃ

காமனுக்கும், மாயைக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம், வணக்கம்.

நமோ ऽஸ்து தே ப்ரக்ரு'தயே நமோ நாராயணாய ச

உமக்கு, பிரகிருதிக்கு வணக்கம்; நாராயணனுக்கும் வணக்கம்.

நமஃ ஸம்ஸாரநாஶாய ஸம்ஸாரோத்பத்தயே நமஃ

சம்சாரத்தை அழிப்பவருக்கும், சம்சாரத்தின் ஆதியாயவருக்கும் வணக்கம்.

நமஃ கார்யவிஹீநாய விஶ்வப்ரக்ரு'தயே நமஃ

செயலற்றவருக்கும், உலகின் இயற்கைக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே வ்யோமஸம்ஸ்தாய வ்யோமஶக்த்யை நமோ நமஃ

வானில் நிலைபெற்றவருக்கும், வானின் சக்திக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

பபாத தண்டவத் பூமௌ க்ரு'ணந் வை ஶதருத்ரியம்

அவர் தரையில் தண்டவத்போல் விழுந்து, சதருத்ரியத்தைப் பாராட்டினார்.

ப்ரோவாசோத்தாப்ய ஹஸ்தாப்யாம் ப்ரதோ ऽஸ்மி தவ ஸாம்ப்ரதம்

அவர் என்னைத் தம் கைகளால் எழுப்பி, 'இப்போது நான் உன் முன் நிற்கிறேன்' என்று சொன்னார்.

ப்ரோவாசாக்ரே ஸ்திதம் தேவம் நீலலோஹிதமீஶ்வரம்

அவர் முன் நிற்கும் நீலமும் சிவப்பும் கலந்த நிறமுடைய இறைவனை நோக்கி உரையாடினார்.

ஆத்மநோ ரக்ஷணீயஸ்தே குருர்ஜ்யேஷ்டஃ பிதா தவ

அவர் உன் மூத்தவர், ஆசான், தந்தை என்பதால், நீ அவரைக் காத்து பாதுகாக்க வேண்டும்.

ஸ்வயோகைஶ்வர்யமாஹாத்ம்யாந்மாமேவ ஶரணம் கதஃ

தன் தியான வல்லமை பெருமையால், அவர் எனக்கே அடைக்கலம் புகுந்தார்.

ஶாஸிதவ்யோ விரிஞ்சஸ்ய தாரணீயம் ஶிரஸ்த்வயா

விரிஞ்சியின் மகனை நீ தண்டிக்க வேண்டும்; அவன் தலையை நீ சுமக்க வேண்டும்.

சரஸ்வ ஸததம் பிக்ஷாம் ஸம்ஸ்தாபய ஸுரத்விஜாந்

நீ எப்போதும் பிச்சை கேட்டு திரிந்து, தேவர்கள் மற்றும் இருமுறை பிறந்தோரை நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

ஸ்தாநம் ஸ்வாபாவிகம் திவ்யம் யயௌ தத்பரமம் பதம்

அவர் தன் இயற்கையான தெய்வீகமான உயர்ந்த இடத்திற்குச் சென்றார்.

க்ராஹயாமாஸ வதநம் ப்ரஹ்மணஃ காலபைரவம்

அவர் காலபைரவனிடம் பிரம்மாவின் தலையை எடுத்துக்கொள்ளச் செய்தார்.

கபாலஹஸ்தோ பகவாந் பிக்ஷாம் க்ரு'ஹ்ணாது ஸர்வதஃ

புனிதர் தலையோடு கையில் பிச்சை எடுத்துக்கொண்டு எல்லா திசைகளிலும் பிச்சை பெற்றார்.

தம்ஷ்ட்ராகராலவதநாம் ஜ்வாலாமாலாவிபூஷணாம்

பல்லுடன் கொடூரமான முகம், ஜ்வாலை மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்.